ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ในผู่ป่วยโรคหืด
1
Issued Date
2565
Copyright Date
2565
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ฏ, 181 แผ่น : ภาพประกอบ
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2565
Suggested Citation
ภัทราภรณ์ ทาคำสม ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ในผู่ป่วยโรคหืด. วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2565. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/113959
Title
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ในผู่ป่วยโรคหืด
Alternative Title(s)
Factors influencing preventive infection behaviors against covid-19 in patients with asthma
Author(s)
Abstract
การติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) สามารถกระตุ้นให้เกิดภาวะหืดกำเริบเฉียบพลันและทำให้การอักเสบเรื้อรังของหลอดลมที่มีอยู่นั้นมีอาการรุนแรงเพิ่มขึ้น การส่งเสริมพฤติกรรมเพื่อป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 จึงมีความสำคัญอย่างมาก การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนายเพื่อศึกษาอิทธิพลของ 1) ความรู้เกี่ยวกับโรคโควิด-19 2) การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 3) การรับรู้ความรุนแรงของโรคโควิด-19 และ 4) การรับรู้สมรรถนะของตนเองในการป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ต่อพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ในผู้ป่วยโรคหืด ตามกรอบแนวคิดแบบจำลองความเชื่อด้านสุขภาพของ Strecher และ Rosenstock (1997) กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคหืด อายุ 18 ปีขึ้นไป ที่มาติดตามการรักษาที่คลินิกโรคหืด โรงพยาบาลระดับตติยภูมิขั้นสูงแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 119 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ได้แก่ 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับโรคโควิด-19 มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในชั้นเท่ากับ .92 3) แบบสอบถามการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 4) แบบสอบถามการรับรู้ความรุนแรงของโรคโควิด-19 5) แบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะของตนเองในการป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 และ 6) แบบสอบถามพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ .79, .86, .81 และ .77 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างสองในสามเป็นเพศหญิงร้อยละ 68.9 อายุเฉลี่ย 64 ปี (SD = 11.8) มีพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 อยู่ในระดับสูงร้อยละ 95.8 โดยตัวแปรทั้งหมดสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ในผู้ป่วยโรคหืดได้ร้อยละ 36.5 (R2 = 0.365, p < .001) โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุดคือ การรับรู้สมรรถนะของตนเองในการป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 (β = 0.399, p < .001) รองลงมาคือ การรับรู้ความรุนแรงของโรคโควิด-19 (β = 0.283, p < .001) และการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 (β = 0.206, p < .05) ตามลำดับ การนำผลของวิทยานิพนธ์ไปใช้: จากผลการศึกษาเสนอแนะว่า พยาบาลควรส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะของตนเอง และให้ข้อมูลเกี่ยวกับความรุนแรงของโรคโควิด-19 ตามความเป็นจริงร่วมกับโอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ของผู้ป่วยโรคหืด
Coronavirus disease 2019 (COVID-19) can trigger exacerbations of acute asthma and chronic airway inflammation; therefore, it is important to promote preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma. This study aimed to determine the influences of 1) COVID-19 knowledge, 2) perceived susceptibility to COVID-19, 3) perceived severity of COVID-19, and 4) perceived self-efficacy for COVID-19 prevention on preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma. The Health Belief Model developed by Strecher and Rosenstock (1997) was used as a conceptual framework. The study was conducted in 119 patients with asthma, aged 18 years and older, who came for follow-up visits at the asthma clinic in a super-tertiary hospital in Bangkok, Thailand. The instruments for data collection included 1) a demographic questionnaire, 2) the COVID-19 knowledge questionnaire (the intraclass correlation coefficient was 0.92), 3) the perceived susceptibility to COVID-19 questionnaire, 4) the perceived severity of COVID-19 questionnaire, 5) the perceived self-efficacy for COVID-19 prevention questionnaire, and 6) the preventive behaviors against COVID-19 questionnaire. The Cronbach’s alpha coefficients were 0.79, 0.86, 0.81, and 0.77, respectively. Data were analyzed by using descriptive statistics and multiple regression analysis. The results showed that two-thirds of the participants were females (68.9%) with a mean age of 64 years (SD = 11.8). Almost all participants (95.8%) had a high level of preventive infection behaviors against COVID-19. The multiple regression analysis indicated that all independent variables together could explain 36.5% of the variance in preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma ($R^2 = 0.365$, $p < .001$). Variables with the greatest influence were perceived self-efficacy for COVID-19 prevention ($\beta = 0.399$, $p < .001$), followed by perceived severity of COVID-19 ($\beta = 0.283$, $p < .001$) and perceived susceptibility to COVID-19 ($\beta = 0.206$, $p < .05$), respectively. IMPLICATION OF THE THESIS: The results of this study suggested that nurses should promote self-efficacy for COVID-19 prevention and provide information about the severity of and susceptibility to COVID-19 to encourage preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma.
Coronavirus disease 2019 (COVID-19) can trigger exacerbations of acute asthma and chronic airway inflammation; therefore, it is important to promote preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma. This study aimed to determine the influences of 1) COVID-19 knowledge, 2) perceived susceptibility to COVID-19, 3) perceived severity of COVID-19, and 4) perceived self-efficacy for COVID-19 prevention on preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma. The Health Belief Model developed by Strecher and Rosenstock (1997) was used as a conceptual framework. The study was conducted in 119 patients with asthma, aged 18 years and older, who came for follow-up visits at the asthma clinic in a super-tertiary hospital in Bangkok, Thailand. The instruments for data collection included 1) a demographic questionnaire, 2) the COVID-19 knowledge questionnaire (the intraclass correlation coefficient was 0.92), 3) the perceived susceptibility to COVID-19 questionnaire, 4) the perceived severity of COVID-19 questionnaire, 5) the perceived self-efficacy for COVID-19 prevention questionnaire, and 6) the preventive behaviors against COVID-19 questionnaire. The Cronbach’s alpha coefficients were 0.79, 0.86, 0.81, and 0.77, respectively. Data were analyzed by using descriptive statistics and multiple regression analysis. The results showed that two-thirds of the participants were females (68.9%) with a mean age of 64 years (SD = 11.8). Almost all participants (95.8%) had a high level of preventive infection behaviors against COVID-19. The multiple regression analysis indicated that all independent variables together could explain 36.5% of the variance in preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma ($R^2 = 0.365$, $p < .001$). Variables with the greatest influence were perceived self-efficacy for COVID-19 prevention ($\beta = 0.399$, $p < .001$), followed by perceived severity of COVID-19 ($\beta = 0.283$, $p < .001$) and perceived susceptibility to COVID-19 ($\beta = 0.206$, $p < .05$), respectively. IMPLICATION OF THE THESIS: The results of this study suggested that nurses should promote self-efficacy for COVID-19 prevention and provide information about the severity of and susceptibility to COVID-19 to encourage preventive infection behaviors against COVID-19 in patients with asthma.
Degree Name
พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะพยาบาลศาสตร์
Degree Discipline
การพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล