กระบวนการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักกีตาร์ชาวไทย : กรณีศึกษา ธรรมรัตน์ ดวงศิริ

Abstract

การวิจัยเชิงคุณภาพแบบการศึกษาเฉพาะกรณีนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและวิเคราะห์กระบวนการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของธรรมรัตน์ ดวงศิริ และนำเสนอแนวทางการสร้างทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักกีตาร์ เก็บข้อมูลโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการและการสังเกตแบบมีส่วนร่วม ผลการวิจัยพบว่า ธรรมรัตน์ ดวงศิริ เป็นบุคคลที่มีระดับการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองในขั้นสูง โดยมีกระบวนการคือ การวิเคราะห์ตนเองได้ว่า ชอบและสนใจในเรื่องอะไร รู้ขอบเขตเป้าหมาย รับผิดชอบควบคุมจัดการสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ ประเมินการเรียนรู้การฝึกซ้อม จนสามารถประยุกต์ให้เข้ากับสไตล์รูปแบบการเล่นและสร้างผลงานที่ดีเป็นของตัวเอง ใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือ พัฒนาและบูรณาการทักษะที่จาเป็นหลายด้าน เชื่อมโยงการเรียนรู้กับการทางานเป็นสิ่งเดียวกันปัจจัยที่ส่งผล จัดการสภาพแวดล้อมโดยการดูแลรักษาอุปกรณ์ให้ดีอยู่เสมอ ใช้การปฏิสัมพันธ์กับนักดนตรี ผู้ชมในแวดวงการจากโซเชียลเน็ตเวิร์ค จัดกิจกรรมดนตรี เพื่อทาให้เกิดแรงจูงใจในการเรียนรู้ ปัญหาอุปสรรคของรูปแบบการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง ไม่มีผู้สอนคอยแนะนำให้คำปรึกษา จึงใช้ระยะเวลาในการเรียนรู้มาก ต้องมีวินัย ความมุ่งมั่นพยายามและควบคุมตนเองในระดับที่ดี ข้อเสนอแนะสาหรับนักกีตาร์คือให้ความสำคัญกับแนวคิด วิธีนำเสนอตัวเองให้โดดเด่น เข้าใจถึงบทบาทหน้าที่ที่แตกต่างกันในแต่ละบริบทการทำงาน และเน้นถึงการเรียนรู้จากประสบการณ์ สภาพแวดล้อม ปัญหาที่พบเจอจากสถานการณ์การทำงาน มาปรับปรุงแก้ไขเพื่อพัฒนาให้ครั้งต่อไปสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

This qualitative case study research aimed to investigate and analyze self-directed learning strategy of Thammarat Duangsiri, and present effective ways to build self-directed learning skill in 21st century for guitarists. This study was conducted using informal interview and participant observation to collect data. The results revealed that Thammarat Duangsiri had a high level of self-directed learning ability. His strategies were as follows; conducting self-analysis, defining scope of target, managing his learning environment, and assessing his practices. He used those strategies in his learning until he could adapt to his own guitar playing style and create good works by himself. Technology was also a tool of learning used to develop essential skills and connect between learning and working. The factor affected his learning was environmental management, for instance, cleaning instruments constantly, building relationship with musicians and audiences through social media, and performing music activities to motivate self-learning. However, there are some barriers involved in self-directed learning. For example, teachers do no longer take a role as being facilitators, so it takes too much time in learning. This kind of learning also requires a high level of self-discipline, self-will and self-control. The researcher recommends that guitarists pay more attention to methods and techniques to represent themselves with outstanding. Not only should they understand the differences of their roles in each works, but they also should learn from experiences, environments, and problems faced at work in the past to get better in the future.