A parallel corpus analysis of anaphora and co-reference in English-Thai literary translations of George Orwell's animal farm (1959-2017)

Abstract

The objectives of this research were to describe characteristics of anaphora andco-reference in George Orwell's Animal Farm: A Fairy Story (1945), the English source text (ST), and to analyse characteristics of anaphora and co-reference features of English-Thai parallel texts, and statistically explain similarity and difference of its characteristics in ten target texts (TTs), published since 1959 to 2017 (1959: 1972: 1975a: 1975b: 1977: 2001: 2006: 2012: 2014 and 2017), which consisted of 27,420 parallel units of analysis from 16,240 English-to-Thai paired sentences in total. The study found that characteristics of anaphora and co-reference in the fable quantitatively supported a study The Language of George Orwell by Fowler (1995) regarding the most significant frequency of anaphoric pronouns (77.90%), which conveyed limited and collective third-person narrative point of view, and the minor frequency of co-reference (6.53%) due to a non-poetic style of the Orwellian language. Moreover, the association of anaphora and co-reference features and Thai version publication years had statistical significance at the level of P < 0.01. Other found patterns include (1) 20th-centuryeditions prefer null anaphora due to localisation, (2) 21st-century editions prefer anaphoric pronouns due to foreignisation, and (3) divergent editions of TT8 (2012) and TT5 (1977) are likely the result of the individual stylistic preference of null anaphora and co-references.

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายลักษณะการอ้างและการอ้างถึงร่วมในวรรณกรรมภาษาอังกฤษเรื่อง Animal Farm: A Fairy Story โดย George Orwell ในปี พ.ศ. 2488 และวิเคราะห์ลักษณะการอ้างและการอ้างถึงร่วมในวรรณกรรมเรื่องเดียวกันในฉบับแปลภาษาไทย โดยศึกษาตามแนวทางภาษาศาสตร์คลังข้อมูลเทียบบทเพื่อใช้ทฤษฎีเชิงสถิติมาอธิบายความเหมือน และความต่าง ของการอ้างและการอ้างถึงร่วมในฉบับแปลเทียบบท ซึ่งฉบับแปลภาษาไทยได้ถูกตีพิมพ์มาหลายครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 ถึงปี พ.ศ. 2560 ข้อมูลเอกสารที่ศึกษาประกอบด้วย วรรณกรรมต้นฉบับภาษาอังกฤษจำนวนหนึ่งเล่ม และวรรณกรรมฉบับแปลภาษาไทยอีกจำนวนสิบเล่ม (2502: 2515: 2518ก: 2518ข: 2520: 2544: 2549: 2555: 2557 และ 2560) ซึ่งมีหน่วยเทียบบทวิเคราะห์ทั้งหมด 27,420 หน่วย จากจำนวนคู่เทียบประโยคภาษาอังกฤษ-ภาษาไทยในการวิเคราะห์ทั้งหมด 16,240 คู่ประโยค การศึกษาพบว่าวรรณกรรมต้นฉบับมีลักษณะการอ้างและการอ้างถึงร่วมที่สอดคล้องในด้านตัวบทเชิงปริมาณกับการศึกษาเชิงคุณภาพของ Fowler ในปี พ.ศ. 2538 เรื่อง The Language of George Orwell ในด้านของมุมมองการเล่าเรื่องของบุคคลที่สาม แบบจำกัดและแบบร่วมตัวละคร โดยการใช้รูปอ้างสรรพนามที่พบว่ามีความถี่การใช้สูงที่สุด (77.90%) และด้านความไม่นิยมถ้อยคำกวีนิพนธ์ในภาษาออร์เวลล์ซึ่งพบว่ามีความถี่การใช้การอ้างถึงร่วมต่ำที่สุด (6.53%) นอกจากนี้ การอ้างและการอ้างถึงร่วม และปีที่ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาไทย มีความสัมพันธ์กันโดยมีค่านัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01 และการวิเคราะห์การสมนัยพบการแบ่งกลุ่ม 3 แบบ คือ 1) ฉบับแปลภาษาไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 20 นิยมการใช้ศูนยรูปซึ่งเป็นการแปลแบบทำให้กลมกลืน 2) ฉบับแปลภาษาไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 21 นิยมการใช้รูปอ้างสรรพนามซึ่งเป็นการแปลแบบรักษาความแปลกต่าง และ 3) ฉบับแปลภาษาไทยที่มีวัจนสีลาแบบไม่เข้าพวก ได้แก่ สำนวนแปลฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2555) และฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2520) ซึ่งนิยมการใช้ศูนยรูปและการอ้างถึงร่วม