การตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ด : กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล
7
Issued Date
2556
Copyright Date
2556
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ฐ, 97 แผ่น : ภาพประกอบ, แผนภูมิ
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2556
Suggested Citation
สรธารา ทองต่อ การตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ด : กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2556. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/93537
Title
การตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ด : กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล
Alternative Title(s)
QR code innovation acceptance : a case study of Mahidol University students
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงระดับการตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ดของ นักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล และเปรียบเทียบการตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ดของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดลตามปัจจัยส่วนบุคคลในด้านเพศ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และจำนวนชั่วโมงโดยเฉลี่ยในการใช้ อินเทอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือต่อวัน ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้ แบบสอบถามในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดลศาลายา บางกอกน้อย พญาไท จำนวน 402 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก เพื่อศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมจากกลุ่มตัวอย่างนักศึกษา จำนวน 20 คน จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางคอมพิวเตอร์ เพื่อหาค่าทางสถิติ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที (t-test) และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one-way ANOVA) โดยกำหนดระดับความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และนำเสนอผลการวิเคราะห์ที่ได้ โดยการบรรยายประกอบตาราง และการบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า นักศึกษามีการตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ดโดยรวมอยู่ในระดับปาน กลาง และมีการตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ดไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เมื่อ จำแนกตามเพศ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน แต่มีการตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมคิวอาร์โค้ดที่แตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เมื่อจำแนกตามจำนวนชั่วโมงโดยเฉลี่ยในการใช้อินเทอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือ ต่อวัน และจากการสัมภาษณ์ พบว่า นักศึกษารู้จักและทราบถึงวิธีการใช้งานคิวอาร์โค้ด โดยพบเจอคิวอาร์โค้ด บ่อยครั้งจากสื่อสิ่งพิมพ์ ตัวผลิตภัณฑ์ และสื่อออนไลน์ นักศึกษาคิดเห็นว่าคิวอาร์โค้ดเป็นสิ่งที่น่าสนใจ และมี ประโยชน์ทำให้เข้าถึงข้อมูลได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว แต่เนื่องจากยังไม่มีการนำมาใช้งานที่เกี่ยวข้องกับ นักศึกษาโดยตรง อีกทั้งยังมีทางเลือกการสื่อสารด้วยวิธีอื่นอีกมากมายที่คุ้นเคย และสะดวกกว่า นักศึกษาจึงยังไม่ ค่อยใช้งานคิวอาร์โค้ดมากนัก แต่เมื่อใดที่มีความจำเป็นต้องใช้งาน หรือมีบุคคลในสังคมใช้งานคิวอาร์โค้ดอย่าง แพร่หลายมากกว่าปัจจุบัน นักศึกษาก็พร้อมที่จะใช้งานคิวอาร์โค้ดมากขึ้น
The objectives of this research were to determine the level of QR(Quick Response) code acceptance of Mahidol University students and to compare QR code acceptance of Mahidol University students with personal factors such as sex, average monthly income, and the average amount of daily internet usage on their mobile phones. This research was an integrated study using both quantitative research and qualitative research. For the quantitative research, the researcher used a questionnaire for collecting data from students of Mahidol University in Salaya, Bangkoknoi, and Phayathai. The researcher used Proportional Stratified Sampling, and the sample size was 402 students. For the qualitative research, the researcher studied data from a sample of 20 students separated into two groups (10 females and 10 males) by indepth interview. The data was analyzed using statistical percentages, mean, standard deviation, independent-sample t-test, one-way ANOVA and found the differences by the Scheffe method. The data from the in-depth interviews was analyzed and presented as descriptive narrative. The results of this research reveal that the students' decision to accept innovative QR code at a moderately acceptable level and decision to accept innovative QR code were not significantly different in terms of sex and average monthly income. However, the decision to accept innovative QR code was significantly different in terms of the average amount of daily internet usage on their mobile phones. The indepth interview results showed that both male and female students know how to use QR code and often found the codes on print media, products tags, and online media. The students had the opinion that the QR code is an interesting innovation and helps them to access data quickly and easily. There is no data to show that the QR code is used for education that relates directly to the students, and there are many other communication channels to access information. Therefore, the students have the opinion that there is no need to use the code at this time. However, if QR code is widely used, or the participants have to use the code, they will accept using the code more.
The objectives of this research were to determine the level of QR(Quick Response) code acceptance of Mahidol University students and to compare QR code acceptance of Mahidol University students with personal factors such as sex, average monthly income, and the average amount of daily internet usage on their mobile phones. This research was an integrated study using both quantitative research and qualitative research. For the quantitative research, the researcher used a questionnaire for collecting data from students of Mahidol University in Salaya, Bangkoknoi, and Phayathai. The researcher used Proportional Stratified Sampling, and the sample size was 402 students. For the qualitative research, the researcher studied data from a sample of 20 students separated into two groups (10 females and 10 males) by indepth interview. The data was analyzed using statistical percentages, mean, standard deviation, independent-sample t-test, one-way ANOVA and found the differences by the Scheffe method. The data from the in-depth interviews was analyzed and presented as descriptive narrative. The results of this research reveal that the students' decision to accept innovative QR code at a moderately acceptable level and decision to accept innovative QR code were not significantly different in terms of sex and average monthly income. However, the decision to accept innovative QR code was significantly different in terms of the average amount of daily internet usage on their mobile phones. The indepth interview results showed that both male and female students know how to use QR code and often found the codes on print media, products tags, and online media. The students had the opinion that the QR code is an interesting innovation and helps them to access data quickly and easily. There is no data to show that the QR code is used for education that relates directly to the students, and there are many other communication channels to access information. Therefore, the students have the opinion that there is no need to use the code at this time. However, if QR code is widely used, or the participants have to use the code, they will accept using the code more.
Description
ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา (มหาวิทยาลัยมหิดล 2556)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย
Degree Discipline
ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล