Browsing by Author "มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์"

Filter results by typing the first few letters
Now showing 1 - 7 of 7
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    Factors Influencing Medication Adherence in Nepalese Patients with Essential Hypertension
    (2562) Prabha Shrestha; Doungrut Wattanakitkrileart; Kanaungnit Pongthavornkamol; ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ; คนึงนิจ พงศ์ถาวรกมล; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์
    Purpose: To identify the level of medication adherence and to examine the predicting factors of medication adherence in Nepalese patients with essential hypertension. Design: Correlational predictive study. Methods: A cross-sectional study was conducted amongst 140 participants attending the tertiary level university hospital in Kavre, district of Nepal between December 2017 and January 2018. Research instruments included Hill Bone Medication Adherence Scale, Modified Medical Outcome Study Social Support Survey, Patient Doctor Relationship Questionnaire, and Hypertension Knowledge Level Scale. Descriptive statistics, and binary logistic regression analysis were applied for data analysis. Main findings: Mean age of the participants was 53.82 (SD = 12.12), in which 55% were male. Medication adherence rate in Napalese patients with essential hypertension was 62.1%. Logistic regression model explained 39% of the variance on medication adherence. The significant predictors of medication adherence were; Patient-doctor relationship (OR = 1.10, 95% CI[1.01-1.20]) and knowledge about hypertension (OR = 1.29, 95% CI: 1.14-1.45). Participants who had better relationships with their doctor were 1.10 times more likely to adhere with their medication regimen. Similarly, the participants with more knowledge about hypertension were 1.29 times more likely to have the better adherence medication regimen. Conclusion and recommendations: Medication adherence rate among Nepalese hypertensive patients were low which is significantly predicted by patient-doctor relationship and the patients' knowledge about hypertension. Health care facilities and nursing authorities of Nepal need to promote knowledge about hypertension and encourage positive relationship between patients and providers to improve medication adherence.
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    Factors Predicting Health-Related Quality of Life among Patients with Myocardial Infarction in Myanmar
    (2018) Su Kalayar Hlaing; อรวมน ศรียุกตศุทธ; Aurawamon Sriyuktasuth; ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ; Doungrut Wattanakitkrileart; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์
    Purpose: To examine the predictive power of age, sex, depression, and social support on health-related quality of life among patients with myocardial infarction in Myanmar. Design: Predictive correlational design. Methods: The sample consisted of 100 myocardial infarction patients diagnosed for at least three months and came to follow-up at Cardiology Clinic, Yangon General Hospital, Myanmar. Data were collected by using demographic form, the World Health Organization Quality of Life Questionnaire (WHOQoL-BREF), the Patients Health Questionnaire (PHQ-9), and the Social Support Questionnaire. Descriptive statistics and multiple regression analysis were used for data analysis. Main findings: The mean score of the overall health-related quality of life was found to be moderate (M = 82.02, SD = 8.84). The mean age of the samples was 60.6 years (SD = 8.98) and 67% were men. The majority of the sample had mild depression (M = 5.23, SD = 6.10). Sixty percent of them perceived high-level social support. In multiple regression analysis, age, sex, depression, and social support jointly accounted for 34.1% of the variance in overall health-related quality of life (R2 = .341, F(4, 95) = 7.327, p < .001). Depression was the only one variable significantly predicting health-related quality of life (β = - .505, p < .001). Conclusion and recommendations: Findings from this study revealed moderate health-related quality of life in Myanmar patients with myocardial infarction and depression was the important predictor. The patients should be assessed for depression regularly to reduce depressive symptoms and improve health-related quality of life.
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    Factors Related to Health Status among Ischemic Stroke Patients with Dysphagia
    (2017) Nguyen Thi Thu Hien; วิมลรัตน์ ภู่วราวุฒิพานิช; Wimolrat Puwarawuttipanit; วัลย์ลดา ฉันท์เรืองวณิชย์; Wallada Chanruangvanich; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลศัลยศาสตร์
    Purpose: To examine the relationships between severity of stroke, level of dysphagia, nutritional status, and health status among ischemic stroke patients with dysphagia (ISPD). Design: Descriptive correlational design. Methods: The sample composed of 115 ischemic stroke patients with dysphagia who were admitted to the Neurology Department, Bach Mai Hospital, Hanoi, Vietnam. Data were collected using the patients’ hospital records and 4 questionnaires: 1) the NIH Stroke Scale (NIHSS), 2) the Gugging Swallowing Screen Scale (GUSS), 3) the Nutritional Risk Screening 2002 Scale (NRS-2002), and 4) the 12-item Short Form Survey (SF-12v2). Spearman’s Rho was employed to test the relationships among studied variables. Main findings: The findings revealed that severity of stroke and level of dysphagia were negatively correlated with physical health (rs = - .45, rs = - .31, p < .05); and mental health (rs = - .54, rs = - .71, p < .05); whereas nutritional status was positively correlated with both physical and mental health (rs = .42, rs = .23, p < .05). Conclusion and recommendations: Severity of stroke, level of dysphagia and nutritional status affected physical and mental health of ischemic stroke patients with dysphagia. In order to improve health status for this group of patients, nurses should assess and detect dysphagia symptoms and nutritional status among patients with ischemic stroke. Nutritional programs should be developed and implemented as appropriate.
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การรับรู้เกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัย กับการปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัยของนักศึกษาพยาบาลในสถาบันการศึกษาพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
    (2561) จงจิต เสน่หา; Chongjit Saneha; จงกลวรรณ มุสิกทอง; Jongkonwan Musikthong; ศรินรัตน์ ศรีประสงค์; Sarinrut Sripasong; ธนิษฐา สมัย; Thanitha Samai; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์
    วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การรับรู้เกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัยกับการปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัยของนักศึกษาพยาบาล รูปแบบการวิจัย:การศึกษาความสัมพันธ์เชิงบรรยาย วิธีดําเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลจํานวน 420 คน ของคณะพยาบาลศาสตร์แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ซึ่งมีประสบการณ์การให้ยามากกว่า 5 ครั้ง ตอบแบบสอบถาม 3 ชุด: ข้อมูลส่วนบุคคล การปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัย และการรับรู้เกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัย: นักศึกษาพยาบาล 420 คนมีอายุเฉลี่ย 21.62 ปี (SD = 1.15) ผลการวิจัยพบว่า ร้อยละ 97.4ของนักศึกษาพยาบาลมีการรับรู้ความสําคัญ/ความจําเป็นเกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัยอยู่ในระดับสูงถึงสูงมาก ร้อยละ 73.6 มีการปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัยอยู่ในระดับเสี่ยงน้อยมาก การรับรู้เกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัย (r = .464) การเตรียมความรู้เรื่องยามาก่อน (r = .358) การตระหนักถึงความปลอดภัยของผู้ป่วย (r = .302)การฝึกทักษะด้วยตนเอง (r = .238) การรับรู้ความสําคัญของตนเอง (r = .181) และ อายุ (r = .153) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัยอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ .05สรุปและข้อเสนอแนะ: การรับรู้เกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัย การเตรียมความรู้เรื่องยามาก่อน การตระหนักถึงความปลอดภัยของผู้ป่วย การฝึกทักษะด้วยตนเอง และการรับรู้ความสําคัญของตนเองเป็นปัจจัยที่สําคัญต่อการปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัยของนักศึกษาพยาบาล ครูควรติดตามประเมินการรับรู้เกี่ยวกับวิธีการให้ยาอย่างปลอดภัย และกระตุ้นส่งเสริมให้นักศึกษามีการเตรียมความรู้เกี่ยวกับยาและฝึกทักษะด้วยตนเองมาก่อนเพื่อเพิ่มความรู้ ประสบการณ์และทักษะในการให้ยาอย่างปลอดภัย ยิ่งกว่านั้นครูจําเป็นต้องเน้นให้นักศึกษาตระหนักถึงความปลอดภัยของผู้ป่วย และความสําคัญของนักศึกษาในกระบวนการให้ยาอย่างปลอดภัย เพื่อพัฒนาการปฏิบัติการให้ยาอย่างปลอดภัย และลดความเสี่ยงในการเกิดควาคลาดเคลื่อนทางยาได้
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดขาดเลือดครั้งแรก
    (2561) ภัทรากาญจน์ วิถาทานัง; Pattarakan Withatanang; จงจิต เสน่หา; Chongjit Saneha; วันเพ็ญ ภิญโญภาสกุล; Wanpen Pinyopasakul; ยงชัย นิละนนท์; Yongchai Nilanont; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล. ภาควิชาอายุรศาสตร์
    วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอํานาจการทํานายของความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง สัมพันธภาพในครอบครัว การประเมินสถานการณ์เกี่ยวกับภาวะสุขภาพ และวิธีการเผชิญความเครียดต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดขาดเลือดครั้งแรกรูปแบบการวิจัย:การศึกษาความสัมพันธ์เชิงทํานาย วิธีดําเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดขาดเลือดครั้งแรก จํานวน 130 ราย ณโรงพยาบาลตติยภูมิแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร แบบสอบถามที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้มีจํานวน 6 ชุด ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง สัมพันธภาพในครอบครัว การประเมินสถานการณ์เกี่ยวกับภาวะสุขภาพ วิธีการเผชิญความเครียด และภาวะซึมเศร้า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติถดถอยโลจิสติค ผลการวิจัย:กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ ร้อยละ 69.2 เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 62.04 ปี (SD = 13.01) พบภาวะซึมเศร้าร้อยละ 10.8 ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง สัมพันธภาพในครอบครัว การประเมินสถานการณ์เกี่ยวกับภาวะสุขภาพและวิธีการเผชิญความเครียดสามารถร่วมกันอธิบายความผันแปรของภาวะซึมเศร้าได้ร้อยละ 42.3 (Nagelkerke R2 = .423) โดยพบว่าความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง (OR = .786, 95%CI = .671 - .920, p < .05) เป็นตัวแปรเดียวที่สามารถทํานายภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดขาดเลือดครั้งแรกได้อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ สรุปและข้อเสนอแนะ:ภาวะซึมเศร้าสามารถพบได้ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดครั้งแรก โดยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองเป็นปัจจัยทํานาย พยาบาลและทีมสุขภาพควรให้ความสําคัญในการประเมินภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดครั้งแรก และควรพัฒนาโปรแกรมเพื่อป้องกันการเกิดภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โดยการส่งเสริมความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองให้กับผู้ป่วย
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่รับการรักษาด้วยการล้างไตทางช่องท้อง
    (2554) ศิริอร สินธุ; Sirion Sindhu; รสสุคนธ์ วาริทสกุล; Rotsukon Varitsakul; อรวมน ศรียุกตศุทธ; Aurawamon Sriyuktasuth; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลศัลยศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์
    วัตถุประสงค์: ภาวะซึมเศร้าเป็นปัญหาสุขภาพทางด้านอารมณ์ที่สําคัญของผู้สูงอายุซึ่งทําให้เกิดข้อจํากัดทั้งด้านร่างกายและจิตสังคมที่เชื่อว่าเป็นอุปสรรคสําคัญในการล้างไตทางช่องท้อง การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของภาวะซึมเศร้าและความสัมพันธ์ระหว่างภาวะซึมเศร้ากับปัจจัยส่วนบุคคล ระยะเวลาในการล้างไตทางช่องท้อง การนอนโรงพยาบาล ภาวะโรคร่วม และระดับความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจําวันในผู้สูงอายุที่ล้างไตทางช่องท้อง รูปแบบการวิจัย: การวิจัยเชิงบรรยายแบบภาคตัดขวาง วิธีดําเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่ล้างไตทางช่องท้องที่ได้จากการคัดเลือกแบบสะดวกจํานวน 100 รายที่มารับบริการที่หน่วยไตเทียม 20 แห่งในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายน-ธันวาคม 2553 โดยใช้เครื่องมือแบบประเมินข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินภาวะโรคร่วม แบบประเมินระดับความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจําวัน และประเมินภาวะซึมเศร้าด้วยแบบสอบถามสุขภาพผู้ป่วย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติไคร์สแควและสถิติสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย: ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่ล้างไตทางช่องท้อง เป็นร้อยละ 31 ปัจจัยอาชีพ และการมีญาติผู้ดูแลในการล้างไตทางช่องท้องมีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (X2 = 12.011, p = .001, X2 = 6.840, p = .009 ตามลําดับ) ส่วนปัจจัยด้านอายุ ภาวะโรคร่วม และระดับความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจําวันมีความสัมพันธ์ระดับปานกลางกับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (r = .386, p < .001, r = .339, p < .001, r = - .467, p < .001 ตามลําดับ) สรุปและข้อเสนอแนะ: ผลการวิจัยนี้เป็นข้อมูลนําไปสู่การวางแผนลดและป้องกันภาวะซึมเศร้า เพื่อให้บริการล้างไตทางช่องท้องที่สอดคล้องกับความต้องการของผู้ป่วยสูงอายุต่อไป
  • Thumbnail Image
    PublicationOpen Access
    ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะอ้วนลงพุงของผู้ป่วยที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก
    (2560) พรรณิภา บุญเทียร; Pannipa Boontein; บงกช อนุฤทธิ์ประเสริฐ; Bongkot Anuritprasert; จงจิต เสน่หา; Chongjit Saneha; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะพยาบาลศาสตร์. ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์
    วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะอ้วนลงพุงของผู้ป่วยที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก รูปแบบการวิจัย: การวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างจำนวน 830 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสะดวกจากผู้ป่วยที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการบันทึกผลการตรวจเลือดย้อนหลัง 6 เดือน ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง วัดรอบเอว ความดันโลหิต และให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป ประวัติด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้อง และปัจจัยเสี่ยงการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด ผลการวิจัย: อัตราการเกิดภาวะอ้วนลงพุงในผู้ป่วยที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก พบร้อยละ 24.09 โดยพบภาวะอ้วนลงพุงในเพศหญิงร้อยละ 19.20 และในเพศชายร้อยละ 34.06 ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการเกิดภาวะอ้วนลงพุง เมื่อเปรียบเทียบกับผู้ที่ไม่มีภาวะอ้วนลงพุงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ได้แก่ เพศ อายุ อาชีพ โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคไขมันในเลือดสูง การสูบบุหรี่ การดื่มสุรา มีประวัติการลดน้ำหนัก มีประวัติการใช้ยาลดน้ำหนัก มีญาติสายตรงเป็นโรคเรื้อรัง (เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคเบาหวานร่วมกับโรคความดันโลหิตสูง) ความเครียด การใช้ยารักษาโรคความดันโลหิตสูง การใช้ยาลดไขมันในเลือด การใช้ยารักษาโรคเบาหวาน การใช้ยาละลายลิ่มเลือด สรุปและข้อเสนอแนะ: บุคลากรสุขภาพควรตรวจคัดกรองภาวะอ้วนลงพุงและประเมินปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะอ้วนลงพุง เพื่อจะได้วางแผนคัดกรองผู้ป่วยและให้การช่วยเหลือผู้ป่วยต่อไป รวมทั้งพัฒนาโปรแกรมในการควบคุมภาวะอ้วนลงพุง เพื่อป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อนต่างๆ