ทัศนคติของพระสงฆ์ที่มีต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์ : กรณีศึกษา วัดในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
1
Issued Date
2551
Copyright Date
2551
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ญ, 131 แผ่น
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ประชากรศึกษา))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2551
Suggested Citation
ปนัสยา อังศุวัฒนานนท์ ทัศนคติของพระสงฆ์ที่มีต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์ : กรณีศึกษา วัดในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (ประชากรศึกษา))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2551. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/94206
Title
ทัศนคติของพระสงฆ์ที่มีต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์ : กรณีศึกษา วัดในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
Alternative Title(s)
The monks' attitude towards the smoking prevention measures of monks
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทั ศนคติของพระสงฆ์ที่มีต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์และศึกษาความแตกต่างในทัศนคติของพระสงฆ์ที่มีต่อมาตรการป้องกันการสูบหรี่ เมื่อจําแนกตามปัจจัยด้านลักษณะส่วนบุคคล และปัจจัยเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ เครื่องมือในการรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามกับ พระสงฆ์ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร จํานวน 181 รูป ผลการวิจัย พบว่า พระสงฆ์กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 30-39 ปี จํานวนพรรษา น้อยกว่า 5 พรรษา มีระดับการศึกษาทางโลกอยู่ในระดับประถมศึกษา ระดับการศึกษาทางธรรมอยู่ในระดับนักธรรมเอกได้รับปัจจัยต่อเดือนน้อยกว่า 1,500 บาท ส่วนใหญ่เคยได่รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับบุหรี่ จากโทรทัศน์ และวัดที่อยู่ไม่มีกฎและข้อห้ามเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ พระสงฆ์ที่ ไม่สูบบุหรี่มี จํานวนมากกว่าพระสงฆ์ที่ สูบบุหรี่ โดยพระสงฆ์ที่สูบบุหรี่มีระยะเวลาที่สูบมาแล้วน้อยกว่า 10 ปี สูบในปริมาณน้อยกว่า 5 มวนต่อวัน สาเหตุในการสูบคือ ต้องการคลายความเครียด ส่วนทัศนคติ ของพระสงฆ์ที่มี ต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์ในภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า พระสงฆ์มีทัศนคติเชิงบวกต่อมาตรการด้านการศึกษามากที่สุด รองลงมาคือมาตรการด้านประชาสัมพั นธ์ และมาตรการด้านกฎและข้อห้าม ตามลําดับ พระสงฆ์ที่มีอายุจํานวนพรรษา ระดับการศึกษาทางโลก การรับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับบุหรี่ และกฎและข้อห้ามเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ของวัดแตกต่างกัน มีทัศนคติต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน ส่วนพระสงฆ์ที่มีระดับการศึกษาทางธรรมต่างกันมีทัศนคติ ต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ต่างกัน กล่าวคือ พระสงฆ์ที่ จบการศึกษาระดับสูงกว่านักธรรมเอกมี ทัศนคติเชิงบวกสูงกว่าพระสงฆ์ที่จบการศึกษาระดับนักธรรมตรีอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และพระสงฆ์ที่มีการรับปัจจัยแตกต่างกันมีีทัศนคติ ต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์แตกต่างกันทั้งในด้านมาตรการประชาสัมพันธ์ และมาตรการด้านการศึกษา โดยพบว่า มาตรการด้านประชาสัมพันธ์ พระสงฆ์ที่มีการรับปัจจัยมากกว่า 3,501 บาท ต่อเดือน มีทัศนคติเชิงบวกสูงกว่าพระสงฆ์ที่รับปัจจัยน้อยกว่า 1,500 บาท ต่อเดือน และมาตรการด้านการศึกษา พบว่า พระสงฆ์ ที่รับปัจจัยระหว่าง 1,501 - 3,500 บาท ต่อเดือน มีทัศนคติเชิงบวกสูงกว่าพระสงฆ์ที่รับปัจจัยน้อยกว่า 1,500 บาท ต่อเดือน อย่างมี นัยสําคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 การเปรียบเทียบทัศนคติของพระสงฆ์ที่มีต่อมาตรการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์จําแนกตามความรู้เกี่ยวกับบุหรี่ พบว่า พระสงฆ์ที่มีความรู้เกี่ยวกับบุหรี่ระดับสูงและปานกลางจะมี ทัศนคติในเชิงบวกต่อมาตรการในภาพรวม มาตรการด้านการศึกษา และ มาตรการด้านกฎและข้อห้ามมากกว่าพระสงฆ์ที่มีความรู้เกี่ยวกับบุหรี่ในระดับต่ําอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ดังนั้นเพื่อเป็นการส่งเสริมให้พระสงฆ์มีทัศนคติที่ดีต่อมาตรการด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับการป้องกันการสูบบุหรี่ของพระสงฆ์ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงควรให้ความรู้แก่พระสงฆ์และให้ พระสงฆ์มีส่วนร่วมในการรณรงค์ป้องกันการสูบบุหรี่ร่วมกับฆราวาส
This research aimed to study monks' varying attitude towards the ways in which smoking can be prevented within the monastic community. The instrument for data collecting was a questionnaire. The subjects of this research were 181 monks living in Pomprab District, Bangkok. The results of this study showed that the respondents were mostly between the ages of 30-39 and had only recently become a monk (less than 5 years ago). The monks only finished primary school, but they graduated a Dhamma Scholar. The monks sampled for this research were given less than 1,500 Baht. /month and most of them also had learned about smoking information from the TV. The temples where they lived had no rules about prohibiting smoking; nevertheless it was found that the numbers of the monks who had not smoked was greater than the monks who smoked and those who smoked had smoked less 10 years and less 5 cigarettes per day with the main reason to relax or release stress. The results revealed or less that most monks agreed to follow smoking prevention measures. Regarding to the monk's attitude towards each aspect, the results revealed that most monks had positive attitude towards the measures of education, public relation, law and prohibit rules, respectively. The monks differed on age, duration of monk status, education level, knowledge of law and rules, but they did not have different attitude towards the smoking prevention measures in both overall and specific measures. The analysis showed that there was a significant difference (p value < 0.05) between the attitude among the monks whose education was different. It was found that the monks whose education was higher had strongly positive attitude towards the smoking prevention measures. Moreover, the difference of given money affected the monks' attitude towards smoking prevention measures of monks in the aspect of public relations, and education measures. Regarding public relation measures, the monks who were given more than 3,501 Baht./month had higher positive attitude towards smoking prevention measures as compared to those monks who were given less than 1,500 Baht./month. Concerning the education measurements, the result showed that monks who were given between1,501-3,500 Baht./month had a higher positive attitude towards smoking prevention measures than monks who were given less than 1,500 Baht./month with significant differences at 0.05 level. In comparing monks with different knowledge levels on regarding smoking, the monks who had more knowledge about smoking had more positive attitude than those who had less knowledge about smoking. Therefore, to create more positive attitude among monks towards smoking prevention measures, the concerned organizations should give knowledge to monks and encourage them to participate in smoking prevention program.
This research aimed to study monks' varying attitude towards the ways in which smoking can be prevented within the monastic community. The instrument for data collecting was a questionnaire. The subjects of this research were 181 monks living in Pomprab District, Bangkok. The results of this study showed that the respondents were mostly between the ages of 30-39 and had only recently become a monk (less than 5 years ago). The monks only finished primary school, but they graduated a Dhamma Scholar. The monks sampled for this research were given less than 1,500 Baht. /month and most of them also had learned about smoking information from the TV. The temples where they lived had no rules about prohibiting smoking; nevertheless it was found that the numbers of the monks who had not smoked was greater than the monks who smoked and those who smoked had smoked less 10 years and less 5 cigarettes per day with the main reason to relax or release stress. The results revealed or less that most monks agreed to follow smoking prevention measures. Regarding to the monk's attitude towards each aspect, the results revealed that most monks had positive attitude towards the measures of education, public relation, law and prohibit rules, respectively. The monks differed on age, duration of monk status, education level, knowledge of law and rules, but they did not have different attitude towards the smoking prevention measures in both overall and specific measures. The analysis showed that there was a significant difference (p value < 0.05) between the attitude among the monks whose education was different. It was found that the monks whose education was higher had strongly positive attitude towards the smoking prevention measures. Moreover, the difference of given money affected the monks' attitude towards smoking prevention measures of monks in the aspect of public relations, and education measures. Regarding public relation measures, the monks who were given more than 3,501 Baht./month had higher positive attitude towards smoking prevention measures as compared to those monks who were given less than 1,500 Baht./month. Concerning the education measurements, the result showed that monks who were given between1,501-3,500 Baht./month had a higher positive attitude towards smoking prevention measures than monks who were given less than 1,500 Baht./month with significant differences at 0.05 level. In comparing monks with different knowledge levels on regarding smoking, the monks who had more knowledge about smoking had more positive attitude than those who had less knowledge about smoking. Therefore, to create more positive attitude among monks towards smoking prevention measures, the concerned organizations should give knowledge to monks and encourage them to participate in smoking prevention program.
Description
ประชากรศึกษา (มหาวิทยาลัยมหิดล 2551)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
Degree Discipline
ประชากรศึกษา
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล