The supply chain risk identification and its mitigation framework : a case of new generic drugs in Thailand

Abstract

The supply chain of local drug manufacturing industry in Thailand is one of the complex supply chains and it plays an important role in the overall healthcare expenditure saving. The local drug manufacturers produce generic or me-too drugs for sale in the market at a much lower cost compared to the originals but the industry is facing with numerous obstacles. These obstacles are considered as risks in the new generic drug development process and must be lessened or gotten rid of. Therefore, this research aimed at identifying and prioritizing the risks in the new generic drug development process. A supply chain risk mitigation framework was also suggested as guidelines for drug industry development. The entire new generic drug development process drawn from this study included all stakeholders and their roles in the drug supply chain. It was considered as the first snapshot for the supply chain illustrating the overall process flow and its associated risks. Implications of the study were the guidelines for the local manufacturers to minimize the risks by 3R&1I strategies: Reform the Thai food and drug administration (FDA); Reform the Thai intellectual property department; Reform the government policy and Implement the academic private partnership. The contribution of this research was the combination of the qualitative Grounded Theory (GT) method and the quantitative Analytic Hierarchy Process (AHP) method to identify and prioritize the risks as well as suggest the avenues for improvement. The risk mitigation framework was also considered as another contribution of the study. Finally, the ultimate benefit of the study was to enhance the drug supply chain efficiency and lower the overall healthcare cost in Thailand.

โซ่อุปทานของอุตสาหกรรมผู้ผลิตยาในประเทศไทยเป็นโซ่อุปทานที่ซับซ้อนและเป็นตัวขับเคลื่อนที่สำคัญในการทำให้ค่าใช้จ่ายรวมทางด้านสุขภาพของประเทศลดลง ผู้ผลิตยาในประเทศโดยส่วนใหญ่จะผลิตยาสามัญหรือยาเลียนแบบและจัดจำหน่ายด้วยราคาที่ถูกกว่ายาต้นแบบมาก อีกทั้งยังมีอุปสรรคอื่น ๆ อีกมากมายที่จะทำให้กระบวนการพัฒนายาสามัญใหม่ล่าช้า อุปสรรคต่างๆ เหล่านี้ถือเป็นความเสี่ยงในกระบวนการพัฒนายาสามัญใหม่และจำเป็นต้องทำ ให้ความเสี่ยงเหล่านี้ลดลง ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อระบุความเสี่ยงในกระบวนการพัฒนายาสามัญใหม่และทำ การจัดลำดับความสำคัญ จากนั้นกรอบการลดความเสี่ยงในโซ่อุปทานได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเป็นแนวทางสำหรับอุตสาหกรรมการผลิตยาภายในประเทศ โดยผลที่ได้รับจากงานวิจัยนี้ คือการผสมผสานเครื่องมือการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณเข้าด้วยกัน กล่าวคือ การวิเคราะห์ข้อมูลตามหลักทฤษฎีฐานรากร่วมกับวิธีวิเคราะห์เชิงลำดับชั้น เพื่อระบุและจัดลำดับความสำคัญของความเสี่ยงต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้น พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางเพื่อปรับปรุง โครงสร้างขั้นตอนการปฏิบัติการทั้งหมดของกระบวนการพัฒนายาสามัญใหม่รวมถึงผู้ที่เกี่ยวข้องในแต่ละขั้นตอนของโซ่อุปทานยาได้ถูกพัฒนาขึ้น ซึ่งขั้นตอนเหล่านี้จะเป็นภาพแรกในโซ่อุปทานที่แสดงถึงรายละเอียดของกระบวนการพร้อมทั้งแสดงความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องในแต่ละขั้นตอน ผู้ผลิตยาภายในประเทศสามารถนำ กลยุทธ์จากการศึกษาครั้งนี้ไปใช้เพื่อลดความเสี่ยงที่ อาจจะเกิดขึ้นได้ กลยุทธ์ดังกล่าวประกอบไปด้วย การปฏิรูปสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา การปฏิรูปกรมทรัพย์สินทางปัญญา การปฏิรูปนโยบายรัฐบาลและความร่วมมือระหว่างภาคการศึกษา-ภาคเอกชน ผลที่ได้รับจากการศึกษาในครั้งนี้อีกข้อหนึ่งก็คือกรอบการลดความเสี่ยงดังที่กล่าวไว้ข้างต้น โดยประโยชน์สูงสุดของการศึกษาในครั้งนี้คือการทำ ให้โซ่อุปทานยามีประสิทธิภาพมากขึ้นอันจะส่งผลให้ค่าใช้จ่ายรวมทางด้านสุขภาพของประเทศไทยลดลง