Publication: กำลังแรงยึดเฉือนจุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์กับเรซินคอมโพสิตด้วยสารยึดติดที่แตกต่างกัน
2
1
Issued Date
2558-05
Resource Type
Language
tha
ISSN
0125-5614 (printed)
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วัชราภรณ์ คูผาสุข, ปรัชนันท์ ชาญเฉลิมชัย, พิศลย์ เสนาวงษ์, ชลธชา ห้านิรัติศัย. กำลังแรงยึดเฉือนจุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์กับเรซินคอมโพสิตด้วยสารยึดติดที่แตกต่างกัน. ว ทันต มหิดล. 2558;35(2):177-88.
Suggested Citation
วัชราภรณ์ คูผาสุข, Watcharaporn Kuphasuk, ปรัชนันท์ ชาญเฉลิมชัย, Pratchanun Chanchalermchai, พิศลย์ เสนาวงษ์, Pisol Senawongse, ชลธชา ห้านิรัติศัย, Choltacha Harnirattisai กำลังแรงยึดเฉือนจุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์กับเรซินคอมโพสิตด้วยสารยึดติดที่แตกต่างกัน. วัชราภรณ์ คูผาสุข, ปรัชนันท์ ชาญเฉลิมชัย, พิศลย์ เสนาวงษ์, ชลธชา ห้านิรัติศัย. กำลังแรงยึดเฉือนจุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์กับเรซินคอมโพสิตด้วยสารยึดติดที่แตกต่างกัน. ว ทันต มหิดล. 2558;35(2):177-88.. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/1020
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
กำลังแรงยึดเฉือนจุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์กับเรซินคอมโพสิตด้วยสารยึดติดที่แตกต่างกัน
Alternative Title(s)
Micro-shear bond strengths of glass-ionomer cements bonded to resin composite using different adhesives.
Corresponding Author(s)
Other Contributor(s)
Abstract
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลการใช้สารยึดติดที่ต่างชนิดกัน ต่อค่ากำลังแรงยึด
จุลภาคของซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดดัดแปลงด้วยเรซิน(Fuji IITM LC) หรือ ซีเมนต์
กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดความหนืดสูง (Fuji IXTM GP) กับเรซินคอมโพสิต (PremiseTM)
วัสดุอุปกรณ์และวิธีการศึกษา: นำซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ 2 ชนิดมาเตรียมชิ้นตัวอย่าง
รูปทรงกระบอกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 มิลลิเมตร ความสูง 2 มิลลิเมตร ชนิดละ 45 ชิ้น
ต่อหนึ่งซีเมนต์ โดยแบ่งชิ้นตัวอย่างของวัสดุแต่ละชนิดเป็น 3 กลุ่มย่อยๆ ละ 15 ชิ้นตาม
ชนิดของสารยึดติดที่ใช้ในการเตรียมผิวซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ โดยกลุ่ม 1,2,3 เป็นชิ้น
ตัวอย่างซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดดัดแปลงด้วยเรซิน และกลุ่ม 4,5,6 เป็นซีเมนต์
กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดความหนืดสูง จากนั้น กลุ่มที่ 1 และ 4 เตรียมผิวกลาสไอโอโนเมอร์
ด้วยสารยึดติดระบบเอชแอนด์รินซ์ (etch-and-rinse adhesive) ออพติบอนด์โซโลพลัส
กลุ่มที่ 2 และ 5 เตรียมผิวด้วยสารยึดติดระบบเซลฟ์เอช (self-etch adhesive)
ออพติบอนด์ เอ๊กซ์ทีอาร์ กลุ่มที่ 3 และ 6 เตรียมผิวโดยไม่ปรับสภาพผิวซีเมนต์ โดยทา
เฉพาะสารยึดติดออพติบอนด์โซโลพลัสลงบนพื้นผิวเท่านั้น หลังจากนั้นนำท่อรูปทรง
กระบอกขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายใน 0.75 มิลลิเมตร สูง 1 มิลลิเมตร วางบนผิวซีเมนต์
ทุกกลุ่ม เติมเรซินคอมโพสิตและ ฉายแสงให้แข็งตัว เก็บชิ้นตัวอย่างที่ความชื้นร้อยละ 100
อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 24 ชั่วโมง จากนั้นนำไปทดสอบค่ากำลังแรงยึดเฉือน
จุลภาคด้วยเครื่องทดสอบแรงสากล ด้วยความเร็ว 0.5 มิลลิเมตรต่อนาทีจนกระทั่งชิ้นงาน
แตกหัก ประเมินลักษณะการแตกหักภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดส่องกราดผลการศึกษา: ค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึดเฉือนจุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิด
ดัดแปลงด้วยเรซินกับเรซินคอมโพสิตในกลุ่มที่ 1, 2 และ 3 ได้ค่า 16.92±2.12, 12.45±
3.08 และ 21.51±4.21 เมกะปาสคาล ตามลำดับ ในขณะที่ค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึดเฉือน
จุลภาคของการยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดความหนืดสูงกับเรซินคอมโพสิตในกลุ่มที่ 4,
5 และ 6 ได้ค่า 10.07±2.22, 10.45±4.21 และ 17.34±4.98 เมกะปาสคาล ตามลำดับ
การใช้สารยึดติดระบบเอชแอนด์รินส์ยึดซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดดัดแปลงด้วยเรซินกับ
เรซินคอมโพสิตให้การยึดติดที่สูงกว่าซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดความหนืดสูงอย่างมีนัย
สำคัญทางสถิติ (P < 0.05) ส่วนการใช้สารยึดติดระบบเซลฟ์เอช และการใช้สารยึดติด
ระบบเอชแอนด์รินส์โดยไม่มีการปรับสภาพผิวซีเมนต์ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
ระหว่างค่ากำลังแรงยึดของเรซินคอมโพสิตกับซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดดัดแปลงด้วย
เรซินและชนิดความหนืดสูง
บทสรุป: กำลังแรงยึดของซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดดัดแปลงด้วยเรซินกับเรซินคอมโพสิต
สูงกว่ากำลังแรงยึดของซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ชนิดความหนืดสูงกับเรซินคอมโพสิต และ
การเตรียมพื้นผิวซีเมนต์กลาสไอโอโนเมอร์ด้วยสารยึดติดระบบเอชแอนด์รินส์โดยไม่ใช้กรด
กัดให้ค่ากำลังแรงยึดของซีเมนต์กับเรซินคอมโพสิตสูงกว่ากลุ่มที่ใช้สารยึดติดระบบ
เอชแอนด์รินส์ เมื่อใช้กรด และสารยึดติดระบบเซลฟ์เอช