การศึกษานำร่องประสิทธิภาพให้โปรแกรมฟื้นฟูสมรรรถภาพแก่ผู้ป่วยก่อนกับหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า
Issued Date
2018
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Start Page
67
End Page
87
Access Rights
Open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Suggested Citation
วริศรา อินทรแสน, จิรพร บุญศรีทอง (2018). การศึกษานำร่องประสิทธิภาพให้โปรแกรมฟื้นฟูสมรรรถภาพแก่ผู้ป่วยก่อนกับหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า. 87. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/97388
Title
การศึกษานำร่องประสิทธิภาพให้โปรแกรมฟื้นฟูสมรรรถภาพแก่ผู้ป่วยก่อนกับหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า
Alternative Title(s)
A pilot study on the effective of rehabilitation programs given pre- and post- operative in total knee replacement patients
Author(s)
Author's Affiliation
Abstract
ปัจจุบันประชากรมีอายุเฉลี่ยสูงขึ้นทั่วโลก อุบัติการณ์ภาวะเสื่อมของกระดูกและข้อ มีมากขึ้นตามอายุขัยของประชากร (เลิศศิลป เอี่ยมพงษ์, 2553) โรคข้อเข่าเสื่อมเป็นโรคข้อเสื่อมที่พบได้มากที่สุดโดยเฉพาะในผู้สูงอายุ เนื่องจากข้อเผ่าเป็นข้อที่รับน้ำหนักมากกว่าข้ออื่น ๆใน ร่างกาย (สุภาพ อารีเอื้อ,2551) ข้อเขาเสื่อมเป็นโรคที่เกิดจากการสึกกร่อนของผิวกระดูกอ่อนของข้อ ทำให้ไม่สามารถเป็นเบาะรองรับน้ำหนัก จึงเกิดการสูญเสียคุณสมบัติของน้ำหล่อเลี้ยงเข่า เมื่อเคลื่อนไหวข้อเข่า จะเกิดเสียงดังและเกิดอาการเจ็บปวด เมื่อเกิดเข่าเสื่อมมากขึ้น กระดูกอ่อนจะมีขนาดบางลง ผิวจะขรุขระ จะมีการงอกของกระดูกขึ้นมา เมื่อมีการอักเสบเยื่อหุ้มข้อจะ สร้างน้ำหล่อเลี้ยงข้อเพิ่มทำให้ข้อเท่ามีขนาดใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อจะลีบลง ปลายกระดูกจะมาชนกัน ข้อเข่าโก่งงอผิดรูป เดินลำบาก ทำให้การรับน้ำหนักของข้อเข่าผิดปกติ ภาวะข้อเข่าเสื่อมเป็นสาเหตุให้เกิดภาวะด้อยสมรรถภาพ อันดับต้น ๆ ของประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศไทย ในผู้ป่วยที่มีข้อเขาเสื่อมระยะสุดท้าย มีความจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม (แนวปฏิบัติการดูแลรักษาโรคข้อเข่าเสื่อม พ.ศ. 2553 ราชวิทยาลัยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ แห่งประเทศ ไทย) ประเทศสหรัฐอเมริกา พบว่า จากเดิมปี 1991 มีการทำการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมเพียง 160,000 คน ในปี ค.ศ. 2004 พบผู้ป่วยที่ต้องทำการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมสูงขึ้นถึง 478,000 คน (Hohler , 2008) ในส่วนของประเทศไทยนั้นคาดการณ์ว่าจะมีอุบัติการณ์ผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า เพิ่มสูงขึ้นถึงร้อยละ 673 ในปี 2030 (อาทิตย์ เหล่าเรืองธนา, ชัยรัตน์ วงควรพิทักษ์ และธไนนิธย์ โชตนภูติ, 2551)
Objectives: This study aims to 1) Comparison of effectiveness in rehabilitation programs between pre-operative and post-operative in total knee replacement patients. 2) Comparison of opinions in total knee replacement patientson rehabilitation program. Methodology: Population was patients aged between 60-79 years with knee replacement, undergoing surgery at the Golden Jubilee Medical Center, Mahidol University. Twenty quota sampling groups were selected and divided into 2 groups, the first 10 were randomly assigned to the experimental group and the other 10 were the control group. The instruments using in this study was ability to perform rehabilitation activities of patients and patient's opinion about the rehabilitation program. Collecting data by patient's activities as scheduled. Researchers evaluate and record the patient's ability to perform activities. While the questionnaire about the rehabilitation program, researcher asked patients and recorded the answers. Data were analyzed by frequency, mean, percentage, median, maximum-minimun data and Mann-Whitney U test. Result: In group 1, the median number of days of pain with less than 4/10. The median number of days that the patient could sit on the knee by knee was at least 90 degrees and the median number of days that the patient could stand on the slope and climb down the stairs with less walking aid were less than group 2 but not significantly. The number of hospital days of group 1 was less than group 2 significantly. From the patient's opinions about the rehabilitation program, the median of the patients' opinions on the effectiveness and the overview of program of group 1 was median rather than group 2, which was quite agreeable in both groups and the patients' opinions on the necessary and the beneficial of program were absolute agreeable in both groups. Conclusion: The efficacy of rehabilitation of group 1 patients was better than group 2, ie, group 1 had significantly less hospital stay than group 2 Both groups did not differ in their opinions on the rehabilitation program. The median of the comments was quite agreeable and strongly agreed between the two groups.
Objectives: This study aims to 1) Comparison of effectiveness in rehabilitation programs between pre-operative and post-operative in total knee replacement patients. 2) Comparison of opinions in total knee replacement patientson rehabilitation program. Methodology: Population was patients aged between 60-79 years with knee replacement, undergoing surgery at the Golden Jubilee Medical Center, Mahidol University. Twenty quota sampling groups were selected and divided into 2 groups, the first 10 were randomly assigned to the experimental group and the other 10 were the control group. The instruments using in this study was ability to perform rehabilitation activities of patients and patient's opinion about the rehabilitation program. Collecting data by patient's activities as scheduled. Researchers evaluate and record the patient's ability to perform activities. While the questionnaire about the rehabilitation program, researcher asked patients and recorded the answers. Data were analyzed by frequency, mean, percentage, median, maximum-minimun data and Mann-Whitney U test. Result: In group 1, the median number of days of pain with less than 4/10. The median number of days that the patient could sit on the knee by knee was at least 90 degrees and the median number of days that the patient could stand on the slope and climb down the stairs with less walking aid were less than group 2 but not significantly. The number of hospital days of group 1 was less than group 2 significantly. From the patient's opinions about the rehabilitation program, the median of the patients' opinions on the effectiveness and the overview of program of group 1 was median rather than group 2, which was quite agreeable in both groups and the patients' opinions on the necessary and the beneficial of program were absolute agreeable in both groups. Conclusion: The efficacy of rehabilitation of group 1 patients was better than group 2, ie, group 1 had significantly less hospital stay than group 2 Both groups did not differ in their opinions on the rehabilitation program. The median of the comments was quite agreeable and strongly agreed between the two groups.