ประสิทธิผลของแบบฝึกทักษะเรื่อง ความแม่นยำของเสียง (Intonation) สำหรับวงขับร้องประสานเสียงระดับประถมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

Abstract

งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อหาแบบฝึกทักษะที่เหมาะสมใน การสร้างความแม่นยำ ให้กับวงขับร้องประสานเสียงของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ประกอบด้วย (1) แบบฝึกทักษะเรื่อง ความแม่นยำ ของเสียง (Intonation) สำหรับวงขับร้องประสานเสียงระดับประถมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (2)แบบฝึกทักษะก่อนเรียนและหลังเรียน โดยกลุ่มประชากรที่ใช้คือนักเรียนทั้งหมดที่อยู่ในวงขับร้องประสานเสียงของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย จำนวน 40 คน และ แบ่งประชากรทั้งหมดออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ใช้ลักษณะการวิจัยในรูปแบบการเปรียบเทียบ โดยใช้เวลาทั้งหมด 10 ชั่วโมง จำนวน 10 ครั้ง ฝึกครั้งละหนึ่งชั่วโมง ผลการศึกษาพบว่าคะแนนของนักร้องประสานเสียงในกลุ่มทดลองมีคะแนนสูงขึ้นโดยแบบฝึกทักษะก่อนเรียนได้คะแนนคิดเป็นร้อยละ 63 ส่วนของแบบฝึกทักษะหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 81 และนักร้องประสานเสียงในกลุ่มทดลองที่ฝึกแบบฝึกทักษะทั้ง 10 บทมีคะแนนแบบฝึกทักษะหลังเรียนมากกว่ากลุ่มควบคุมที่ฝึกซ้อมตามปกติ โดยกลุ่มควบคุมได้คะแนนหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 59 ส่วนของกลุ่มทดลองได้คะแนนหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 81

This quantitative research set was aimed at finding the appropriate skill training for the choir of the Chiang Rai Rajabhat University Demonstration School. The instruments used in this study consisted of: (1) Skill training intonation precision for the primary choral chorus of Chiang Rai Rajabhat University Demonstration School (2) Before and after training the population was 40 students divided into 2 groups: experimental group and control group. Using this research style in comparison, it takes 10 hours, practising 10 times a day. The results of this study showed that the choir score in the experimental group was higher. The pre-test skills were 63% and post - test were 81%. Regular exercise regimen of the control group scored 59% after the study, and the experimental group scored 81%.