ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้ป่วยบาดเจ็บจากการจราจรทางบก
Issued Date
2558
Copyright Date
2558
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ญ, 146 แผ่น : ภาพประกอบ
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลผู้ใหญ่))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2558
Suggested Citation
ณรงค์ กลั่นความดี ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้ป่วยบาดเจ็บจากการจราจรทางบก. วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลผู้ใหญ่))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2558. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/93376
Title
ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้ป่วยบาดเจ็บจากการจราจรทางบก
Alternative Title(s)
Factors relating time to access to trauma care among patients sustaining road traffic injuries
Author(s)
Abstract
การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ความรุนแรงของการบาดเจ็บประเภทของผู้นำส่ง ระยะทางจากจุดเกิดเหตุถึงโรงพยาบาล การดูแล ณ จุดเกิดเหตุ การรับรู้ความรุนแรงของการ บาดเจ็บของผู้นำส่ง และระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้ป่วยบาดเจ็บจากการจราจรทางบก ที่มารับการตรวจรักษาที่หน่วยตรวจโรคอุบัติเหตุ โรงพยาบาลศิริราช จำนวน 165 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการทดสอบไคสแควร์ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยร้อยละ 77.6 เป็นเพศชาย มีช่วงอายุระหว่าง 18 - 69 ปี อายุเฉลี่ย 33.02 ปี (S.D± 13.31 ปี) สถานะของผู้บาดเจ็บส่วนใหญ่เป็นผู้ขับขี่ (ร้อยละ 70.9) ยานพาหนะที่เกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บส่วนใหญ่เป็นรถจักรยานยนต์ (ร้อยละ 86.7) ผู้ป่วยมีการบาดเจ็บอยู่ในระดับฉุกเฉินมาก (emergent) ร้อยละ 10.3 และระดับ ฉุกเฉิน (urgent) ร้อยละ 45.5 ระยะเวลาเฉลี่ยในการเข้าถึงบริการสุขภาพคือ 76.17 นาที โดยช่วงเวลาอยู่ระหว่าง 2-1,170 นาที และพบว่าผู้ป่วยบาดเจ็บที่เข้าถึงบริการสุขภาพล่าช้ากว่าเกณฑ์มาตรฐาน (เกินกว่า 60 นาที) มีจำนวนร้อยละ 18.2 (30 คน) นอกจากนี้ยังพบว่า ระยะทางจากจุดเกิดเหตุถึงโรงพยาบาล มีความสัมพันธ์ทางบวกกับระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพ (r = .38, p < .01) ผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับการดูแล ณ จุดเกิดเหตุ มีระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพ เร็วกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการดูแล ณ จุดเกิดเหตุ (X2 = 12.42, p < .01) ผู้ป่วยกลุ่มที่ถูกนาส่งโดยบุคลากรในชุด ปฏิบัติการฉุกเฉิน มีระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพ เร็วกว่ากลุ่มที่ถูกนาส่งโดยบุคคลที่ไม่ใช่บุคลากรในชุด ปฏิบัติการฉุกเฉิน (X2 = 13.469, p < 0.01) แต่ความรุนแรงของการบาดเจ็บ การรับรู้ความรุนแรงของการบาดเจ็บของผู้นำส่ง ไม่มีความสัมพันธ์กับระยะเวลาในการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้ป่วยบาดเจ็บจากการจราจรทางบก ข้อเสนอแนะ ควรมีการพัฒนาระบบการนำส่งผู้ป่วยบาดเจ็บฉุกเฉินจากการจราจร ให้เข้าถึงบริการได้ภายในระยะเวลามาตรฐาน และควรมีการให้ความรู้แก่ประชาชนเรื่องการจัดการ การมาตรวจรักษา เมื่อเกิดการบาดเจ็บกับตนเอง หรือเมื่อพบผู้บาดเจ็บจากการจราจรด้วย
This descriptive research aimed to study the relationship between injury severity, type of deliverer, on scene first aid, distance from the injury scene to hospital, deliverers' perception of injury severity, and time to access to hospital among patients sustaining road traffic injuries. Siriraj hospital was selected to be the research setting. The sample comprised 165 patients. Descriptive statistics, Pearson's product-moment correlation coefficient and Chi-square test were employed for data analysis. The results revealed that the majority of patients were male (77.6 %) with ages ranging from 18 to 69 years. The average age was 33.02 years (S.D. ± 13.31 years).The majority of them (70.9 %) were the drivers. Mostly, the vehicles related to the injuries were motorcycles (86.7%). Patients who were classified to be in an emergency stage was 10.3 % while 45.5 % were classified to be in an urgency stage of injuries. The average time from the injury scene to the hospital was 76.17 minutes with the range of 2 -1,170 minutes. There were 30 patients (18.2%) who could not get access to a trauma emergency unit within the standard time (less than 60 minutes). It also found that the distance from the injury scene to the hospital was positively correlated to the time to access the hospital (r = .38, p < .01). Patients who received pre-hospital care on the injury scene spent less time in accessing the hospital than patients who did not receive pre-hospital care (x2 = 12.42, p < .01). Patients who were delivered by the emergency medical personnel team spent less time in accessing the hospital than those who were delivered by a lay person (x2 = 13.469, p < 0.01). The severity of injury and deliverers・ perception of injury severity were not correlated to the time to access to the hospital. It is recommended that improvements should be made in the system for delivering injured patients from the injury scene to hospital in order to ensure that patients arrive within the determined standard time. Information regarding proper management for road traffic injured patients should be provided to the public so that all by standers and patients who sustain injuries can perform appropriate management when incidents occur.
This descriptive research aimed to study the relationship between injury severity, type of deliverer, on scene first aid, distance from the injury scene to hospital, deliverers' perception of injury severity, and time to access to hospital among patients sustaining road traffic injuries. Siriraj hospital was selected to be the research setting. The sample comprised 165 patients. Descriptive statistics, Pearson's product-moment correlation coefficient and Chi-square test were employed for data analysis. The results revealed that the majority of patients were male (77.6 %) with ages ranging from 18 to 69 years. The average age was 33.02 years (S.D. ± 13.31 years).The majority of them (70.9 %) were the drivers. Mostly, the vehicles related to the injuries were motorcycles (86.7%). Patients who were classified to be in an emergency stage was 10.3 % while 45.5 % were classified to be in an urgency stage of injuries. The average time from the injury scene to the hospital was 76.17 minutes with the range of 2 -1,170 minutes. There were 30 patients (18.2%) who could not get access to a trauma emergency unit within the standard time (less than 60 minutes). It also found that the distance from the injury scene to the hospital was positively correlated to the time to access the hospital (r = .38, p < .01). Patients who received pre-hospital care on the injury scene spent less time in accessing the hospital than patients who did not receive pre-hospital care (x2 = 12.42, p < .01). Patients who were delivered by the emergency medical personnel team spent less time in accessing the hospital than those who were delivered by a lay person (x2 = 13.469, p < 0.01). The severity of injury and deliverers・ perception of injury severity were not correlated to the time to access to the hospital. It is recommended that improvements should be made in the system for delivering injured patients from the injury scene to hospital in order to ensure that patients arrive within the determined standard time. Information regarding proper management for road traffic injured patients should be provided to the public so that all by standers and patients who sustain injuries can perform appropriate management when incidents occur.
Description
การพยาบาลผู้ใหญ่ (มหาวิทยาลัยมหิดล 2558)
Degree Name
พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะพยาบาลศาสตร์
Degree Discipline
การพยาบาลผู้ใหญ่
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล