เพลงตันหยงในวัฒนธรรมพื้นที่รอบอ่าวพังงา
51
Issued Date
2559
Copyright Date
2559
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ต, 428 แผ่น
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ดนตรี))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2559
Suggested Citation
ทรงพล เลิศกอบกุล เพลงตันหยงในวัฒนธรรมพื้นที่รอบอ่าวพังงา. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ดนตรี))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2559. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/92769
Title
เพลงตันหยงในวัฒนธรรมพื้นที่รอบอ่าวพังงา
Alternative Title(s)
Phlang Tanjong in cultural area around Phang'Nga Bay
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยเรื่อง เพลงตันหยงในวัฒนธรรมพื้นที่รอบอ่าวพังงา เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติและพัฒนาการ บทบาทหน้าที่และการปรับเปลี่ยน ตลอดจนลักษณะทางดนตรีของเพลงตันหยงในวัฒนธรรมพื้นที่รอบอ่าว พังงา มีผลการวิจัย ดังนี้ เพลงตันหยงเป็นวัฒนธรรมการละเล่นของผู้คนในชุมชนพื้นที่รอบอ่าวพังงา มีพัฒนาการมาจากรองเง็งของชาวเล ด้วยกระบวนการปรับเปลี่ยนตามวัฒนธรรมพื้นที่และพัฒนาการของสังคม แต่เดิมรองเง็งเป็นการละเล่นที่แพร่หลายในคาบสมุทรมลายูตอนใต้เขตประเทศมาเลเซีย ต่อมาจึงกระจายเข้ามาในชุมชนพื้นที่รอบอ่าวพังงาด้วยเส้นทางเดินเรือเลียบชายฝั่งทะเลอันดามันในราวทศวรรษ 2470 เริ่มนิยมแพร่หลายในบริเวณอำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ แล้วเข้าสู่พื้นที่ชายฝั่งที่มีผู้คนสื่อสารกันด้วยภาษาไทยถิ่นใต้ ทำให้รองเง็งปรับเปลี่ยนรูปแบบดนตรีและการแสดงตามวัฒนธรรมพื้นที่ด้วยการใช้เนื้อร้องภาษาไทยถิ่นใต้ที่มีฉันทลักษณ์แบบเพลงกล่อมเด็ก แทนฉันทลักษณ์กลอนปันตุน ภาษามลายู โดยมีรูปแบบการขึ้นต้นบทร้องว่า "ตันหยง" และ กลายเป็นชื่อเรียกการละเล่นเพลงตันหยงที่มีพัฒนาการด้านวงดนตรี บทเพลง และรูปแบบการละเล่นแปรเปลี่ยนตามช่วงเวลาของสังคมเพลงตันหยงดำรงอยู่ในชุมชนพื้นที่รอบอ่าวพังงาด้วยการปรับเปลี่ยนตามวัฒนธรรมพื้นที่ในแต่ละช่วงเวลา เพื่อตอบรับกับบทบาทหน้าที่ต่อชุมชนที่แตกต่างกัน ทั้งหมด 3 ครั้ง ได้แก่ การปรับเปลี่ยนจากรองเง็งสู่เพลงตันหยง การปรับเปลี่ยนไปสู่เพลงตันหยงแบบรำวง และการปรับเปลี่ยนบทบาทหน้าที่ในสภาวการณ์ปัจจุบัน ทำให้เกิดการเล่นเพลงตันหยงแบบรำวงและ การแสดงเพลงตันหยงเพื่อการอนุรักษ์ขึ้น การปรับเปลี่ยนตามวัฒนธรรมพื้นที่ในอดีต ส่งผลให้เพลงตันหยงในชุมชนพื้นที่รอบอ่าวพังงาในปัจจุบันมีลักษณะทางดนตรีที่แสดงออกร่วมกันผ่าน 2 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ 1. เครื่องดนตรีและการประสมวง มีเครื่องดนตรีสำคัญ คือ ซอ (ไวโอลิน) รำมะนา และฆ้อง ประสมกันเป็นเครื่องดนตรีหลักของวง 2 ชนิด คือ วงดนตรีเพลงตันหยงทั่วไปกับวงดนตรีเพลงตันหยงประยุกต์ 2. ลักษณะทำนองเพลง มีพื้นฐานจากบันไดเสียงไดอะโทนิค (Diatonic) และกลุ่มเสียงปัญจมูล (Pentatonic) ในจังหวะสองธรรมดา (Simple duple time) มีเสียงโครงสร้างเป็นเสียงพื้นฐานของทำนองสำหรับสร้างกลุ่มโน้ต (Figurative) รูปแบบต่าง ๆ เคลื่อนที่ทั้งแบบตามขั้น (Conjunct Motion) ข้ามขั้น (Disjunct Motion) และซ้ำเสียง (Repetition) บทเพลงโครงสร้างภายในบทเพลง 3 แบบ ได้แก่ บทเพลงท่อนเดียว (Strophic Form) 2 ท่อน (Binary Form) และแบบขยายทำนอง (Theme and Variation) มีโครงสร้าง ในการบรรเลงที่เริ่มด้วยส่วนนำ (Introduction) บทเพลงแต่ละรอบ (ดอก) และท้ายเพลง ในรูปแบบจังหวะของเครื่องประกอบจังหวะ 7 รูปแบบ ได้แก่ จังหวะลาฆูดัว จังหวะมะอินัง จังหวะปาหรี จังหวะร็อกต๊กต๊ก จังหวะอย่าโฮ้ง จังหวะจำเปี้ยน และจังหวะสร้อยกำ
Research of Phlang tanjong in the cultural area around Phang' nga Bay used qualitative research. The purpose is to study the history and development, roles, and adjustment, including musical style, of Phlang tanjong in the cultural area around Phang'nga with the following results: Phlang tanjong is a kind of performance and activity of people around Phang'nga Bay which developed the sea gypsy's Ronggeng dance and the process of adjusting by society. Originally Ronggeng was a widely famous dance in the southern Malay Peninsula of Malaysia. Later, it diffused into the community surrounding the Phang'nga Bay by the sea lanes along the Andaman coast in some popular districts of Koh Lanta, Krabi in 1927. Then enter the coastal areas where people communicated in the language of Southern Thailand. Therefore, Ronggeng forms and musical performances by local culture with the lyrics of Southern Thailand turned into a lullaby form to replace the Pantun form in Malay. And it became known as Phlang tanjong, which is usually played at the beginning of the songs that developed in bands, songs, and playing styles over period of time. The existence of Phlang tanjong in the area around Phang' nga Bay remains by adjusting the songs themselves to culture which seems to change over time to respond to different roles in society classified into three adjustments times: 1. the transition from Ronggeng to Phlang tanjong, 2. the changing roles in the current circumstances to Phlang tanjong rumwong, 3. the change of present roles which occurred in Phlang tanjong and Phlang tanjong for conservation. By modifying the culture, in the past it occurred that Phlang tanjong around Phang' nga Bay presented a musical expression together through 2 key elements: 1. mix of instruments and orchestra. An important instrument is the Saw (Violin), Rummana, and Gong, is a mixture of two major types of instrument. Firstly, is a general Phlang tanjong band and secondly, is a practical Phlang tanjong band. 2 . Melody based on the diatonic and pentatonic scale on the stroke of simple duple time. The standard structure of the melody is variously figurative, moving both on conjunct motion, disjunct motion, and repetition. Moreover, there are 3 types of song structure form which are strophic form, binary form, and theme and variation. The structure in the play begins with an "introduction" song cycle (Doak) and ends with a melody. There are plays in the rhythm of the composition, rhythm patterns, including 7 forms like Lakuduwa, Ma'inang, Paree, Rocktoktok, Jahong, Champain, and Soykam.
Research of Phlang tanjong in the cultural area around Phang' nga Bay used qualitative research. The purpose is to study the history and development, roles, and adjustment, including musical style, of Phlang tanjong in the cultural area around Phang'nga with the following results: Phlang tanjong is a kind of performance and activity of people around Phang'nga Bay which developed the sea gypsy's Ronggeng dance and the process of adjusting by society. Originally Ronggeng was a widely famous dance in the southern Malay Peninsula of Malaysia. Later, it diffused into the community surrounding the Phang'nga Bay by the sea lanes along the Andaman coast in some popular districts of Koh Lanta, Krabi in 1927. Then enter the coastal areas where people communicated in the language of Southern Thailand. Therefore, Ronggeng forms and musical performances by local culture with the lyrics of Southern Thailand turned into a lullaby form to replace the Pantun form in Malay. And it became known as Phlang tanjong, which is usually played at the beginning of the songs that developed in bands, songs, and playing styles over period of time. The existence of Phlang tanjong in the area around Phang' nga Bay remains by adjusting the songs themselves to culture which seems to change over time to respond to different roles in society classified into three adjustments times: 1. the transition from Ronggeng to Phlang tanjong, 2. the changing roles in the current circumstances to Phlang tanjong rumwong, 3. the change of present roles which occurred in Phlang tanjong and Phlang tanjong for conservation. By modifying the culture, in the past it occurred that Phlang tanjong around Phang' nga Bay presented a musical expression together through 2 key elements: 1. mix of instruments and orchestra. An important instrument is the Saw (Violin), Rummana, and Gong, is a mixture of two major types of instrument. Firstly, is a general Phlang tanjong band and secondly, is a practical Phlang tanjong band. 2 . Melody based on the diatonic and pentatonic scale on the stroke of simple duple time. The standard structure of the melody is variously figurative, moving both on conjunct motion, disjunct motion, and repetition. Moreover, there are 3 types of song structure form which are strophic form, binary form, and theme and variation. The structure in the play begins with an "introduction" song cycle (Doak) and ends with a melody. There are plays in the rhythm of the composition, rhythm patterns, including 7 forms like Lakuduwa, Ma'inang, Paree, Rocktoktok, Jahong, Champain, and Soykam.
Description
ดนตรี (มหาวิทยาลัยมหิดล 2559)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์
Degree Discipline
ดนตรี
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล