ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมป้องกันโรคไข้เหลืองในผู้เดินทางชาวไทย

Abstract

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ ระหว่างคุณลักษณะทางประชากรและปัจจัยต่างๆ ได้แก่ ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม และอำนาจการ ทำนายที่มีผลต่อพฤติกรรมป้องกันโรคไข้เหลืองในผู้เดินทางชาวไทยที่เดินทางกลับจากเขตติดโรคไข้เหลือง ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยประยุกต์กรอบแนวคิด PRECEDE Framework กลุ่มตัวอย่างได้จากการ สุ่มแบบเจาะจง จำนวน 395 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นมากกว่า 0.70 ขึ้นไป วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา วิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์ ถดถอยพหุคูณขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยนำ ได้แก่ วัตถุประสsงค์การเดินทาง อายุรายได้ความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เหลือง การรับรู้ความรุนแรงของโรคไข้เหลือง การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไข้เหลือง ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ การเข้าถึง แหล่งบริการด้านเวชศาสตร์การเดินทางและการเข้าถึงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันโรคไข้เหลืองปัจจัยเสริม ได้แก่ การได้รับคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่ภาครัฐและการได้รับข้อมูลข่าวสาร มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมป้องกัน โรคไข้เหลืองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) เมื่อวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรทีละขั้น พบว่า ปัจจัยทำนายพฤติกรรมป้องกันโรคไข้เหลืองได้ร้อยละ 20.2 (R(2) = 0.202, F = 22,592, p-value = 0.001) ได้แก่ การเข้าถึงแหล่งบริการด้านเวชศาสตร์การเดินทางและการเข้าถึงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันโรคไข้เหลือง การได้รับคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่ภาครัฐและการได้รับข้อมูลข่าวสาร และวัตถุประ