Music iconology : social and cultural reflection in lower Mae Klong Watershed

Abstract

This study aimed at studying the details of socio–cultural contexts of music from murals in old temples, as well as synthesizing the interpretation extracted from those mural traces. The research scope focused on the context of Ubosadha murals, aged from Ayutthaya period to King Rama V. The conceptual framework was designed by the integration of interdisciplinary methodology, which included multi–dimensional themes, i.e. cultural structures, preliminary field survey, area management in terms of spatial–hierarchy, forms of Thai traditional mural painting, musicology, Buddhism literature, and principles of socio–cultural interpretation. From the preliminary survey, there were a total of seventy–one historical artifacts in the study, including thirty–five chapel murals, one chapel old image, thirty sermon pavilion paintings, and one Mandapa image, which appeared as the features of Buddha’s images in reflection of local cultures and musicology, as well as some of those found on Music Iconology images. The samples were mostly adorned from inside temple chapels across the three provinces of the scoped area then the images were classified, analyzed, and synthesized based on religious contents. Both socio–cultural contents and contexts of the images portrayed the area existence in the eras of those artists who painted them, reflecting socio–cultural life and concepts. Ethnic groups and cultural characteristics related to musicology and their cultural contexts were explicitly linked to the interpretation in the study. In summary, through painting scrutiny with musicology center, the reflection demonstrated dynamic dimensions of society, religion culture, and way of life of people from different periods.

การวิจัยเรื่อง สังคีตภาพ: ภาพสะท้อนทางสังคมและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำแม่กลองตอนล่าง มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาสังคีตภาพที่ปรากฏบน จิตรกรรมฝาผนัง โดยศึกษารายละเอียด ด้านคุณลักษณะ บริบททาง วัฒนธรรม ดนตรี ตลอดจนการสังเคราะห์เพื่อสื่อความหมาย องค์ความรู้ ด้านสังคีตภาพทางสังคมและ วัฒนธรรม ซึ่งมุ่งเน้นไปที่ อุโบสถ์ อายุตั้งแต่ สมัยอยุธยาถึงรัชกาลที่ 5กรอบแนวคิดการวิจัยเกี่ยวกับวิธีการแบบสหวิทยาการ รวมถึงระบบ วัฒนธรรม และการสำรวจเบื้องต้น การจัดการพื้นที่เป็นลำดับชั้น ทิศทางกฎในภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบดั้งเดิมของไทย, ดนตรี, วรรณคดีพุทธศาสนา และหลักการตีความ โดยการศึกษาจากข้อมูลเอกสาร ข้อมูลภาคสนาม และการวิเคราะห์ข้อมูลผ่านการอธิบายปรากฏการณ์จากภาพ จิตรกรรมฝาผนัง วิเคราะห์เชื่อมโยง ผ่านบริบททางสังคมและวัฒนธรรม ผลการวิจัยผลการวิจัยจากการ สำรวจเบื้องต้น พบภาพจิตรกรรมฝาผนังทั้งหมด 71 ภาพ แบ่งเป็น ภายในอุโบสถ์ 35 ภาพ วิหาร 1 ภาพ ศาลาการเปรียญ 30 ภาพ มณฑป 1 ภาพ ซึ่งปรากฏเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธประวัติ วิถีวัฒนธรรมพื้นถิ่น และเนื้อหาของดนตรีวิทยา จากนั้น นำสังคีตภาพภายในอุโบสถที่มีอายุการสร้างตามขอบเขตการวิจัย 3 จังหวัด ซึ่งพบใน วัด 18 วัด รวม 71 ภาพ เมื่อนำภาพมา จำแนก วิเคราะห์ สังเคราะห์ ด้วยวิธีจัดการพื้นที่ ทิศ ฐานานุศักดิ์ของอุโบสถ ผ่านแผนภูมิของเนื้อหาทางศาสนา เนื้อหาของสังคีตภาพ และบริบทของพื้นที่ อันแสดงให้เห็นบริเวณที่ศิลปินใช้เขียนภาพ ซึ่งสื่อถึงแนวคิดทางสังคมวิถีชีวิต วัฒนธรรม กลุ่มชาติพันธุ์และคุณลักษณะทาง วัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับสังคีตภาพทางดนตรีวิทยา เชื่อมโยงถึงการสื่อความหมาย องค์ความรู้ทางสังคีตภาพ ภาพสะท้อนสังคม ศาสนา วัฒนธรรมผ่านมิติเชิงช่าง ขนบ ยุคสมัย และบริบททางวิถีชีวิต วัฒนธรรม ตลอดจนองค์ความรู้ดนตรีวิทยาตามลำดับ