การประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติที่สัมพันธ์กับระดับความทุกข์ทางจิตใจของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน
6
Issued Date
2559
Copyright Date
2559
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ฌ, 81 แผ่น
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (สังคมศาสตร์และสุขภาพ))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2559
Suggested Citation
อิงลดา ศรีโภคา การประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติที่สัมพันธ์กับระดับความทุกข์ทางจิตใจของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (สังคมศาสตร์และสุขภาพ))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2559. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/92806
Title
การประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติที่สัมพันธ์กับระดับความทุกข์ทางจิตใจของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน
Alternative Title(s)
The relationships between ideal self, perceived self and psychological distress among psoriasis patients
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับความทุกข์ทางจิตใจของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน (2) เพื่อศึกษาการประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน (3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติกับระดับความทุกข์ทางจิตใจของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงินกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงินที่เข้ารับการรักษาในสถานพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯจำนวน 110 ราย ตั้งแต่เดือนกันยายน ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติอนุมาน ได้แก่ ความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม และการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า (1) ผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงินมีความทุกข์ทางจิตใจอยู่ในระดับปานกลาง (2) ผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงินมีการประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติแตกต่างกัน โดยมีการประเมินตัวตนจากการรับรู้เชิงลบมากกว่าการประเมินตัวตนในอุดมคติเชิงลบ (3) ผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงินมีการประเมินตัวตนจากการรับรู้และตัวตนในอุดมคติสัมพันธ์กับระดับความทุกข์ทางจิตใจ(4) ผลต่างระหว่างการประเมินตัวตนจากการรับรู้กับตัวตนในอุดมคติไม่มีความสัมพันธ์กับความทุกข์ทางจิตใจของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน ผลการวิจัยสามารถนำไปเป็นข้อมูลให้แพทย์ พยาบาล และบุคลากรทางการแพทย์ใช้ในการให้คำปรึกษา และจัดกิจกรรมกลุ่มให้ผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยให้มีความคิดเกี่ยวกับตนเองในอุดมคติในเชิงบวก มีความมั่นใจในตนเอง ยอมรับตนเองมากขึ้น ใช้เทคนิคทางจิตวิทยา เช่น การคิดเชิงบวกพฤติกรรมบำบัดปรับวิธีคิด เพื่อให้เกิดความพึงพอใจในตนเองช่วยให้ผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงินคลายความทุกข์ทางจิตใจ และสามารถจัดการกับความทุกข์ทางจิตใจได้
The objectives of this quantitative research were to study (1) the level of psychological distress among psoriasis patients, (2) perceived and ideal self among psoriasis patients, and (3) the relationships between perceived self, ideal self, and psychological distress among psoriasis patients. Samples were 110 psoriasis patients who accepted treatment in a particular hospital in Bangkok from September to October, 2015 B.E. Questionnaires were used for data collection. Descriptive and inference statistics including frequency distribution, percentage, arithmetic mean, standard deviation, t-test, and Pearson's correlation coefficient were used for data analysis. The findings of this study indicated that (1) psoriasis patients had psychological distress at a moderate level, (2) both perceived self and ideal self were negatively evaluated perceived self was negatively higher than ideal self, (3) perceived self and ideal self were positively related to psychological distress, and (4) the difference between perceived self and ideal self was not related to psychological distress among psoriasis patients. Medical doctors, nurses, and health staff could apply the results of this study for counseling and group activity to enhance ideal self, self-confidence, and self- acceptance of psoriasis patients. Moreover, psychological techniques such as positive thinking and cognitive-behavioral therapy could be arranged to help psoriasis patients increase self-satisfaction, decrease psychological distress and to be able to cope with their psychological distress.
The objectives of this quantitative research were to study (1) the level of psychological distress among psoriasis patients, (2) perceived and ideal self among psoriasis patients, and (3) the relationships between perceived self, ideal self, and psychological distress among psoriasis patients. Samples were 110 psoriasis patients who accepted treatment in a particular hospital in Bangkok from September to October, 2015 B.E. Questionnaires were used for data collection. Descriptive and inference statistics including frequency distribution, percentage, arithmetic mean, standard deviation, t-test, and Pearson's correlation coefficient were used for data analysis. The findings of this study indicated that (1) psoriasis patients had psychological distress at a moderate level, (2) both perceived self and ideal self were negatively evaluated perceived self was negatively higher than ideal self, (3) perceived self and ideal self were positively related to psychological distress, and (4) the difference between perceived self and ideal self was not related to psychological distress among psoriasis patients. Medical doctors, nurses, and health staff could apply the results of this study for counseling and group activity to enhance ideal self, self-confidence, and self- acceptance of psoriasis patients. Moreover, psychological techniques such as positive thinking and cognitive-behavioral therapy could be arranged to help psoriasis patients increase self-satisfaction, decrease psychological distress and to be able to cope with their psychological distress.
Description
สังคมศาสตร์และสุขภาพ (มหาวิทยาลัยมหิดล 2559)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
Degree Discipline
สังคมศาสตร์และสุขภาพ
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล