วิ่งเพื่อการภาวนา

Abstract

งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการวิ่งเพื่อการภาวนา โดยใช้วิธีเชิงเอกสารและวิเคราะห์เนื้อหาเพื่อประมวลผล ผลการศึกษาพบว่า การวิ่งเพื่อการภาวนาคือ การภาวนาในขณะกำลังวิ่ง การภาวนามี 2 วิธีคือ สมถภาวนาและวิปัสนาภาวนา สมถภาวนา คือการฝึกอบรมจิตใจให้เกิดความสงบหรือการฝึกสมาธิ วิปัสสนาภาวนา คือการฝึกอบรมปัญญาให้เกิดความรู้แจ้งตามความเป็นจริงหรือการเจริญ ปัญญา ดังนั้นการวิ่งเพื่อการภาวนาจึงทำได้สองแบบคือ การวิ่งพร้อมกับมีสติอยู่กับลมหายใจเพื่อให้จิตตั้งมั่นเป็นหนึ่งเดียว ผลที่ได้คือจิตเกิดสมาธิ แบบที่สองคือการวิ่งพร้อมกับมีสติและสัมปชัญญะอยู่กับลมหายใจและอิริยาบทของการวิ่ง สังเกตสิ่งที่มากระทบกายและใจ ผลที่ได้คือจิตเห็นความ เป็นจริงที่เกิดขึ้นโดยไม่วิเคราะห์ตัดสินการวิ่งเพื่อการภาวนาจะให้ประโยชน์กับผู้ปฏิบัติสองทางคือ ร่างกายที่แข็งแรง และจิตที่มีสติรวดเร็ว มีสมาธิที่ตั้งมั่น ซึ่งทั้งร่างกายและจิตที่ได้รับการฝึกฝนนี้จะทำให้มีอายุยืนยาวและมีความสุข

The aim of this research is to study the concept of Running as a Contemplative Practice. Documentary research methodology was used for conducting the research. From this study, the researcher finds that Running as a Contemplative Practice is to meditate during running. There are two kinds of meditation which are Samatha meditation (calming the mind) and Vipassana (insight into the true nature of reality). Running as a Contemplative Practice can be accomplished by 1) Running with mindful breathing to develop concentration, and 2) Running with observing movement and direct experiences to develop nonjudgmental awareness. The benefits of Running as a Contemplative Practice are improving physical health and strengthening the capacity of mindfulness. Physical and mental training can be implemented for longevity and well-being.