Flavonoids and total polyphenols content in selected Thai dishes
2
Issued Date
2004
Copyright Date
2004
Resource Type
Language
eng
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
xi, 130 leaves : ill.
ISBN
9740444792
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
Mahidol University
Bibliographic Citation
Thesis (M.Sc. (Nutrition))--Mahidol University, 2004
Suggested Citation
Pralomporn Tantiwongse Flavonoids and total polyphenols content in selected Thai dishes. Thesis (M.Sc. (Nutrition))--Mahidol University, 2004. Retrieved from: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/105034
Title
Flavonoids and total polyphenols content in selected Thai dishes
Alternative Title(s)
ปริมาณฟลาโวนอยด์และโททอลโพลีพีนอลในอาหารไทยบางชนิด
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
The attention in consumption of healthy foods is widely growing among population who proned to be suffered from chronic diseases. Plant-based foods play an important role in human nutrition and health. Plant polyphenols especially flavonoid subclasses, largely found in natural plant compounds, have strong antioxidant properties and some associations in reducing risk of chronic diseases such as cancer and cardiovascular disease. Many Thai dishes are plant-based foods, however, there is little information of total polyphenol (TP) and flavonoid content in these foods. This study was aimed to determine flavonoid and TP content of selected Thai dishes in order to investigate the benefits of Thai foods on health and nutrition. Twenty one Thai dishes were selected and developed as the authentic reference recipes. Eleven side dishes and accompanied dishes namely in Thai: Kaeng-khiao-wan-luk-chin-pla-krai, Kaeng-som-pak-ruam-pla-chon, Kaeng- liang, Tom-kha-kai, Tom-yam-kung, Yam-tua-pu, Hau-mok-pla-chon, Pad-ped-pla-duk, Tod-man-pla-krai, Pak jim-nam-prik-kapi and Pak jim nam prik ma-kam, seven one-plate dishes: Khao-klug-kapi, Khao-yum, Khao-mun-som-tum, Kanom- jean-nam-ya, Kanom-jean-nam-ngeaw, Pad-thai, Mee-kati and three snacks: Mieng-kum, Mieng-lao, Pun-sib-nueng-sai-pla were prepared in 3 replicates and analyzed for flavonoids namely, quercetin, kaempferol, myricetin, apigenin and luteolin by HPLC method. The total polyphenol content was analyzed by spectrophotometry. The results showed that flavonoids and total polyphenol content of all dishes were varied probably due to type and amount of vegetables, herbs and spices in their recipes. The flavonoids and total polyphenol contents ranged from 0.25-9.78 mg per 100 g wet basis and 31.6-120.5 mg gallic acid equivalent per 100 g wet basis, respectively. Hau-mok-pla-chon showed the highest total flavonoids content. Quercetin was the predominant flavonoid found in most of selected Thai dishes, followed by kaempferol and myricetin. Luteolin and apigenin were found at low level in all dishes. The highest levels of total polyphenol found in Mieng-kam. Based on this finding, Thai dishes which contain vegetables, herbs, and spices as ingredients contributed total polyphenol and flavonoids. We would recommend that eating a variety of plant-based foods is an advantage to obtain total polyphenol and flavonoids from Thai foods.
กลุ่มประชากรที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังให้ความสนใจในการบริโภคอาหารสุขภาพเพิ่มมากขึ้น อาหารที่ประกอบด้วยพืชผักสมุนไพรและเครื่องเทศมีบทบาทสำคัญต่อภาวะโภชนาการและสุขภาพของมนุษย์ สารโพลีฟีนอลโดยเฉพาะสารกลุ่มฟลาโวนอยด์ ซึ่งพบมากในสารประกอบตามธรรมชาติที่ได้จากพืช สารเหล่านี้มีสมบัติในการเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดี และเกี่ยวข้องกับการช่วยลดอัตราเสี่ยงจากการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังหลาย ๆ โรค เช่น โรคมะเร็งและโรคหัวใจและหลอดเลือด อาหารไทยหลายชนิดมีพืชผักเป็นส่วนประกอบ แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณสารโพลีฟีนอลและฟลาโวนอยด์ในอาหารไทยยังมีไม่มากนัก ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้จึงสนใจที่จะวิเคราะห์ถึงชนิดและปริมาณสารฟลาโวนอยด์ รวมทั้งปริมาณสารฟลาโวนอยด์รวมทั้งปริมาณสารโพลีฟีนอลทั้งหมดที่มีในอาหารไทยที่ได้รับความนิยมบริโภคเพื่อเป็นข้อมูลที่บอกถึงประโยชน์ของอาหารไทยที่มีต่อสุขภาพ อาหารไทย 21 ชนิดถูกเลือกและเตรียมขึ้นเพื่อนำมาวิเคราะห์ โดยมีการพัฒนาสูตรอาหารเป็นตำรับอ้างอิงเพื่อคงลักษณะของอาหารตำรับนั้น ๆ จำแนกเป็น 3 ประเภท คือ อาหารร่วมสำรับ 11 ชนิดได้แก่ แกงเขียวหวาน, ลูกชิ้นปลากราย, แกงส้มผักรวมปลาช่อน, แกงเลียง, ต้มข่าไก่, ต้มยำกุ้ง, ยำถั่วพู, ห่อหมกปลาช่อน, ผัดเผ็ดปลาดุก, ทอดมันปลากราย, ผักจิ้มน้ำพริกกะปิและผักจิ้มน้ำพริกมะขาม อาหารจานเดียว 7 ชนิด ได้แก่ ข้าวคลุกกะปิ, ข้าวยำ, ข้าวมันส้มตำ, ขนนจีนน้ำเงี้ยว, ขนนจีนน้ำยา, ผัดไทยและหมี่กะทิ อาหารว่าง 3 ชนิด ได้แก่ เมี่ยงคำ, ข้าวตังเมี่ยงลาว, และปั้นสิบนึ่งไส้ปลา อาหารทุกรายการถูกเตรียมเป็น 3 ตัวอย่างเพื่อนำมาวิเคราะห์หา ฟลาโวนอยด์ เคอร์เซติน, แคมเฟอรอล, ไมริเซติน, อะพิเจนิน และ ลูเธโอลิน โดยวิธีลิควิดโครมาโตกราฟีประสิทธิภาพสูง และหาปริมาณสารโพลีฟีนอลทั้งหมดที่มีด้วยวิธีสเปดโตรโฟโตเมริก จากผลการทดลองพบว่าปริมาณฟลาโวนอยด์และโททอลโพลีฟีนอลในอาหารไทยมีความหลากหลายกันในแต่ละจาน เป็นไปได้จากปริมาณและชนิดของพืชผักสมุนไพรและเครื่องเทศที่เป็นส่วนประกอบในอาหารนั้น ๆ โดยปริมาณฟลาโวนอยด์มีค่าตั้งแต่ 0.25 ถึง 9.78 มก. ต่อ 100 ก.อาหารเปียกห่อหมกปลาช่อนให้ค่าฟลาโวนอยด์สูงที่สุด เคอร์เซตินเป็นฟลาโวนอยด์หลักที่พบในตำรับส่วนใหญ่ตามด้วยแคมเฟอรอลและไมริเซติน ส่วนลูเธโอลินและอะพิเจนิน พบปริมาณน้อย ปริมาณโพลีฟีนอลทั้งหมดมีค่าตั้งแต่ 31.6 ถึง 102.5 มก.ต่อ 100 ก.อาหารเปียกและปริมาณสูงสุดพบในเมี่ยงคำ งานวิจัยนี้ ทำให้ทราบว่าอาหารไทยซึ่งมีพืชผักสมุนไพรและเครื่องเทศเป็นองค์ประกอบให้สารในกลุ่มโพลีฟีนอลและฟลาโวนอยด์ ซึ่งจากข้อมูลนี้จึงแนะนำให้รับประทานอาหารจำพวกพืชผักหลากหลายชนิดเพื่อประโยชน์ที่จะได้รับจากสารโพลีฟีนอลและฟลาโวนอยด์ในอาหารไทย
กลุ่มประชากรที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังให้ความสนใจในการบริโภคอาหารสุขภาพเพิ่มมากขึ้น อาหารที่ประกอบด้วยพืชผักสมุนไพรและเครื่องเทศมีบทบาทสำคัญต่อภาวะโภชนาการและสุขภาพของมนุษย์ สารโพลีฟีนอลโดยเฉพาะสารกลุ่มฟลาโวนอยด์ ซึ่งพบมากในสารประกอบตามธรรมชาติที่ได้จากพืช สารเหล่านี้มีสมบัติในการเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดี และเกี่ยวข้องกับการช่วยลดอัตราเสี่ยงจากการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังหลาย ๆ โรค เช่น โรคมะเร็งและโรคหัวใจและหลอดเลือด อาหารไทยหลายชนิดมีพืชผักเป็นส่วนประกอบ แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณสารโพลีฟีนอลและฟลาโวนอยด์ในอาหารไทยยังมีไม่มากนัก ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้จึงสนใจที่จะวิเคราะห์ถึงชนิดและปริมาณสารฟลาโวนอยด์ รวมทั้งปริมาณสารฟลาโวนอยด์รวมทั้งปริมาณสารโพลีฟีนอลทั้งหมดที่มีในอาหารไทยที่ได้รับความนิยมบริโภคเพื่อเป็นข้อมูลที่บอกถึงประโยชน์ของอาหารไทยที่มีต่อสุขภาพ อาหารไทย 21 ชนิดถูกเลือกและเตรียมขึ้นเพื่อนำมาวิเคราะห์ โดยมีการพัฒนาสูตรอาหารเป็นตำรับอ้างอิงเพื่อคงลักษณะของอาหารตำรับนั้น ๆ จำแนกเป็น 3 ประเภท คือ อาหารร่วมสำรับ 11 ชนิดได้แก่ แกงเขียวหวาน, ลูกชิ้นปลากราย, แกงส้มผักรวมปลาช่อน, แกงเลียง, ต้มข่าไก่, ต้มยำกุ้ง, ยำถั่วพู, ห่อหมกปลาช่อน, ผัดเผ็ดปลาดุก, ทอดมันปลากราย, ผักจิ้มน้ำพริกกะปิและผักจิ้มน้ำพริกมะขาม อาหารจานเดียว 7 ชนิด ได้แก่ ข้าวคลุกกะปิ, ข้าวยำ, ข้าวมันส้มตำ, ขนนจีนน้ำเงี้ยว, ขนนจีนน้ำยา, ผัดไทยและหมี่กะทิ อาหารว่าง 3 ชนิด ได้แก่ เมี่ยงคำ, ข้าวตังเมี่ยงลาว, และปั้นสิบนึ่งไส้ปลา อาหารทุกรายการถูกเตรียมเป็น 3 ตัวอย่างเพื่อนำมาวิเคราะห์หา ฟลาโวนอยด์ เคอร์เซติน, แคมเฟอรอล, ไมริเซติน, อะพิเจนิน และ ลูเธโอลิน โดยวิธีลิควิดโครมาโตกราฟีประสิทธิภาพสูง และหาปริมาณสารโพลีฟีนอลทั้งหมดที่มีด้วยวิธีสเปดโตรโฟโตเมริก จากผลการทดลองพบว่าปริมาณฟลาโวนอยด์และโททอลโพลีฟีนอลในอาหารไทยมีความหลากหลายกันในแต่ละจาน เป็นไปได้จากปริมาณและชนิดของพืชผักสมุนไพรและเครื่องเทศที่เป็นส่วนประกอบในอาหารนั้น ๆ โดยปริมาณฟลาโวนอยด์มีค่าตั้งแต่ 0.25 ถึง 9.78 มก. ต่อ 100 ก.อาหารเปียกห่อหมกปลาช่อนให้ค่าฟลาโวนอยด์สูงที่สุด เคอร์เซตินเป็นฟลาโวนอยด์หลักที่พบในตำรับส่วนใหญ่ตามด้วยแคมเฟอรอลและไมริเซติน ส่วนลูเธโอลินและอะพิเจนิน พบปริมาณน้อย ปริมาณโพลีฟีนอลทั้งหมดมีค่าตั้งแต่ 31.6 ถึง 102.5 มก.ต่อ 100 ก.อาหารเปียกและปริมาณสูงสุดพบในเมี่ยงคำ งานวิจัยนี้ ทำให้ทราบว่าอาหารไทยซึ่งมีพืชผักสมุนไพรและเครื่องเทศเป็นองค์ประกอบให้สารในกลุ่มโพลีฟีนอลและฟลาโวนอยด์ ซึ่งจากข้อมูลนี้จึงแนะนำให้รับประทานอาหารจำพวกพืชผักหลากหลายชนิดเพื่อประโยชน์ที่จะได้รับจากสารโพลีฟีนอลและฟลาโวนอยด์ในอาหารไทย
Description
Nutrition (Mahidol University 2004)
Degree Name
Master of Science
Degree Level
Master's degree
Degree Department
Institute of Nutrition
Degree Discipline
Nutrition
Degree Grantor(s)
Mahidol University