ผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวโดยใช้รามาโมเดลต่อพฤติกรรมสุขภาพ ภาวะโภชนาการและระดับน้ำตาลในเลือดของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานในชุมชน
Issued Date
2558
Copyright Date
2558
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ค-ญ, 215 แผ่น : ภาพประกอบ
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2558
Suggested Citation
จันทร์ฉาย จารนัย ผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวโดยใช้รามาโมเดลต่อพฤติกรรมสุขภาพ ภาวะโภชนาการและระดับน้ำตาลในเลือดของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานในชุมชน. วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2558. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/93367
Title
ผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวโดยใช้รามาโมเดลต่อพฤติกรรมสุขภาพ ภาวะโภชนาการและระดับน้ำตาลในเลือดของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานในชุมชน
Alternative Title(s)
Effects of a family perticipation program using the RAMA model on health behavior, nutritional status and blood sugar level in person with prediabetes in communities
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวโดย ใช้รามาโมเดล ต่อพฤติกรรมสุขภาพ ภาวะโภชนาการ และระดับน้ำตาลในเลือด ของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานใน ชุมชน ผู้วิจัยประยุกต์รามาโมเดลและแนวคิดการมีส่วนร่วมของครอบครัว กลุ่มตัวอย่าง คือกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวาน ที่เข้ารับการตรวจคัดกรองความเสี่ยงที่ศูนย์บริการสาธารณสุขเทศบาลนครสกลนคร ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ตามความสมัครใจ จำนวน 60 คน เป็นกลุ่มทดลอง (30 คน) และ ญาติผู้ดูแล ซึ่งได้รับโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวโดยใช้รามาโมเดล ระยะเวลา 12 สัปดาห์ ประกอบด้วย การสร้างความตระหนัก โดยอบรมให้ความรู้กลุ่มเสี่ยงและครอบครัว การตั้งเป้าหมาย การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การติดตามเยี่ยมบ้าน การโทรศัพท์ติดตามเยี่ยม ส่วนกลุ่มควบคุม (30 คน) ได้รับการพยาบาลตามปกติและได้รับ เอกสารคู่มือกลับไปศึกษาที่บ้าน ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างวันที่ 3 กันยายน-2 ธันวาคม พ.ศ. 2557 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย และสถิติอ้างอิงได้แก่ Paired t-test, Independent t-test, Two-way repeated measure ANOVA และเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธี Bonferroni ผลการศึกษาพบว่าภายหลังได้รับโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวโดยใช้รามาโมเดล ในสัปดาห์ที่ 4 กลุ่มทดลองมีคะแนนพฤติกรรมสุขภาพเพื่อป้องกันโรคเบาหวานโดยรวม มากกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) และมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) และภายหลังทดลองในสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 12 กลุ่มทดลองมีภาวะโภชนาการ (ดัชนีมวลกาย เส้นรอบเอว) และระดับน้ำตาลใน เลือด น้อยกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001, p < .001 ตามลำดับ) และน้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05, p < .001 ตามลำดับ) ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวตามรูปแบบรามาโมเดล เพื่อป้องกันโรคเบาหวานของกลุ่มเสี่ยงในชุมชน
This was quasi-experimental design study aimed at examining the effects of a family participation program using the RAMA model (Raising community awareness, Aimming at targeted health, Mobilizing change and innovation, Assuring synergy and sustainability) on health behaviors, nutritional status and blood sugar level in persons with pre-diabetes in two communities. The researcher applied the RAMA model and the concept of family participation. The sample included persons with pre-diabetes who received screening at the SakonNakhon Municipality Public Health Service Center, Thadcherngchum Subdistrict, Muang District, SakonNakhon Province. The 60 volunteer subjects were recruited by purposive sampling; 30 subjects were assigned to the experimental group and their caregivers participated in the family participation program using the RAMA model that lasted 12 weeks, including raising awareness through training, aiming at target health, modifying health behavior and follow-up with home visits and phone calls. The control group included 30 subjects who received routine nursing care with a handbook to take home and study. The data was collected from 3 September to 2 December, 2014. The data was analyzed using descriptive statistics and inferential statistics including paired ttest, independent t-test, two-way repeated measure ANOVA and multiple comparison by the Bonferroni method. The results revealed that at 4 weeks after the family participation program using the RAMA model, the experimental group had overall health behavior scores for diabetes prevention higher than before the experiment with statistical significance (p < .001). The scores were also higher than the control group with statistical significance (p < .001). At 4 weeks and 12 weeks after the program, the experimental group had better nutritional status (lower body mass index and waist circumference) and lower blood sugar levels than before the experiment with statistical significance (p <. 001, p <. 001, respectively). The aforementioned scores were also lower than the control group with statistical significance (p < .05, p < .001, respectively). The results in this study can be used as guidelines for health behavior modification through family participation following the RAMA model aimed at preventing diabetes in community dwellers with pre-diabetes
This was quasi-experimental design study aimed at examining the effects of a family participation program using the RAMA model (Raising community awareness, Aimming at targeted health, Mobilizing change and innovation, Assuring synergy and sustainability) on health behaviors, nutritional status and blood sugar level in persons with pre-diabetes in two communities. The researcher applied the RAMA model and the concept of family participation. The sample included persons with pre-diabetes who received screening at the SakonNakhon Municipality Public Health Service Center, Thadcherngchum Subdistrict, Muang District, SakonNakhon Province. The 60 volunteer subjects were recruited by purposive sampling; 30 subjects were assigned to the experimental group and their caregivers participated in the family participation program using the RAMA model that lasted 12 weeks, including raising awareness through training, aiming at target health, modifying health behavior and follow-up with home visits and phone calls. The control group included 30 subjects who received routine nursing care with a handbook to take home and study. The data was collected from 3 September to 2 December, 2014. The data was analyzed using descriptive statistics and inferential statistics including paired ttest, independent t-test, two-way repeated measure ANOVA and multiple comparison by the Bonferroni method. The results revealed that at 4 weeks after the family participation program using the RAMA model, the experimental group had overall health behavior scores for diabetes prevention higher than before the experiment with statistical significance (p < .001). The scores were also higher than the control group with statistical significance (p < .001). At 4 weeks and 12 weeks after the program, the experimental group had better nutritional status (lower body mass index and waist circumference) and lower blood sugar levels than before the experiment with statistical significance (p <. 001, p <. 001, respectively). The aforementioned scores were also lower than the control group with statistical significance (p < .05, p < .001, respectively). The results in this study can be used as guidelines for health behavior modification through family participation following the RAMA model aimed at preventing diabetes in community dwellers with pre-diabetes
Description
การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน (มหาวิทยาลัยมหิดล 2558)
Degree Name
พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี
Degree Discipline
การพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล