7 results
Search Results
Now showing 1 - 7 of 7
Publication Open Access การเปรียบเทียบผลของการใช้ผ้าพันหน้าท้องแบบ 12 สายผูกด้วยเชือกกับผ้าพันหน้าท้องแบบ 3 สายติดเวลโครเทปของสตรีหลังผ่าตัดคลอดในโรงพยาบาลรามาธิบดี(2561) พรศรี ดิสรเตติวัฒน์; นิตยา โรจนนิรันดร์กิจ; Pornsri Disorntatiwat; Nitaya Rotjananirankit; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี. โรงเรียนพยาบาลรามาธิบดีThis quasi-experimental study with a one-group crossover design aimed to compare pain, satisfaction of women after caesarean section and of nursing personnel with using the twelve-string abdominal binder and the three-string abdominal binder... with velcro tape, and time spent for using the abdominal binders. The sample consisted of: 1) 20 women after caesarean section in a postpartum ward who were purposively selected, and 2) 23 nursing personnel in a postpartum ward at Ramathibodi HospitalPublication Open Access Diffuse large B cell lymphoma presenting as Horner’s syndrome in a patient diagnosed with neurofibromatosis type 1: a case report and review of the literature(2012) Saoraya Lueangarun; Chirayu U Auewarakul; Mahidol University. Faculty of Medicine Siriraj Hospital. Division of HematologyIntroduction: Horner’s syndrome has a variety of etiologies ranging from benign to serious life-threatening conditions and has been infrequently reported as a presenting symptom of patients with lymphoid neoplasms. Only one case of Burkitt’s lymphoma presenting with toothache, paresthesia, and Horner’s syndrome has been described and no case reports of diffuse large B-cell lymphoma as the etiology of Horner’s syndrome currently exist in the literature. In addition, lymphoid neoplasms have rarely been reported to occur in patients with neurofibromatosis type 1 despite an increased risk of many types of cancer in such cases. Case presentation: A 28-year-old Thai man presented with a progressively enlarged left supraclavicular mass together with a significant weight loss and night sweating for four months. He also noticed hoarseness and ptosis of his left eye associated with double vision for two months. Physical examination revealed large supraclavicular lymphadenopathy and Horner’s syndrome (ptosis, miosis, and anhydrosis) on the left side of his face. A large mediastinal mass was clearly detected by chest X-ray and computed tomography and subsequent lymph node biopsy provided a diagnosis of diffuse large B-cell lymphoma. Interestingly, the patient was also definitely diagnosed with neurofibromatosis type 1 from multiple café au lait macules, axillary freckles, three neurofibromas, multiple Lisch nodules, and a history of affected family members. He subsequently received chemotherapy with a good response. Twenty-seven cases of various types of lymphoid neoplasms previously reported to occur in neurofibromatosis type 1 patients were also extracted from the literature. All cases were non-Hodgkin lymphoma and the major subtype was T-cell. Only nine cases were B-cell lymphoma. The majority of cases were young with a median age at lymphoma diagnosis of 9.4 years (range 1.1 to 77 years). Two-thirds of the cases were boys or men. Other concomitant malignancies were brain tumor, colorectal cancer, pheochromocytoma, and acute lymphoblastic leukemia. Conclusions: We describe for the first time a case of diffuse large B-cell lymphoma that occurred in a neurofibromatosis type 1 patient with Horner’s syndrome. Horner’s syndrome can be an initial manifestation of diffuse large B-cell lymphoma. Patients who present with a classical triad of Horner’s syndrome should always be fully investigated for lymphomatous involvement, especially in the thorax. The exact molecular mechanism for diffuse large B-cell lymphoma development in neurofibromatosis type 1 cases remains to be elucidated.Publication Open Access Development of specific activity of amylolytic and proteolytic enzymes in duodenum and jejunum of the small intestinal tract of meat-type ducks during 1-42 days of age(2017) Kriengkrai Prahkarnkaeo; Kiattawee Choowongkomon; Boonorm Chomtee; Choawit Rakangthong; Chaiyapoom Bunchasak; Mahidol University. Faculty of Veterinary Science. Department of Clinical Science and Public HealthThis experiment was conducted to elucidate the pattern of amylolytic and proteolytic digestive enzyme activities in meat-type ducks during 1-42 days of age. Twenty-eight male meat type ducks (Cherry Valley strain) were used, and diets based on corn-soybean meal were offered ad lib throughout the experimental period. At duodenal and jejunal segments, the specific activity (SA) of amylolytic (amylase) and proteolytic (trypsin, chymotrypsin and total proteases) enzymes were determined at 1, 7, 14, 21, 28, 35 and 42 days of age. Maximal or nearly maximal SA of all enzymes at first day after hatch (1 day of age) and the activity declined on 7 day of age was found (P<0.05). After 7 days of age, all enzymes tended to reach a nadir at day 14 or day 21, then the SA were significantly increased from 21 to 42 days of age (P<0.05). Therefore, the pattern of SA of all enzymes at duodenal and jejunal segments were changed in a cubic trend (P< 0.01) with age. In ducks, it is indicated that the embryonic enzyme reserve may be a reason of high SA of amylolytic and proteolytic enzymes at 1 day of age, then the SA are activated again after 21 days of age by intestinal development processes and/or increasing amount of feed intake.Publication Open Access วิถีแห่งโยคะ: ศาสตร์ที่ท้าทายต่อบทบาทของพยาบาล(2557) กลิ่นชบา สุวรรณรงค์; Klinchaba Suvarnarong; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวชศาสตร์โยคะถือเป็นการบําบัดทางเลือกแขนงหนึ่งที่ทําให้ร่างกายและจิตใจเกิดความสมดุล ผู้ปฏิบัติมีความผาสุกและมีคุณภาพชีวิตดี พยาบาลได้มีการประยุกต์ใช้โยคะในการส่งเสริมสุขภาพและป้องกันความเจ็บป่วยแก่ผู้ป่วยและบุคคลทั่วไป นอกจากนี้ ยังมีการนําโยคะมาใช้ในการบําบัดรักษา และช่วยฟื้นฟูสมรรถภาพแก่บุคคลที่มีปัญหาสุขภาพกายและสุขภาพจิต ดังนั้นโยคะจึงเป็นศาสตร์ที่น่าสนใจและมีความท้าทายสําหรับพยาบาล ในการศึกษาวิจัยเพื่อให้เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง และนํามาใช้ในการปฏิบัติการพยาบาลได้อย่างมีประสิทธิภาพPublication Open Access ปัจจัยทำนายความผิดปกติของผลคูณแคลเซียมและฟอสเฟตในผู้ป่วยฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม(2017) สุนันทา สุทธิศักดิ์ภักดี; วิมลรัตน์ ภู่วราวุฒิพานิช; จงจิต เสน่หา; สุชาย ศรีทิพยวรรณ; Sunantha Suttisakphakdee; Wimolrat Puwarawuttipanit; Chongjit Saneha; Suchai Srithippayawan; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล. ภาควิชาอายุรศาสตร์วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอำนาจการทำนายของ อายุ โรคร่วม ระดับอัลบูมินในเลือด พฤติกรรมการควบคุมฟอสเฟต ในเลือด ต่อความผิดปกติของผลคูณแคลเซียมและฟอสเฟตในผู้ป่วยฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม รูปแบบการวิจัย: การศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนาย วิธีดำเนินการวิจัย: ผู้ป่วยฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียมมูลนิธิโรคไตแห่งประเทศไทย จำนวน 120 คน เก็บรวบรวม ข้อมูลโดยให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามข้อมูล ส่วนบุคคล แบบสอบถามพฤติกรรมการควบคุมฟอสเฟต วิเคราะห์ ข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติเชิงบรรยาย และวิเคราะห์อำนาจการทำนายด้วยสมการถดถอยโลจิสติก ผลการวิจัย : พบว่าพฤติกรรมการควบคุมฟอสเฟตเป็นปัจจัยที่สามารถทำนายความผิด ปกติของค่าผลคูณของ แคลเซียมและฟอสเฟต (odds ratio = .98, 95%CI = .95 - 1.01, p < .05) ระดับอัลบูมินในเลือดสามารถทำนายความ ผิดปกติของผลคูณแคลเซียมและฟอสเฟตในผู้ป่วยฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม (odds ratio = .42, 95%CI = .22 - .82, p < .05) และสามารถร่วมทำนายความผิดปกติของผลคูณแคลเซียมและฟอสเฟตได้ร้อยละ 14 (R² = .14, p < .05) สรุปและข้อเสนอแนะ: พฤติกรรมการควบคุมฟอสเฟต และระดับอัลบูมินในเลือดสามารถทำนายความผิดปกติของ ผลคูณแคลเซียมและฟอสเฟตได้ ดังนั้น พยาบาลควรสนับสนุนและส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยให้ปฏิบัติ ได้ถูกต้องเพื่อควบคุมผลคูณของแคลเซียมและฟอสเฟตให้อยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสมในผู้ป่วยฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียมPublication Open Access Assessment of the pharmacokinetics and dynamics of two combination regimens of fosmidomycin-clindamycin in patients with acute uncomplicated falciparum malaria(2008-10-31) Ronnatrai Ruangweerayut; รณไตร เรืองวีรยุทธ; Sornchai Looareesuwan; ศรชัย หลูอารีย์สุวรรณ; Hutchinson, David; Anurak Chauemung; Vick Banmairuroi; Kesara Na-Bangchang; Kesara Na-Bangchang; Mahidol University. Faculty of Tropical Diseases. Hospital for Tropical DiseasesBACKGROUND: This study investigated the pharmacokinetics of fosmidomycin when given in combination with clindamycin at two dosage regimens in patients with acute uncomplicated falciparum malaria. METHODS: A total of 70 patients with acute uncomplicated Plasmodium falciparum malaria who fulfilled the enrolment criteria were recruited in the pharmacokinetic study. Patients were treated with two different dosage regimens of fosmidomycin in combination with clindamycin as follows:Group I: fosmidomycin (900 mg) and clindamycin (300 mg) every 6 hours for 3 days (n = 25); and Group II: fosmidomycin (1,800 mg) and clindamycin (600 mg) every 12 hours for 3 days (n = 54). RESULTS: Both regimens were well tolerated with no serious adverse events. The 28-day cure rates for Group I and Group II were 91.3 and 89.7%, respectively. Steady-state plasma concentrations of fosmidomycin and clindamycin were attained at about 24 hr after the first dose. The pharmacokinetics of both fosmidomycin and clindamycin analysed by model-independent and model-dependent approaches were generally in broad agreement. There were marked differences in the pharmacokinetic profiles of fosmidomycin and clindamycin when given as two different combination regimens. In general, most of the dose-dependent pharmacokinetic parameters (model-independent C(max): 3.74 vs 2.41 microg/ml; C(max-ss): 2.80 vs 2.08 microg/ml; C(max-min-ss): 2.03 vs 0.71 microg/ml; AUC: 23.31 vs 10.63 microg.hr/ml (median values) were significantly higher in patients who received the high dose regimen (Group II). However, C(min-ss) was lower in this group (0.80 vs 1.37 microg/ml), resulting in significantly higher fluctuations in the plasma concentrations of both fosmidomycin and clindamycin following multiple dosing (110.0 vs 41.9%). Other pharmacokinetic parameters, notably total clearance (CL/F), apparent volume of distribution (V/F, V(z)/F) and elimination half-life (t(1/2z), t(1/2e)) were also significantly different between the two dosage regimens. In addition, the dose-dependent pharmacokinetics of both fosmidomycin and clindamycin tended to be lower in patients with recrudescence responses in both groups. CONCLUSION: The findings may suggest that dosing frequency and duration have a significant impact on outcome. The combination of fosmidomycin (900 mg) and clindamycin (300-600 mg) administered every six hours for a minimum of five days would constitute the lowest dose regimen with the shortest duration of treatment and which could result in a cure rate greater than 95%.Publication Open Access การใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยที่มีอาการปวดศีรษะหลังการเจาะน้ำไขสันหลัง(2561) ลิษา สังฆ์คุ้ม; ประทีป เลิศมงคลอักษร; Lisa Sangkum; Prateep Lertmongkonaksorn; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี. ภาควิชาวิสัญญีวิทยาอาการปวดศีรษะหลังการเจาะน้ำไขสันหลัง (Post dural puncture headache, PDPH) เป็นภาวะที่พบได้บ่อยหลังการบริหารยาชาเข้าช่องไขสันหลัง ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ป่วยทั้งในระยะเฉียบพลันและระยะยาว ได้แก่ ระยะเวลาการรักษาตัวภายในโรงพยาบาลยาวนานขึ้น ก่อให้เกิดการปวดศีรษะเรื้อรัง หรือมีเลือดออกภายในสมอง โดยอาการแสดงของผู้ป่วยมักมีอาการปวดศีรษะรุนแรงเมื่ออยู่ในท่านั่งหรือยืน และอาการจะบรรเทาลงเมื่อนอนราบ ปัจจุบันมีการศึกษามากมายเกี่ยวกับการรักษาด้วยเทคนิคหรือยาตัวใหม่ในผู้ป่วยกลุ่มนี้ ได้แก่ การให้ยาโคซินโทรปิน (Cosyntropin) หรือการสกัดกั้นปมประสาท Sphenopalatine (Sphenopalatine ganglion nerve block) ซึ่งให้ผลการรักษาอยู่ในเกณฑ์ดีและอาจช่วยลดอัตราการบริหารเลือดเข้าสู่ช่องเหนือดูรา (Epidural blood patch, EBP) ซึ่งถือเป็นการรักษาที่อาจก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนรุนแรง ได้แก่ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ หรือความพร่องทางระบบประสาท บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนกลไกการเกิดโรค เกณฑ์การวินิจฉัยอาการปวดศีรษะหลังการเจาะน้ำไขสันหลัง รวมถึงรวบรวมข้อมูลการรักษาที่มีอยู่ในปัจจุบัน ทั้งนี้เพื่อเป็นแนวทางในการดูแลรักษาผู้ป่วยกลุ่มนี้ต่อไป