ผลของการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้าต่อองศาการเคลื่อนไหวของข้อตะโพกและข้อเท้าขณะเดินในวัยรุ่นสุขภาพดี

dc.contributor.authorสุนีย์ บวรสุนทรชัยen_US
dc.contributor.authorรุ่งทิวา วัจฉละฐิติen_US
dc.contributor.authorธีรพัฒน์ ลัดดาวงศ์en_US
dc.contributor.authorณัฏฐพัธร อิทธิชัยธัญญาen_US
dc.contributor.authorรัชดาภรณ์ ดุษฎีพันธ์en_US
dc.contributor.authorSunee Bovonsunthonchaien_US
dc.contributor.authorRoongtiwa Vachalathitien_US
dc.contributor.authorTeerapat Laddawongen_US
dc.contributor.authorNutthapat Itthichaithanyaen_US
dc.contributor.authorRachadaporn Dutsadeephunen_US
dc.contributor.otherมหาวิทยาลัยมหิดล. คณะกายภาพบำบัด
dc.date.accessioned2013-05-08T07:13:02Z
dc.date.accessioned2018-10-04T07:16:14Z
dc.date.available2013-05-08T07:13:02Z
dc.date.available2018-10-04T07:16:14Z
dc.date.created2556-04-05
dc.date.issued2554
dc.descriptionการประชุมวิชาการกายภาพบำบัดแห่งชาติ ครั้งที่ 3 เรื่อง “กายภาพบำบัดเพื่อส่งเสริมชีวิต”. โรงแรมมิราเคลิล แกรนด์ คอนเวนชั่น, กรุงเทพฯ. 2-4 พฤษภาคม 2554.
dc.description.abstractวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาถึงผลของการจำกัดการเคลือนไหวของเท้าต่อองศาการเคลื่อนไหวของข้อสะโพกและข้อเท้าขณะเดินในวัยรุ่นไทยสุขภาพดี โดยการเปรียบเทียบมุมการงอข้อสะโพกสูงสุดขณะเท้าเริ่มสัมผัสพื้น มุมการเหยียดข้อสะโพกสูงสุดขณะเท้ายกพื้น และมุมการงอข้อเข่าสูงสุดขณะก้าวขา ระหว่างไม่มีการจัดการเคลื่อนไหวและมีการกำจัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้า ผู้เข้าร่วมการวิจัย: วัยรุ่นชายไทยสุขภาพดีอายุ 19-20 ปี จำนวน 10 คน สามารถร่วมการเก็บข้อมูลทุกขั้นตอน ไม่มีการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อต่อต่างๆ และมีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาปกติ วิธีการวิจัย: ทำการเก็บข้อมูลการเคลื่อนไหวแบบสามมิติด้วย ViconPeak TM motion analysis system ขณะเดินระหว่างไม่มีการจำกัดการเคลื่อนไหวของเท้า มีการจำกัดการเคลื่อนไหวของเท้าที่ 90 องศา และมีการจำกัดการเคลื่อนไหวข้อเท้าที่ 130 องศา โดยการพันเทปกาว วิเคราะห์ผล: ทดสอบความแตกต่างระหว่างภาวะต่างๆโดยใช้ Friedman ANOVA และ Bonferroni post hoc test ผลการวิจัย: พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของมุมการงอข้อสะโพกสูงสุด (F=6.927. df=2, p=0.006) และมุมการเหยียดข้อสะโพกสูงสุด (F=7.20, df=2, p=0.005) จากการทดสอบพบว่ามีความแตกต่างระหว่างไม่มีการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้าและมีการจำกัดการเคลื่อนไหวของเท้าที่ 130 องศา ในขณะที่ไม่พบความแตกต่างระหว่างไม่มีการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้าและมีการจำกัดการเคลื่อนไหวของเท้าที่ 130 องศา ในขณะที่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของการงอข้อเข่าสูงสุด (F=1.151, df=2, p=0.202) ระหว่างการไม่มีการจำกัดและมีการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้า สรุปผลการวิจัย การจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้าส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของข้อสะโพกทำให้ลักษณะการเดินเปลี่ยนแปลงไป การประยุกต์ใช้ทางคลินิก: แม้เพียงการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อต่อใดข้อต่อหนึ่งสามารถส่งผลต่อส่วนอื่นตามมาได้ ดังนั้นบุคลากรทางการแพทย์หรือผู้ดูแลควรตระหนักถึงผลเสียที่อาจเกิดขึ้นหากเกิดการจำกัดการเคลื่อนไหวen_US
dc.identifier.urihttps://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/30104
dc.language.isothaen_US
dc.rightsมหาวิทยาลัยมหิดลen_US
dc.rights.holderสมาคมกายภาพบำบัดแห่งประเทศไทยen_US
dc.subjectการเคลื่อนไหวของข้อเท้าen_US
dc.subjectการเคลื่อนไหวของข้อสะโพกen_US
dc.subjectการจำกัดการเคลื่อนไหวen_US
dc.subjectRestrainten_US
dc.subjectMovementen_US
dc.subjectGaiten_US
dc.subjectวัยรุ่นสุขภาพดี
dc.titleผลของการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อเท้าต่อองศาการเคลื่อนไหวของข้อตะโพกและข้อเท้าขณะเดินในวัยรุ่นสุขภาพดีen_US
dc.title.alternativeEffect of ankle joint restraints on hip and knee angular displacements during walking in healthy adolescenten_US
dc.typeProceeding Abstracten_US

Files

Original bundle

Now showing 1 - 1 of 1
Thumbnail Image
Name:
pt-pc-sunee-2554.pdf
Size:
447.82 KB
Format:
Adobe Portable Document Format

License bundle

Now showing 1 - 1 of 1
No Thumbnail Available
Name:
license.txt
Size:
1.71 KB
Format:
Plain Text
Description: