กลวิธีการเผชิญปัญหาของนักเรียนวัยรุ่นตาบอดที่ศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่

Abstract

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เพื่อศึกษากลวิธีการเผชิญปัญหาของวัยรุ่นตาบอดและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านบุคคลและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมกับกลวิธีการเผชิญปัญหาของนักเรียนวัยรุ่นตาบอดที่ศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่ ในปีการศึกษา 2548 กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยคือ นักเรียนวัยรุ่นตาบอดที่กำลังศึกษาตามรายชื่อในโรงเรียนสอนคนตาบอดภาคเหนือในพระบรมราชินูปถัมภ์ จังหวัดเชียงใหม่ มีอายุระหว่าง 10 -- 20 ปี จำนวน 135 คนและผู้ที่เกี่ยวข้องในการดูแลวัยรุ่นตาบอดจำนวน 10 คน พบว่านักเรียนวัยรุ่นตาบอดส่วนใหญ่ใช้กลวิธีการเผชิญปัญหามีประสิทธิภาพคือ ใช้กลวิธีการเผชิญปัญหาแบบมุ่งจัดการกับปัญหา และกลวิธีการเผชิญปัญหาแบบแสวงหาการสนับสนุนทางสังคมในระดับมาก แต่ใช้กลวิธีการเผชิญปัญหาแบบหลีกหนี ซึ่งถือว่าเป็นกลวิธีการเผชิญปัญหาที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพในระดับปานกลางถึงค่อนข้างมาก ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับกลวิธีการเผชิญปัญหาแบบมุ่งจัดการกับปัญหาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 คืออายุเพศหญิง สถานภาพการสมรสของบิดามารดาและผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับกลวิธีการเผชิญปัญหาแบบแสวงหาการสนับสนุนทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 0.05 คือ สถานภาพการสมรสของบิดามารดา การได้รับการสนับสนุนทางสังคมด้านอารมณ์และด้านสิ่งของ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับกลวิธีการเผชิญปัญหาแบบหลีกหนีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 0.05 คือ อายุเพศหญิง สถานภาพการสมรสของบิดามารดา ระยะเวลาที่พิการ และผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาวัยรุ่นตาบอดส่วนใหญ่เห็นว่าตนเองต้องเผชิญกับปัญหาเรื่องเรียน ปัญหาทางสังคม ปัญหาเรื่องเพื่อน ปัญหาครอบครัว ส่วนผู้ที่เกี่ยวข้องในการดูแลวัยรุ่นตาบอดส่วนใหญ่ มีความคิดเห็นว่าวัยรุ่นตาบอดมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ปกติดีเหมือนวัยรุ่น ทั่วๆ ไป ส่วนใหญ่ใช้การเผชิญปัญหาด้วยวิธีขอความช่วยเหลือจากพ่อแม่ ญาติพี่น้อง และเห็นว่าควรส่งเสริมศักยภาพของตามความสามารถของแต่ละคนสู่สังคม

The purpose of this survey research was to investigate coping strategies of blind adolescent students in relation to individual and environment factors in Chiang Mai province, Thailand .The sample group were 135 blind adolescent students studying in Chiang Mai School for the blind, age 10 to 20 years and 10 care assistants. The results revealed that blind adolescent students used two effective means of coping strategies namely a problem focused strategy and a social support seeking strategy both at a high level. However, they used other coping strategies considered ineffective means of coping, namely avoidance strategies at a moderate to high level. The factors that were found to be significantly associated with the problem focused strategy were age of female, father and mother's marital status, and academic achievement. The factors that were found to be significantly associated with the social support seeking strategy were father and mother's marital status, emotional support, and tangible support. The factors that were found to be significantly associated with the avoidance strategy were age of female, father and mother's marital status, and academic achievement. Among other problems, blind adolescent students had the most problems with studying. The care assistants though that blind students have the same daily living methods as sighted adolescent students. When blind students encounter problems, they tend to seek help from their parents first. The care assistants though that the blind should be given more opportunities to demonstrate their ability and be involved in more activities in society