How to use experiential learning for decision-making process teaching of emergency medicine residents
9
2
Issued Date
2021
Copyright Date
2021
Resource Type
Language
eng
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
x, 124 leaves : ill.
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
Mahidol University
Bibliographic Citation
Thematic Paper (M.Sc. (Health Science Education))--Mahidol University, 2021
Suggested Citation
Wanatchaporn Ussahgij How to use experiential learning for decision-making process teaching of emergency medicine residents. Thematic Paper (M.Sc. (Health Science Education))--Mahidol University, 2021. Retrieved from: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/114967
Title
How to use experiential learning for decision-making process teaching of emergency medicine residents
Alternative Title(s)
การสอนกระบวนการตัดสินใจของแพทย์ประจำบ้านเวชศาสตร์ฉุกเฉินโดยการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ทำได้อย่างไร
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
Decision-making skills are vital for emergency physicians; however, although these skills are a core component of residency training curricula, they are often not formally addressed through specific teaching methods. This narrative review employed the PICO (Population, Intervention, Comparison, and Outcome) framework and snowballing sampling method to identify and compare effective teaching strategies for improving the decision-making accuracy of emergency medicine residents. Based on thirteen studies that met the inclusion criteria—which required a focus on teaching methods, decision-making outcomes, clinical reasoning, or situational awareness—the findings suggest that decision-making should be taught in alignment with Kolb’s experiential learning cycle. Specifically, lecture-based teaching provides a foundation of concrete experience, followed by case scenarios that encourage reflective observation. Case discussions and simulations then enable learners to develop abstract conceptualization, while repetition and practice through workplace-based teaching facilitate active experimentation. Ultimately, the teaching of decision-making should integrate multiple methods and emphasize practical exercises to promote active experimentation. Further research in emergency medicine is recommended to develop robust decision-making evaluation tools and conduct well-controlled experimental studies to define the efficacy of these teaching methods.
บทนำ: ทักษะการตัดสินใจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉิน แม้ว่าหลักสูตรฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านสาขาเวชศาสตร์ฉุกเฉินจะกำหนดให้ทักษะดังกล่าวเป็นทักษะสำคัญ แต่ปัจจุบันยังไม่มีข้อแนะนำด้านวิธีการสอนอย่างเป็นทางการ วัตถุประสงค์: เพื่อค้นหาและเปรียบเทียบวิธีการสอนที่มีประสิทธิภาพในการเพิ่มความแม่นยำของกระบวนการตัดสินใจในแพทย์ประจำบ้านสาขาเวชศาสตร์ฉุกเฉิน ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการทบทวนวรรณกรรมโดยใช้กรอบการสืบค้นแบบ PICO (Population-Intervention-Comparison-Outcome) ร่วมกับการสืบค้นแบบลูกโซ่ (Snowballing) โดยมีเกณฑ์การคัดเข้าคือการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการสอนทักษะการตัดสินใจ การให้เหตุผลทางคลินิก และการตระหนักรู้สถานการณ์ที่มีการกล่าวถึงวิธีสอนอย่างน้อยหนึ่งวิธี ผลการศึกษา: มีการศึกษาที่ตรงตามเกณฑ์คัดเข้าจำนวน 13 เรื่อง ซึ่งให้ข้อแนะนำในการจัดการเรียนการสอนโดยอ้างอิงตามทฤษฎีการเรียนรู้จากประสบการณ์ของโคล์บ (Kolb’s experiential learning cycle) ดังนี้ การสอนภาคบรรยายช่วยให้ผู้เรียนได้รับประสบการณ์ตรง ตามด้วยการใช้กรณีศึกษาเพื่อกระตุ้นการสะท้อนคิดจากการสังเกต ส่วนการอภิปรายกรณีศึกษาและการจำลองสถานการณ์ช่วยให้ผู้เรียนสร้างแนวคิดเชิงนามธรรม และท้ายที่สุดการฝึกทำซ้ำหรือการสอนในสถานที่ปฏิบัติงานจริงจะนำไปสู่การทดลองเชิงปฏิบัติจริง สรุปผล: การสอนกระบวนการตัดสินใจควรบูรณาการวิธีการสอนมากกว่าหนึ่งวิธี โดยการใช้แบบฝึกหัดหรือการลงมือปฏิบัติมีความสำคัญอย่างยิ่งในการกระตุ้นการทดลองเชิงปฏิบัติของผู้เรียน ทั้งนี้ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาเครื่องมือวัดทักษะการตัดสินใจในทางเวชศาสตร์ฉุกเฉิน รวมถึงการศึกษาเชิงทดลองที่มีการควบคุมปัจจัยต่าง ๆ อย่างเป็นระบบเพื่อระบุประสิทธิภาพของแต่ละวิธีการสอนให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
บทนำ: ทักษะการตัดสินใจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉิน แม้ว่าหลักสูตรฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านสาขาเวชศาสตร์ฉุกเฉินจะกำหนดให้ทักษะดังกล่าวเป็นทักษะสำคัญ แต่ปัจจุบันยังไม่มีข้อแนะนำด้านวิธีการสอนอย่างเป็นทางการ วัตถุประสงค์: เพื่อค้นหาและเปรียบเทียบวิธีการสอนที่มีประสิทธิภาพในการเพิ่มความแม่นยำของกระบวนการตัดสินใจในแพทย์ประจำบ้านสาขาเวชศาสตร์ฉุกเฉิน ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการทบทวนวรรณกรรมโดยใช้กรอบการสืบค้นแบบ PICO (Population-Intervention-Comparison-Outcome) ร่วมกับการสืบค้นแบบลูกโซ่ (Snowballing) โดยมีเกณฑ์การคัดเข้าคือการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการสอนทักษะการตัดสินใจ การให้เหตุผลทางคลินิก และการตระหนักรู้สถานการณ์ที่มีการกล่าวถึงวิธีสอนอย่างน้อยหนึ่งวิธี ผลการศึกษา: มีการศึกษาที่ตรงตามเกณฑ์คัดเข้าจำนวน 13 เรื่อง ซึ่งให้ข้อแนะนำในการจัดการเรียนการสอนโดยอ้างอิงตามทฤษฎีการเรียนรู้จากประสบการณ์ของโคล์บ (Kolb’s experiential learning cycle) ดังนี้ การสอนภาคบรรยายช่วยให้ผู้เรียนได้รับประสบการณ์ตรง ตามด้วยการใช้กรณีศึกษาเพื่อกระตุ้นการสะท้อนคิดจากการสังเกต ส่วนการอภิปรายกรณีศึกษาและการจำลองสถานการณ์ช่วยให้ผู้เรียนสร้างแนวคิดเชิงนามธรรม และท้ายที่สุดการฝึกทำซ้ำหรือการสอนในสถานที่ปฏิบัติงานจริงจะนำไปสู่การทดลองเชิงปฏิบัติจริง สรุปผล: การสอนกระบวนการตัดสินใจควรบูรณาการวิธีการสอนมากกว่าหนึ่งวิธี โดยการใช้แบบฝึกหัดหรือการลงมือปฏิบัติมีความสำคัญอย่างยิ่งในการกระตุ้นการทดลองเชิงปฏิบัติของผู้เรียน ทั้งนี้ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาเครื่องมือวัดทักษะการตัดสินใจในทางเวชศาสตร์ฉุกเฉิน รวมถึงการศึกษาเชิงทดลองที่มีการควบคุมปัจจัยต่าง ๆ อย่างเป็นระบบเพื่อระบุประสิทธิภาพของแต่ละวิธีการสอนให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
Degree Name
Master of Science
Degree Level
Master's degree
Degree Department
Faculty of Medicine Siriraj Hospital
Degree Discipline
Health Science Education
Degree Grantor(s)
Mahidol University