Correlation between cognitive impairment and quality of life in Schizophrenia

Abstract

This study aimed to examine the prevalence and correlation between cognitive impairment and quality of life in schizophrenia. The sample consisted of patients who had been diagnosed with schizophrenia and followed up at the Psychiatric Out-patient Unit or Psychiatric Rehabilitation and Community Unit, Siriraj Hospital between March 2021 – August 2021. 115 patients were derived from the statistic calculation. Nevertheless, due to the Coronavirus disease 2019 (Covid-19) epidemic situation, the number of samples was decreased to only 48 cases (41.73%) that could be collected. The data-collection instrument consisted of a general information questionnaire, the Montreal Cognitive Assessment-Thai Version (MoCA-T), and the Thai abbreviated version of World Health Organization Quality of Life (WHOQOL-BREF-THAI). The result showed that twenty-nine participants (60.4%) were classified as having a cognitive impairment with no relation to the demographic characteristics. The quality of life section found that most of the sample had a moderate quality of life level in every domain. Moreover, there was a relationship between gender and psychological quality of life domain which females were greater than males. When analyzed the correlation between cognitive impairment and quality of life, the result found a significant correlation between environment domain, the sum of the MoCA-T score, attention, and delayed recall. The psychological domain was correlated between attention, visuospatial and executive function. Finally, the result also found a correlation between overall quality of life, the sum of the MoCA-T score, and attention.

งานวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและความสัมพันธ์ระหว่างภาวะการรู้คิดบกพร่องและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคจิตเภท โดยกลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคจิตเภทที่รับการตรวจและติดตามอาการที่หน่วยตรวจโรคจิตเวชศาสตร์และหน่วยฟื้นฟูสมรรถภาพ อาคารผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลศิริราชตั้งแต่ มีนาคม 2564 - สิงหาคม 2564 จากการคำนวณทางสถิติได้จำนวน 115 ราย แต่เนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด – 19) จึงเก็บข้อมูลได้เพียง 48 ราย (41.73%) เครื่องมือที่ใช้ประกอบแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล, แบบประเมินพุทธิปัญญาฉบับภาษาไทย (The Montreal Cognitive Assessment-Thai Version; MoCA-T) และเครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อฉบับภาษาไทย (WHOQOL–BREF–THAI) ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีภาวะการรู้คิดบกพร่องจำนวน 29 ราย (ร้อยละ 60.4) และไม่พบความสัมพันธ์เมื่อเปรียบเทียบกับปัจจัยส่วนบุคคล ในส่วนคุณภาพชีวิตพบว่าทุกด้านอยู่ในระดับปานกลาง และพบว่าเพศมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตด้านจิตใจโดยเพศหญิงมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเพศชาย เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะการรู้คิดและคุณภาพชีวิต พบว่าคุณภาพชีวิตด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์กับคะแนนรวมของ MoCA-T, สมาธิ และความจำระลึกได้ นอกจากนี้ ยังพบความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตด้านจิตใจ, สมาธิ, มิติสัมพันธ์ และการคิดเชิงบริหารจัดการ และยังพบว่าคุณภาพชีวิตโดยรวมมีความสัมพันธ์กับคะแนนรวมของ MoCA-T และสมาธิ