Publication: ผลการจัดการเรียนรู้ แบบใช้ปัญหาเป็นหลักในการป้องกันการใช้แอมเฟตามีนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง จังหวัดนครปฐม
Issued Date
2554
Resource Type
Language
tha
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วารสารสุขศึกษา. ปีที่ 34, ฉบับที่ 117 (ม.ค.- เม.ย. 2554), 3-14
Suggested Citation
ปุณยนุช จุลนวล, มณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์, นิรัตน์ อิมามี, สุปรียา ตันสกุล, Punyanuch Chulnoul, Manirat Therawiwat, Nirat Imamee, Supreya Tansakul ผลการจัดการเรียนรู้ แบบใช้ปัญหาเป็นหลักในการป้องกันการใช้แอมเฟตามีนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง จังหวัดนครปฐม. วารสารสุขศึกษา. ปีที่ 34, ฉบับที่ 117 (ม.ค.- เม.ย. 2554), 3-14. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/63211
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
ผลการจัดการเรียนรู้ แบบใช้ปัญหาเป็นหลักในการป้องกันการใช้แอมเฟตามีนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง จังหวัดนครปฐม
Alternative Title(s)
An Effect of Problem-Based Learning to Prevent Amphetamine Use Among Grade 8 Student, Nakornprathom Province
Other Contributor(s)
Abstract
การวิจัยกึ่งทดลองนี้เป็นการศึกษาผลการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นหลัก เพื่อป้องกัน
การเสพแอมเฟตามีน ศึกษากลุ่มทดลองกลุ่มเดียว กลุ่มตัวอย่าง คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
ของโรงเรียนแห่งหนึ่ง จังหวัดนครปฐม จำนวน 39 ราย โดยเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้แบบใช้ปัญหา
เป็นหลัก จำนวน 5 ครั้ง รวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์
ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและ Paired t-test
ผลการวิจัยพบว่าภายหลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องแอมเฟตามีน
การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเสพแอมเฟตามีน การรับรู้ความรุนแรงต่อการเสพแอมเฟตามีน
ความสามารถด้านการคิดและทักษะการปฏิเสธต่อการเสพแอมเฟตามีนสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การจัดโปรแกรมการเรียนรู้แบบใช้ปัญหา
เป็นหลักในการป้องกันแอมเฟตามีน มีส่วนสำคัญที่ช่วยส่งเสริมให้กลุ่มทดลองมีความรู้ การรับรู้
ความสามารถด้านการคิดและทักษะการปฏิเสธอย่างถูกต้องและเหมาะสม ดังนั้นจึงควรนำรูปแบบ
การเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นหลักไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้เพื่อป้องกันยาเสพติดในกลุ่ม
เยาวชนและวัยรุ่นในสถานศึกษา
This quasi-experimental research, a one group pretest-posttest design, aimed to investigate the effects of problem-based learning to prevent amphetamine use. The sample group was composed of 39 grade 8 students in a secondary school, Nakornprathom Province, Thailand. The activities used in the experiment were concerned with problem-based learning about amphetamine use and prevention, with a total of 5 learning activities. Data were collected before and after the intervention via questionnaire and learning behavior observation form. The statistics used for data analysis were percentages, means, standard deviations, and paired t-tests. The results showed that after the intervention there was a significantly higher mean score in regard to knowledge about amphetamines, perceived susceptibility of using amphetamines, perceived severity of using amphetamines, critical thinking ability, and refusal skills among the sampled students, compared to before the experimentation (p < 0.05). The results revealed that the implementation of the program applying problem-based learning principles for preventing amphetamine use was effective in promoting knowledge and problem solving skills. The experimental group gained correct information and appropriate knowledge about amphetamines, and improved their critical thinking ability and refusal skills. The recommendation is that problembased learning should be applied in organizing and learning programs for preventing amphetamine use among teenagers and adolescents, with the aim of enhancing their skills in critical thinking ability and refusal skills, which are important life skills for safe living.
This quasi-experimental research, a one group pretest-posttest design, aimed to investigate the effects of problem-based learning to prevent amphetamine use. The sample group was composed of 39 grade 8 students in a secondary school, Nakornprathom Province, Thailand. The activities used in the experiment were concerned with problem-based learning about amphetamine use and prevention, with a total of 5 learning activities. Data were collected before and after the intervention via questionnaire and learning behavior observation form. The statistics used for data analysis were percentages, means, standard deviations, and paired t-tests. The results showed that after the intervention there was a significantly higher mean score in regard to knowledge about amphetamines, perceived susceptibility of using amphetamines, perceived severity of using amphetamines, critical thinking ability, and refusal skills among the sampled students, compared to before the experimentation (p < 0.05). The results revealed that the implementation of the program applying problem-based learning principles for preventing amphetamine use was effective in promoting knowledge and problem solving skills. The experimental group gained correct information and appropriate knowledge about amphetamines, and improved their critical thinking ability and refusal skills. The recommendation is that problembased learning should be applied in organizing and learning programs for preventing amphetamine use among teenagers and adolescents, with the aim of enhancing their skills in critical thinking ability and refusal skills, which are important life skills for safe living.