การถ่ายทอดการขับร้องเพลงลูกกรุงของโฉมฉาย อรุณฉาน

Abstract

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการ เทคนิคการขับร้อง และวิธีการถ่ายทอดการขับร้องเพลงลูกกรุง รวมทั้งสร้างคู่มือการสอนขับร้องเพลงลูกกรุงตามแนวทางของครูโฉมฉาย อรุณฉานโดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งผู้วิจัยได้กำหนดกลุ่มผู้ให้ข้อมูลโดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ครูโฉมฉาย อรุณฉาน เป็นผู้ให้ข้อมูลหลัก และกลุ่มผู้ได้รับการถ่ายทอดความรู้ด้านการขับร้องจากครูโฉมฉาย อรุณฉาน ณ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ อย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 5 ปี ผลการวิจัยพบว่าด้านวิธีการขับร้องเพลงลูกกรุง ครูโฉมฉายเน้นการร้องตรงจังหวะ ร้องเต็มเสียง เน้นเสียงหนัก-เบา และใช้เทคนิคการเอื้อนแบบเพลงไทยเข้ามาผสมจนมีกลวิธีการขับร้องที่เป็นลักษณะเฉพาะตัว ทั้งยังรวมไปถึงการใช้เทคนิคการปั้นเสียงปั้นคำ และการทอดเสียงร้อง เพื่อให้สอดคล้องกับอารมณ์ในแต่ละบทเพลง ด้านการถ่ายทอดองค์ความรู้ ครูมีกระบวนการสอนผ่านกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยครูใช้วิธีการสาธิต การบอกเล่า และการให้คำชี้แนะแก่ผู้เรียน เพื่อให้ผู้เรียนสามารถพัฒนาทักษะการขับร้องตามความสามารถของตน ด้วยการเชื่อมโยงความรู้ในตนเองและแบ่งปันกันภายในกลุ่ม โดยครูคอยกระตุ้นให้ผู้เรียนเกิดการแสวงหาความรู้เพื่อนำมาปรับใช้กับวิธีการร้องของตน และเน้นสร้างความชำนาญผ่านประสบการณ์จริง เพื่อให้ผู้เรียนสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการแสดง ทั้งในรูปแบบของการแสดงกลุ่มและการแสดงเดี่ยว

The objectives of this research were to examine the singing methodology and techniques, study the means to pass on Luk Krung singing, as well as produce a Luk Krung singing guide based on Kru Chomchay Arunchan. This qualitative research selected a specified two groups of informants: 1) Kru Chomchay Arunchan as the key informant; and 2) informants who had acquired the singing techniques from Kru Chomchay Arunchan through the music band of the Public Relations Department for an uninterrupted period of at least five years. The findings indicated that, for the singing techniques of Luk Krung songs, Kru Chomchay placed importance on singing with rhythmic accuracy, singing will a full voice, placing accent on certain notes, sustaining notes resembling Thai traditional music to create a unique character, as well as pronouncing words vaguely at first then more clearly, and holding notes to reflect the feelings of each song. As for the knowledge transfer, Kru Chomchay's lessons were taught with learning activities centered on learners. Kru Chomchay's teaching methods comprised demonstration, storytelling, and advice to help learners develop their singing based on their ability. Learners not only built on their own knowledge, but also shared knowledge within their groups. Kru Chomchay also supported learners to seek new knowledge and incorporate it in their singing, and to gain expertise from real experience. Therefore, learners are applying the knowledge to their performances-both group performances and individual.