The comparative study on the role of Thai and Indonesian police in responding to terrorism under ASEAN community framework

Abstract

This dissertation has sought to explore the addressed three main research questions: (1) How Thailand and Indonesian police respond to terrorism? (2) How do Thailand and Indonesia adopt ASEAN counter-terrorism policy? (3) What should be effective guidelines for Thailand in preventing and countering terrorism? This qualitative study employed literature review and in-depth interviews of two groups of key informants: 1) Police officers on counter-terrorism and military intelligence officers and 2) security, legal and criminology experts. This study found that Thailand and Indonesia employed hard and soft measures in terrorism preventions. Problem sand obstacles in those efforts lie on the content in legal measures which are needed to adjust to respond with the current types of emerging terrorism. Both Thailand and Indonesia adopt ASEAN counter-terrorism policy to many areas of cooperation with the different degree. It is recommended that for effective mechanism in preventing and countering terrorism mechanism to support sharing of intelligence, effective de-radicalization strategies, interoperability approach for coordination and operation in cross-borders detection, and forensic sciences are vital.

ดุษฎีนิพนธ์ฉบับนี้ต้องการสำรวจเพื่อตอบคำถามในการวิจัยที่ได้ตั้งขึ้นไว้ 3 ประการด้วยกัน ได้แก่ 1) ตำรวจไทยและอินโดนีเซียแก้ไขปัญหาการก่อการร้ายอย่างไร 2) การนำนโยบายการป้องกันการก่อการร้ายของอาเซียนมาปรับใช้ของประเทศไทยและอินโดนีเซียมีประสิทธิภาพเพียงใด และ 3) แนวทางที่มีประสิทธิภาพสำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการก่อการร้ายในประเทศไทยควรมีลักษณะอย่างไร โดยในการวิจัยนี้ได้ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก ซึ่งผลการค้นพบปรากฏว่า ตำรวจไทยและอินโดนีเซียต่างก็ใช้ทั้ง มาตรการหนัก (Hard Measures) และ มาตรการเบา (Soft Measures) ในการป้องกันและตอบโต้การก่อการร้าย โดยที่ปัญหาที่ทั้งสองประเทศต่างเผชิญคือ เนื้อหาสาระของมาตรการทางกฎหมายที่ยังไม่ตอบสนองกับรูปแบบการก่อการร้ายรูปแบบใหม่ และทั้งสองประเทศต่างก็นำเอากรอบความร่วมมือต่าง ๆ ไปปรับใช้กับนโยบายภายในของตนแต่ในระดับที่แตกต่างกัน ข้อเสนอแนะในงานวิจัยนี้ปรากฏว่า กลไกที่มีความสำคัญในการแก้ไขปัญหาการก่อการร้ายประกอบไปด้วย การแบ่งปันข้อมูลข่าวสาร, กลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพในการลดความคิดหัวรุนแรง, แนวทางที่เป็นไปได้ในทางปฏิบัติในการร่วมมือและประสานงานข้ามพรมแดน เพื่อการตรวจจับ และ การใช้นิติวิทยาศาสตร์