ความเครียดด้านการเรียนของนักศึกษาสาธารณสุขศาสตร์ชั้นปีที่ 1-2 ในช่วงการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019

Abstract

เนื่องจากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มหาวิทยาลัยเปลี่ยนระบบการเรียนการสอนเป็นระบบออนไลน์อาจทำให้นักศึกษาเกิดความเครียดด้านการเรียน การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงวิเคราะห์ภาคตัดขวางเพื่อศึกษาระดับความเครียดด้านการเรียนและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดด้านการเรียนของนักศึกษาสาธารณสุขศาสตร์ชั้นปีที่ 1−2 จำนวน 183 คน โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป การรับรู้ความสามารถของตนเองด้านการเรียนและความเครียดด้านการเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด และใช้สถิติเชิงอนุมานด้วยวิธี Chi square test, Fishers exact test, Spearman rank correlation coefficient และ Binary logistic regression ผลการศึกษาพบว่าส่วนใหญ่มีความเครียดด้านการเรียนอยู่ในระดับมาก (ร้อยละ 53) และระดับปานกลาง (ร้อยละ 47) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 89.1) อายุเฉลี่ย 19.6±0.8 ปี เรียนชั้นปีที่ 1 (ร้อยละ 52.5) เกรดเฉลี่ยสะสม 3.04±0.48 ไม่มีโรคประจำตัว (ร้อยละ 90.7) มีรายรับเพียงพอต่อค่าใช้จ่ายแต่ไม่เหลือเก็บ (ร้อยละ 53) อาศัยอยู่กับครอบครัว (ร้อยละ 51.4) มีการพูดคุยและให้คำปรึกษากับพี่รหัสหรือน้องรหัสนานๆ ครั้ง (ร้อยละ 68.9) ทำกิจกรรมทางสังคมร่วมกับพี่รหัสหรือน้องรหัสนานๆ ครั้ง (ร้อยละ 44.8) และต้องการเรียนแบบผสมผสานมากที่สุด (ร้อยละ 72.1) ส่วนใหญ่มีการรับรู้ความสามารถของตนเองด้านการเรียนอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 60.7) และระดับค่อนข้างมาก (ร้อยละ 31.1) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดด้านการเรียนคือ เกรดเฉลี่ยสะสม (p=0.001) และการรับรู้ความสามารถของตนเองด้านการเรียน (p<0.001) เกรดเฉลี่ยสะสม การรับรู้ความสามารถของตนเองด้านการเรียนและความถี่ของการพูดคุยและให้คำปรึกษาระหว่างกันกับพี่รหัสหรือน้องรหัสสามารถร่วมกันทำนายความเครียดด้านการเรียนของนักศึกษาสาธารณสุขศาสตร์ชั้นปีที่ 1−2 ได้ร้อยละ 10.2 การนำผลของวิทยานิพนธ์ไปใช้ การเสริมทักษะด้านการเรียนโดยประเมินก่อนและหลังว่ามีทักษะด้านใดมากที่สุดและน้อยที่สุด และส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างสายรหัสโดยอาจารย์เข้ามาช่วยให้คำปรึกษา จะช่วยลดความเครียดด้านการเรียนในช่วงสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019

Due to the situation of the COVID-19 pandemic, universities have closed their campuses indefinitely and switched their educational activities to online platforms. As a result, students have to adapt harder to the new learning system, which inevitably increases academic stress. This analytic cross-sectional research determined the level of academic stress and investigated the associated factors with the academic stress among 1st–2nd Public Health students during the COVID-19 pandemic in Thailand. Data were collected among 183 students by means of self-administered online questionnaire, including academic self-efficacy and academic stress. Data were analyzed using descriptive statistics – frequency, percentage, mean, and standard deviation, to determine the level of academic stress. Moreover, Chi-square test, Fisher's exact test, Spearman' rank correlation coefficient and binary logistic regression were applied to evaluate the relationship of demographic factors, relationship factors and academic factors on academic stress. The findings revealed that most students had a severe level of academic stress (53%) and a moderate level (47%). Most students were female (89.1%), had mean age 19.6±0.8 years, were in 1st year of study (52.5%), had median GPA 3.04±0.48, had no underlying disease (90.7%), had enough income without savings (53%), lived with family or relatives (51.4%), consulted with peer mentor or peer mentee rarely (68.9%), conducted social activities together with peer mentor or peer mentee rarely (44.8%), and liked blended learning (72.1%). Most students had the moderate level of academic self-efficacy (60.7%), followed by a medium high level (31.1%). Associated factors of academic stress were GPA (p=0.001) and academic self-efficacy (p<0.001). GPA, academic self-efficacy and frequency of students consulting with peer mentor or peer mentee predicted academic stress for 10.2%. In conclusion, most students had a severe level of academic stress. GPA and academic self-efficacy were associated with academic stress. GPA, academic self-efficacy and frequency of students consulting with peer mentor or peer mentee could predict academic stress. Understanding associated factors of academic stress would facilitate the development of an effective academic skills training and strengthen peer mentoring activities by university administrators. IMPLICATION OF THE THESIS This study is recommended to strengthen various skills related to learning, including reading, listening, writing and critical thinking which could be the assessment before and after the activities to determine which skills students have the most or the least. Moreover, it is suggested to stimulate students to form relationships between cohorts. In some cases, there may be consulting sessions with advisors during the situation of COVID-19.