Developing a competency model for user experience designers in the digital age
1
Issued Date
2021
Copyright Date
2021
Resource Type
Language
eng
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
xii, 87 leaves : ill.
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
Mahidol University
Bibliographic Citation
Thesis (Ph.D. (Information Technology Management))--Mahidol University, 2021
Suggested Citation
Atthaves Borriraklert Developing a competency model for user experience designers in the digital age. Thesis (Ph.D. (Information Technology Management))--Mahidol University, 2021. Retrieved from: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/114981
Title
Developing a competency model for user experience designers in the digital age
Alternative Title(s)
การพัฒนาแม่แบบสมรรถนะสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคดิจิทัล
Author(s)
Abstract
The digital era has influenced the whole global economy and its job market. This environment has changed many existing jobs' mandatory skills and created many new job positions. User experience (UX) designer is an emerging career that many businesses seek for UX designers to develop users' experience and satisfaction in using their products, services, and systems. Although the discipline in the user experience design has been developed for decades, there is no consensus for its competencies. This research aims to develop the competency model for the UX designer in the digital era who has well-rounded knowledge, skills, and attitudes regarding the value creation for today's business climate. The elements of the UX competency model were extracted through a systematic literature review based on the fields of design and human-computer interaction as they are the origin of the UX doctrine. Content and thematic analyses, based on the grounded theory technique were deployed to cluster those diverse elements into distinct units that illustrates the well-rounded competency model for the UX designer. The model evaluation was performed through 25 experts' judgment from the snowball sampling technique, then measured with content validity index (CVI) and the modified kappa statistics. The results of the competency model development are nine units and 63 elements of competency. The CVI indicated that the model has content validity. The modified kappa statistics confirmed the reliability of the model evaluation at the item-level, and Cronbach's alpha demonstrated the model's reliability at the scale-level. The units of competency can be classified into three types of competencies through a two-tailed T-test compared with the model average. The core competencies for the UX designers were design research and usability value. The functional competencies were design principle, design process, aesthetic value, information art, business acumen, and project management. The cross-functional competency was information technology. The findings illustrated three types of competencies for the UX designers. The core competencies (design research, and usability value) are mandatory for the UX designers since they must empathize with users' pain points, gain users' insight, and create the solutions that possess usability. The functional competencies are the abilities of the UX designers to complete their given jobs. Finally, the cross-functional competency is information technology that benefits the UX designers to work with a multidisciplinary or cross-functional team in the digital industry. The derived UXD competency model illustrated every dimension in the well-rounded proficiencies needed for the UX designers in the digital age. The model covered the UXD tasks and contexts in the digital age, and can be generalized for human resource development as a framework for the UXD job analysis in a design or technology organization.
ยุคสมัยแห่งดิจิทัลมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของโลกทั้งหมดรวมไปถึงตลาดแรงงานซึ่งทักษะความสามารถที่จำเป็นมีการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง นักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ (UX Designer) เป็นอาชีพที่กำลังเกิดขึ้นสืบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เป็นที่ต้องการในภาคธุรกิจเป็นอย่างมาก เพื่อให้นักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ได้มาพัฒนาประสบการณ์และความพึงพอใจในการใช้งานสินค้า บริการ และระบบ แม้ว่าศาสตร์ด้านการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้จะถูกพัฒนามาหลายทศวรรษ แต่ในปัจจุบันยังไม่มีข้อตกลงที่ชัดเจนถึงสมรรถนะของนักออกแบบที่เป็นมาตรฐาน งานวิจัยนี้มุ่งหวังที่จะพัฒนาแม่แบบสมรรถนะของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้สำหรับยุคดิจิทัล ให้มีความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่สามารถสร้างคุณค่าแก่สภาพแวดล้อมด้านธุรกิจในปัจจุบันนี้ได้อย่างครอบคลุมรอบด้าน องค์ประกอบของสมรรถนะได้ถูกสกัดออกแบบจากการทบทวนวรรณกรรมในสาขาวิชาการออกแบบ และปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์อย่างเป็นระบบ ด้วยสาขาวิชาทั้งสองสาขานี้เป็นจุดกำเนิดของศาสตร์ด้านการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ กระบวนการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์แก่นสาระตามหลักการทฤษฎีฐานรากถูกใช้ในการจัดกลุ่มองค์ประกอบสมรรถนะที่หลากหลายสู่หน่วยของสมรรถนะที่มีความจำเพาะ แสดงถึงแม่แบบสมรรถนะของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ที่รอบด้าน การประเมินผลแม่แบบทำผ่านการให้ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญจากการสุ่มตัวอย่างแบบบอลหิมะ วัดผลความถูกต้องและความแม่นยำของแม่แบบด้วยดัชนีความเที่ยงตรงของเนื้อหา (CVI) และสถิติของแคปป้าแบบประยุกต์ ผลการพัฒนาแม่แบบสมรรถนะ ได้แก่ หน่วยสมรรถนะจำนวน 9 หน่วย และองค์ประกอบสมรรถนะ จำนวน 63 องค์ประกอบ ดัชนีความเที่ยงตรงของเนื้อหาบ่งชี้ว่าเนื้อหาที่ปรากฏในแม่แบบมีความเที่ยงตรง สถิติของแคปป้าแบบประยุกต์ยืนยันถึงความเชื่อมั่นของแม่แบบในระดับองค์ประกอบสมรรถนะ และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นในระดับหน่วยสมรรถนะ สามารถจัดกลุ่มหน่วยสมรรถนะออกเป็น 3 กลุ่ม ได้ด้วยการทดสอบ T เปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยรวม กลุ่มสมรรถนะหลักของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ ได้แก่ การวิจัยเชิงออกแบบ และคุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอย สมรรถนะด้านการทำงาน ได้แก่ หลักการออกแบบ กระบวนการออกแบบ คุณค่าด้านความสุนทรี ศิลปะสารสนเทศ ไหวพริบทางธุรกิจ และการจัดการโครงการ สมรรถนะด้านการประสานงาน ได้แก่ เทคโนโลยีสารสนเทศ จากการค้นพบสมรรถนะสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ทั้ง 3 กลุ่ม สมรรถนะหลัก (การวิจัยเชิงออกแบบ และคุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอย) มีความสำคัญต่อนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ เนื่องจากนักออกแบบต้องทำความเข้าใจเชิงลึกต่อจุดปัญหา เก็บเกี่ยวความเข้าใจอย่างถ่องแท้ต่อผู้ใช้งาน และสรรสร้างแนวทางแก้ปัญหาที่มีประโยชน์ใช้สอย สมรรถนะด้านการทำงาน ได้แก่ ความสามารถของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ที่จะปฏิบัติงานออกแบบที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จลุล่วง สุดท้าย สมรรถนะด้านการประสานงาน คือ ความสามารถด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนักออกแบบในการทำงานร่วมกับทีมงานที่มีความผสมผสาน หรือการทำงานเป็นทีมที่มีลักษณะงานไขว้กันในอุตสาหกรรมดิจิทัล แม่แบบสมรรถนะสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ที่พัฒนาขึ้นนี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่รอบด้านซึ่งมีความจำเป็นสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคดิจิทัล แม่แบบสมรรถนะครอบคลุมภาระหน้าที่ และบริบทของการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคดิจิทัล และสามารถนำไปใช้ในการวิเคราะห์งานเพื่อการพัฒนาทรัพยากรบุคคลในหน่วยงานด้านดิจิทัลและเทคโนโลยี
ยุคสมัยแห่งดิจิทัลมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของโลกทั้งหมดรวมไปถึงตลาดแรงงานซึ่งทักษะความสามารถที่จำเป็นมีการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง นักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ (UX Designer) เป็นอาชีพที่กำลังเกิดขึ้นสืบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เป็นที่ต้องการในภาคธุรกิจเป็นอย่างมาก เพื่อให้นักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ได้มาพัฒนาประสบการณ์และความพึงพอใจในการใช้งานสินค้า บริการ และระบบ แม้ว่าศาสตร์ด้านการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้จะถูกพัฒนามาหลายทศวรรษ แต่ในปัจจุบันยังไม่มีข้อตกลงที่ชัดเจนถึงสมรรถนะของนักออกแบบที่เป็นมาตรฐาน งานวิจัยนี้มุ่งหวังที่จะพัฒนาแม่แบบสมรรถนะของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้สำหรับยุคดิจิทัล ให้มีความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่สามารถสร้างคุณค่าแก่สภาพแวดล้อมด้านธุรกิจในปัจจุบันนี้ได้อย่างครอบคลุมรอบด้าน องค์ประกอบของสมรรถนะได้ถูกสกัดออกแบบจากการทบทวนวรรณกรรมในสาขาวิชาการออกแบบ และปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์อย่างเป็นระบบ ด้วยสาขาวิชาทั้งสองสาขานี้เป็นจุดกำเนิดของศาสตร์ด้านการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ กระบวนการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์แก่นสาระตามหลักการทฤษฎีฐานรากถูกใช้ในการจัดกลุ่มองค์ประกอบสมรรถนะที่หลากหลายสู่หน่วยของสมรรถนะที่มีความจำเพาะ แสดงถึงแม่แบบสมรรถนะของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ที่รอบด้าน การประเมินผลแม่แบบทำผ่านการให้ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญจากการสุ่มตัวอย่างแบบบอลหิมะ วัดผลความถูกต้องและความแม่นยำของแม่แบบด้วยดัชนีความเที่ยงตรงของเนื้อหา (CVI) และสถิติของแคปป้าแบบประยุกต์ ผลการพัฒนาแม่แบบสมรรถนะ ได้แก่ หน่วยสมรรถนะจำนวน 9 หน่วย และองค์ประกอบสมรรถนะ จำนวน 63 องค์ประกอบ ดัชนีความเที่ยงตรงของเนื้อหาบ่งชี้ว่าเนื้อหาที่ปรากฏในแม่แบบมีความเที่ยงตรง สถิติของแคปป้าแบบประยุกต์ยืนยันถึงความเชื่อมั่นของแม่แบบในระดับองค์ประกอบสมรรถนะ และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นในระดับหน่วยสมรรถนะ สามารถจัดกลุ่มหน่วยสมรรถนะออกเป็น 3 กลุ่ม ได้ด้วยการทดสอบ T เปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยรวม กลุ่มสมรรถนะหลักของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ ได้แก่ การวิจัยเชิงออกแบบ และคุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอย สมรรถนะด้านการทำงาน ได้แก่ หลักการออกแบบ กระบวนการออกแบบ คุณค่าด้านความสุนทรี ศิลปะสารสนเทศ ไหวพริบทางธุรกิจ และการจัดการโครงการ สมรรถนะด้านการประสานงาน ได้แก่ เทคโนโลยีสารสนเทศ จากการค้นพบสมรรถนะสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ทั้ง 3 กลุ่ม สมรรถนะหลัก (การวิจัยเชิงออกแบบ และคุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอย) มีความสำคัญต่อนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ เนื่องจากนักออกแบบต้องทำความเข้าใจเชิงลึกต่อจุดปัญหา เก็บเกี่ยวความเข้าใจอย่างถ่องแท้ต่อผู้ใช้งาน และสรรสร้างแนวทางแก้ปัญหาที่มีประโยชน์ใช้สอย สมรรถนะด้านการทำงาน ได้แก่ ความสามารถของนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ที่จะปฏิบัติงานออกแบบที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จลุล่วง สุดท้าย สมรรถนะด้านการประสานงาน คือ ความสามารถด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนักออกแบบในการทำงานร่วมกับทีมงานที่มีความผสมผสาน หรือการทำงานเป็นทีมที่มีลักษณะงานไขว้กันในอุตสาหกรรมดิจิทัล แม่แบบสมรรถนะสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ที่พัฒนาขึ้นนี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่รอบด้านซึ่งมีความจำเป็นสำหรับนักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคดิจิทัล แม่แบบสมรรถนะครอบคลุมภาระหน้าที่ และบริบทของการออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคดิจิทัล และสามารถนำไปใช้ในการวิเคราะห์งานเพื่อการพัฒนาทรัพยากรบุคคลในหน่วยงานด้านดิจิทัลและเทคโนโลยี
Degree Name
Doctor of Philosophy
Degree Level
Doctoral degree
Degree Department
Faculty of Engineering
Degree Discipline
Information Technology Management
Degree Grantor(s)
Mahidol University