ความรู้ความคิดเห็นและการปฏิบัติด้านอนามัยเจริญพันธุ์ของหญิงพิการ
4
Issued Date
2557
Copyright Date
2557
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ฌ, 167 แผ่น
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (สังคมศาสตร์การแพทย์และสาธารณสุข))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2557
Suggested Citation
ธีราพร ไชยมาลา ความรู้ความคิดเห็นและการปฏิบัติด้านอนามัยเจริญพันธุ์ของหญิงพิการ. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (สังคมศาสตร์การแพทย์และสาธารณสุข))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2557. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/93462
Title
ความรู้ความคิดเห็นและการปฏิบัติด้านอนามัยเจริญพันธุ์ของหญิงพิการ
Alternative Title(s)
Knowledge opinions and practices in reproductive health of disability women
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความรู้ ความคิดเห็นและการปฏิบัติด้านอนามัยเจริญพันธุ์ของผู้หญิงพิการ และความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีผลต่อผู้หญิงพิการ ในเรื่องความรู้ ความคิดเห็นและการปฏิบัติด้านอนามัยเจริญพันธุ์ โดยใช้ แบบสอบถาม ด้วยการสุ่มตัวอย่างจากประชากรผู้หญิงพิการในเขตกรุงเทพมหานคร อายุระหว่าง 15-49 ปี จำนวน 340 คน ใน กลุ่มผู้หญิงพิการ 3 ประเภท คือ พิการทางร่างกายและการเคลื่อนไหว พิการทางการได้ยิน และพิการทางการมองเห็น โดยร้อย ละ 59.1 พิการมาตั้งแต่กำเนิดมากกว่าครึ่ง (ร้อยละ71.5) ของผู้หญิงพิการมีสถานภาพโสด และผู้หญิงพิการส่วนใหญ่อาศัยอยู่กับ ครอบครัวที่มีขนาดสมาชิกจำนวน 3-4 คน ส่วนด้านการศึกษาพบว่าผู้หญิงพิการส่วนมากมีโอกาสเข้ารับการศึกษา(ร้อยละ57.9) และมีระดับการศึกษาตั้งแต่ปริญญาตรีเป็นต้นไป ส่งผลให้มากกว่าครึ่งมีอาชีพ และมีระดับรายได้ส่วนใหญ่เฉลี่ยต่อเดือน 4983.15 บาทต่อเดือน ด้านความรู้พบว่ากลุ่มผู้หญิงพิการครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ50.0) รู้จักวิธีการคุมกำเนิดและวิธีการวางแผนครอบครัว ซึ่งเท่ากับกลุ่มตัวอย่างที่ไม่รู้จักวิธีการคุมกำเนิด โดยวิธีการคุมกำเนิดที่ผู้หญิงพิการรู้จักมากที่สุดสองอันดับแรก ได้แก่ ถุงยาง อนามัย (ร้อยละ39.5) และยาเม็ดคุมกำเนิด (ร้อยละ 34.5) สำหรับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่ผู้หญิงพิการรู้จักมากที่สุดคือโรค เอดส์ (ร้อยละ74.5) ด้านความคิดเห็นของกลุ่มผู้หญิงพิการพบว่าผู้หญิงพิการส่วนใหญ่มีเข้าใจว่าสังคมไม่คิดว่าผู้หญิงพิการควร ตั้งครรภ์ ร้อยละ70.7 แต่สำหรับผู้หญิงพิการเองกลับมีความคิดเห็นว่าสามารถตัวเองตั้งครรภ์ได้มากถึงร้อยละ83.3 สำหรับการ ปฏิบัติด้านอนามัยเจริญพันธุ์ พบว่ามีผู้หญิงพิการร้อยละ 32.4 ที่เคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อน โดยวิธีการคุมกำเนิดที่เลือกใช้ครั้งแรก เมื่อมีเพศสัมพันธ์ คือ การสวมถุงยางอนามัย และวิธีการคุมกำเนิดที่ใช้ประจำเมื่อมีเพศสัมพันธ์คือ ยาเม็ดคุมกำเนิด โดยผู้หญิง พิการที่เคยมีเพศสัมพันธ์จะมีบุตรเฉลี่ยอย่างน้อย 2 คน โดยขณะที่ตั้งท้องไม่ได้วางแผนมาก่อน (ร้อยละ76.0) สำหรับในรอบ 1 ปีที่ผ่านมาพบว่าคนพิการส่วนใหญ่ไม่เคยไปรับบริการที่โรงพยาบาลหรือสถานบริการของรัฐ (ร้อยละ85.9) ทั้งที่ผู้หญิงพิการ มากกว่าครึ่งมีบัตรประกันสุขภาพ โดยอุปสรรคที่ทำให้ไม่สามารถเข้ารับบริการ คือเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกในสถานบริการ รวมถึงอุปกรณ์ทางการแพทย์ ผู้หญิงพิการส่วนใหญ่มีความต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับอนามัยเจริญพันธุ์มาก จากการศึกษาควรสร้างความเข้าใจ และให้ความรู้ด้านอนามัยเจริญพันธุ์แก่กลุ่มผู้หญิงพิการและครอบครัว สนับสนุนการปรับสิ่งอำนวยความสะดวกที่เอื้อสำหรับคนพิการในสถานบริการของรัฐ ตลอดจนการจัดทำข้อมูล ความรู้ เรื่อง อนามัยเจริญพันธุ์อย่างง่าย และสามารถเข้าถึงคนพิการทุกประเภทโดยเฉพาะคนพิการทางการได้ยินและทางการมองเห็น เช่น คู่มือวีดีโอล่ามภาษามือ หนังสือเสียง หรือหนังสือเบลล์ เพื่อให้กลุ่มผู้หญิงพิการสามารถดูแลสุขภาพอนามัยของตัวเองอย่าง ถูกต้องและปลอดภัย
The present research aimed to study knowledge, opinions and practices related to the reproductive health of women with disability and relationships among factors that had influence on their knowledge, opinions and practices related to reproductive health. For the data collection, sampling took place among women with disability currently living in Bangkok, aged between 15-49 years. There were 340 women with disability participating in this research. The participants had physical disabilities, hearing disabilities and visual disabilities. In this sample, 59.1 per cent had their disabilities since birth, 71.5 per cent was single and the majority were living with their families with 3-4 members. 57.9 per cent had accomplished their bachelor or higher. Therefore, this group of women with disability had jobs with an averaged salary of 4983.15 baht/month. 50 per cent of the participants reported knowing how to prevent pregnancies and do family planning. Within this group for birth control, they reported using condoms (39.5 percent) and contraceptive pill (34.5 per cent). The sexually transmitted disease most known among this group was AIDS (74.5 percent). 70.7 percent thought that the society in general did not agree if women with disability were pregnant. 83.3 percent thought that they could conceive and give birth. Of women with disability with an average number of children of 2, at their first sexual intercourse, they used condoms to prevent pregnancies. They then regularly used contraceptive pills for birth control. Of the same group, 76 per cent did not have family planning before becoming pregnant. Although being covered by the universal health coverage, 85.9 percent reported to not have had a health service at any governmental health providing units in the past year. Important barriers to accessing health services were reported to be lack of appropriate facilities at health providing units including medical instruments. Most of the participants notified needs of information on reproductive health. For the promotion of reproductive health among women with disability, more attention and actions should be focused on broadening understanding and knowledge of reproductive health among women with disability and their family members, adaptations and modifications of facilities, data management and documents in easily accessible formats for diverse types of disability especially hearing and visual disabilities. Good examples may include sign language video clips, talking books, and Braille.
The present research aimed to study knowledge, opinions and practices related to the reproductive health of women with disability and relationships among factors that had influence on their knowledge, opinions and practices related to reproductive health. For the data collection, sampling took place among women with disability currently living in Bangkok, aged between 15-49 years. There were 340 women with disability participating in this research. The participants had physical disabilities, hearing disabilities and visual disabilities. In this sample, 59.1 per cent had their disabilities since birth, 71.5 per cent was single and the majority were living with their families with 3-4 members. 57.9 per cent had accomplished their bachelor or higher. Therefore, this group of women with disability had jobs with an averaged salary of 4983.15 baht/month. 50 per cent of the participants reported knowing how to prevent pregnancies and do family planning. Within this group for birth control, they reported using condoms (39.5 percent) and contraceptive pill (34.5 per cent). The sexually transmitted disease most known among this group was AIDS (74.5 percent). 70.7 percent thought that the society in general did not agree if women with disability were pregnant. 83.3 percent thought that they could conceive and give birth. Of women with disability with an average number of children of 2, at their first sexual intercourse, they used condoms to prevent pregnancies. They then regularly used contraceptive pills for birth control. Of the same group, 76 per cent did not have family planning before becoming pregnant. Although being covered by the universal health coverage, 85.9 percent reported to not have had a health service at any governmental health providing units in the past year. Important barriers to accessing health services were reported to be lack of appropriate facilities at health providing units including medical instruments. Most of the participants notified needs of information on reproductive health. For the promotion of reproductive health among women with disability, more attention and actions should be focused on broadening understanding and knowledge of reproductive health among women with disability and their family members, adaptations and modifications of facilities, data management and documents in easily accessible formats for diverse types of disability especially hearing and visual disabilities. Good examples may include sign language video clips, talking books, and Braille.
Description
สังคมศาสตร์การแพทย์และสาธารณสุข (มหาวิทยาลัยมหิดล 2557)
Degree Name
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
Degree Discipline
สังคมศาสตร์การแพทย์และสาธารณสุข
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล