อิทธิพลของคุณภาพการนอนหลับโรคร่วมระดับของฮีโมโกลบินต่อความสามารถในการเคลื่อนไหวระยะแรกในผู้ป่วยกระดูกสะโพกหักภายหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมบางส่วน

Abstract

การศึกษาวิจัยนี้ เป็นการวิจัยแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนาย เพื่อศึกษาอำนาจการทำนายของ คุณภาพการนอนหลับ โรคร่วม และระดับของฮีโมโกลบินต่อความสามารถในการเคลื่อนไหวระยะแรกในผู้ป่วยกระดูกสะโพกหักภายหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมบางส่วน ด้วยกรอบแนวคิดทฤษฏีอาการไม่พึงประสงค์ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยกระดูกสะโพกหัก ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมบางส่วน จำนวน 88 ราย เก็บข้อมูลเดือนธันวาคม 2556 ถึงตุลาคม 2557 เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบประเมินคุณภาพการนอนหลับ แบบประเมินโรคร่วม แบบประเมินการเคลื่อนไหวหลังผ่าตัด วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และสมการถดถอยเชิง พหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีอายุ 47 - 93 ปี ( x = 74.3, SD = 11.2) ร้อยละ 89.8 มีโรคร่วม เป็นความดันโลหิตสูง ร้อยละ 75 โดยโรคร่วมมีระดับความรุนแรงน้อย ( x = 2.1, SD = 1.3) คุณภาพการนอนหลับอยู่ในเกณฑ์ไม่ดี ( x = 7.4, SD = 2.7) ระดับของฮีโมโกลบินมีความรุนแรงระดับน้อย ( x = 10.2, SD = .97) ความสามารถในการเคลื่อนไหวอยู่ในระดับไม่ดี ( x = 5.2, SD = 2.7) คุณภาพการนอนหลับมีความสัมพันธ์เชิงลบ (r = -.33, p < .01) และสามารถทำนายความสามารถในการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยได้อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (β -- .31, t = -2.93, p < .01) อย่างไรก็ตามโรคร่วมและระดับของฮีโมโกลบินไม่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการเคลื่อนไหวของผู้ป่วย แต่ร่วมอธิบายความแปรปรวนของความสามารถในการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยได้ร้อยละ 12 (R2 = .12, F = 3.69, p < .01) ข้อเสนอแนะ พยาบาลควรประเมินและส่งเสริมคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วย ตลอดจนจัดทำแนวปฏิบัติในการฟื้นฟูสภาพหลังผ่าตัด โดยเน้นส่งเสริมการเคลื่อนไหวร่างกายหลังผ่าตัดตั้งแต่ในระยะแรก

This correlational predictive research studies examined the prediction factors concerning the quality of sleep, comorbidity, and hemoglobin level regarding the initial ambulatory ability of patients with a hip fracture after hemiarthroplasty. The Unpleasant Symptom theory of Lenz et al. (1997) is used as the conceptual framework of this study. The sample group consisted of 88 hip-fracture patients, those who had received hemiarthroplasty. Data were collected from December 2013 to October 2014. Four instruments which included the Cumulated Ambulation Score, Charlson Comorbidities Index, The Pittsburgh Sleep Quality Index, and a patient's hemoglobin level were used to collect data. Analysis was conducted using descriptive statistics and multiple regression statistics. The study findings revealed that the subjects age range was 47 - 93 years old (x̄ = 74.3, SD = 11.2), and the quality of sleep was poor (x̄ = 7.4, SD = 2.7). Most of the patients (89.8%) had existing underlying congenital diseases with 75% of them suffering from hypertension. The severity level of comorbidities was also at a moderate level (x = 2.1, SD = 1.3). Most of the patients had poor quality of sleep (x̄ = 7.4, SD = 2.7).The subjects suffer from mild haemoglobin levels (x̄ = 10.2, SD = .97), and the initial ambulatory ability was poor (x̄ = 5.2, SD = 2.7). The relationships between quality of sleep and initial ambulatory ability were significantly negative (r = -.33, p < .01). Regression analysis showed that quality of sleep was identified as a powerful factor in the prediction of initial ambulatory ability with statistical significance (B - .31, t = -2.93, p < .01). In contrast, the factors of comorbidities and haemoglobin level were found incapable of predicting initial ambulatory ability in patients with a hip fracture after hemiarthroplasty. However, it was found that the quality of sleep, comorbidities, and hemoglobin level could be co-predict variances of initial ambulatory ability in the equation model by 12% (R2 = .12, p < .01). Base on the study findings, it is recommended that nurses should assess and promote quality of sleep for patients with a hip fracture after hemiarthroplasty and develop nursing guidelines for post-operative functional recovery during the acute to subacute phases.