Study of Oyster shells in the removal of lead from synthetic wastewater

Abstract

The objective of this study was to evaluate efficiency of lead removal from synthetic wastewater using burnt oyster shells at 950 o C for 5 hours as compared to unburnt oyster shells. The oyster shell samples were sieved to pass through a 100 mesh sieve before an adsorbtion experiment according to the ASTM standard procedure. The applied rate of oyster shells was 0.25, 0.50, 1.00, and 2.00 percent at six different pH values (5.63, 7.00, 8.00, 9.00, 10.00 and 11.00) of true wastewater from the chemistry laboratory at Faculty of Science, Burapha University. The results showed that the burnt oyster shells had greater lead adsorbtion capacity than the unburnt oyster shells at pH levels 8.00 and lower and the similar at pH levels 9.00 and higher. This is probably due to the chemical composition of the oyster shells transformed from CaCO3 to CaO, which may increase reactivity of surfaces of the oyster shell. The pH increase of solution greatly increased lead removal efficiency. The results from true wastewater of the chemistry laboratory at Faculty of Science, Burapha University founded that the burnt oyster shells had greater heavy metal sorption capacity than did the unburnt oyster shells at all rates.

การศึกษาในครั้งนี้มีจุดประสงค์ที่จะทราบถึงประสิทธิภาพการดูดซับตะกั่ว ในน้ำเสียสังเคราะห์โดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างเปลือกหอยนางรมที่ทำการเผาที่ 950 องศาเซลเซียส นาน 5 ชั่วโมง และเปลือกหอยนางรมที่ไม่ทำการเผา บดละเอียด ร่อนผ่านตะแกรงขนาด 100 เมช (ตามมาตรฐาน ASTM) ที่ปริมาณการใช้ 4 ระดับ ได้แก่ ร้อยละ 0.25 0.50 1.00 และ 2.00 ตามลำดับ ที่ระดับ พีเอช 6 ระดับ (pH 5.63 7.00 8.00 9.00 10.00 และ 11.00) และน้ำเสียจริงจากห้องปฏิบัติการเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา จากการศึกษาพบว่าเปลือกหอยนางรมที่ทำการเผามีประสิทธิภาพในการดูดซับตะกั่วออกจากน้ำเสียสังเคราะห์ดีกว่าเปลือกหอยนางรมที่ไม่ทำการเผาที่พีเอช 8.00 ลงมา และมีประสิทธิภาพใกล้เคียงกันที่พีเอช 9.00 ขึ้นไป ซึ่งอาจมาจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของเปลือกหอยจากแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) เป็น แคลเซียมออกไซด์ (CaO) กับพื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้นของเปลือกหอยนางรม ระดับพีเอชที่สูงขึ้นของสารละลายทำให้ประสิทธิภาพในการดูดซับสูงขึ้นตามไปด้วย จากการศึกษากับน้ำเสียจริงจากห้องปฏิบัติการเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา พบว่าเปลือกหอยที่ทำการเผามีประสิทธิภาพในการดูดซับโลหะหนักดีกว่าเปลือกหอยนางรมที่ไม่ทำการเผาทุกระดับ