The potential for homestay tourism in the Plai Pong Pang subdistrict ecotourism area : a case study of the ecotourism village in Samutsongkram province

Abstract

The purpose of this research is to analyze people's knowledge and attitude to homestay in order to indicate the potential of homestay tourism. The factors affecting this potential and the readiness of the area are indicated. The study compares the difference of knowledge and assesses the readiness of the area for homestay by using a questionnaire with 142 local people, 150 tourists and In-depth Interview with 22 people opening their houses for homestay. Data was analyzed using SPSS for Windows. Statistics used for the analysis are Mean, Percentage, t-test, Stepwise Multiple Regression Analysis and Descriptive Analysis. The study shows that the level of the knowledge among local people about homestay is high. Most people agree that homestay is a good idea for their area. People who had government or community positions had a greater knowledge about homestay, as did those who participated in homestay management. Support from government agencies did not increase people's knowledge about homestay. Training in homestay, having received information and being of male sex positively affected attitudes to homestay. Most local people thought the area was very ready for homestay; however, tourists clearly thought it was only moderately ready. However, there was no significant difference in knowledge about homestay between the local people and tourists.

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อชี้วัดศักยภาพของประชาชนด้านความรู้และด้านทัศนคติในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืน ชี้วัดความพร้อมของพื้นที่ในการรองรับที่พักแบบพักร่วมค้างคืน บ่งชี้ถึงตัวแปรที่มีผลต่อศักยภาพของประชาชนด้านความรู้และด้านทัศนคติในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืนและเปรียบเทียบความแตกต่างด้านความรู้และการประเมินความพร้อมของพื้นที่ในการรองรับที่พักแบบพักร่วมค้างคืนโดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) ประชาชนจำนวน 142 รายและนักท่องเที่ยวจำนวน 150 ราย และแบบสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-Depth Interview) ประชาชนที่เปิดบ้านเป็นที่พักแบบพักร่วมค้างคืน จำนวน 22 ราย ประมวลผลข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปสำหรับการวิจัยเชิงสังคมศาสตร์ (SPSS FOR WINDOWS) สถิติที่ใช้วิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ร้อยละ t-test การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) และ การพรรณนาวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า ศักยภาพของประชาชนด้านความรู้ในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืนอยู่ในระดับสูง ส่วนศักยภาพด้านทัศนคตินั้นอยู่ในระดับเห็นด้วยต่อการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืน ตัวแปรที่มีผลต่อศักยภาพของประชาชนด้านความรู้ในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืนเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ การได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานรัฐบาล การมีส่วนร่วมในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืน และสถานภาพทางสังคมตามลำดับ ตัวแปรที่มีผลต่อศักยภาพของประชาชนด้านทัศนคติในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืน เรียงลำดับจากมากไปน้อยได้แก่ การได้รับข่าวสาร เพศ และการฝึกอบรม ตามลำดับ ประชาชนประเมินความพร้อมของพื้นที่ในการรองรับที่พักแบบพักร่วมค้างคืนอยู่ในระดับสูงแตกต่างจากนักท่องเที่ยวที่ประเมินความพร้อมของพื้นที่ในการรองรับที่พักแบบพักร่วมค้างคืนอยู่ในระดับปานกลาง โดยเมื่อนำมาเปรียบเทียบความแตกต่างด้านการประเมินความพร้อมของพื้นที่ในการรองรับที่พักแบบพักร่วมค้างคืนระหว่างประชาชนและนักท่องเที่ยว พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การเปรียบเทียบความแตกต่างด้านความรู้ในการจัดที่พักแบบพักร่วมค้างคืนระหว่างประชาชนและนักท่องเที่ยวพบว่า ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ