6 results
Search Results
Now showing 1 - 6 of 6
Publication Open Access The utility of single-balloon enteroscopy for the diagnosis and management of small bowel disorders according to their clinical manifestations: a retrospective review(2013) Varayu Prachayakul; Morakod Deesomsak; Pitulak Aswakul; Somchai Leelakusolvong; Mahidol University. Siriraj Hospital. Department of Internal MedicineBackground: The advent of double-balloon enteroscopy has enabled more accurate diagnosis and treatment of small bowel disorders. Single-balloon enteroscopy permits visualization of the entire small intestine less often than does double-balloon... enteroscopy. However, the relative clinical advantages of the 2 methods remain controversial. This study therefore aimed to identify the indications for and therapeutic impact of performing single-balloon enteroscopy. Methods: We retrospectively reviewedPublication Open Access Intestinal capillariasis in the 21st century: clinical presentations and role of endoscopy and imaging(2014) Julajak Limsrivilai; Supot Pongprasobchai; Piyaporn Apisarnthanarak; Sathaporn Manatsathit; Mahidol University. Faculty of Medicine, Siriraj Hospital. Division of Gastroenterology, parasites were discovered in tissue biopsy from endoscopy in 1 from 10 esophagogastroduodenoscopies (EGD), 0 from 7 colonoscopies, 3 from 5 push enteroscopies, and 3 from 5 balloon-assisted enteroscopies (BAE). Endoscopic findings included scallopingPublication Open Access การศึกษาภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือดและอาการปวดบริเวณแผลในผู้ป่วย หลังการสวนหัวใจ ระหว่างใส่สายสวนหัวใจที่หลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบ กับหลอดเลือดแดงบริเวณข้อมือ หอผู้ป่วยหลังทำหัตถการหัวใจ โรงพยาบาลรามาธิบดี(2562) อัญศินีย์ นันตะสุคนธ์; สุภาพร อัศวกิจพานิช; อภิญญา ศิริพิทยาคุณกิจ; Aunsinee Nantasukhon; Supaporn Ausawakijpanich; Apinya Siripittayakunkit; มหาวิทยาลัยมหิดล. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี.ฝ่ายการพยาบาลศูนย์การแพทย์สิริกิติ์การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือดและอาการปวดบริเวณแผล ในผู้ป่วยหลังการสวนหัวใจ ระหว่างใส่สายสวนหัวใจที่หลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบกับหลอดเลือดแดงบริเวณข้อมือ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยหลังการสวนหัวใจ ที่เขารับการรักษาในหอผู้ป่วยหลังทำหัตถการหัวใจ โรงพยาบาลรามาธิบดี จำนวน 284 ราย คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูล แบบประเมินผู้ป่วยหลังทำหัตถการใส่สายสวนหัวใจผ่านทางหลอดแดง และแบบสอบถามความปวดแผลภายหลังการใส่สายสวนหัวใจผ่านทางหลอดเลือดแดง ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างที่ใส่สายสวนหัวใจส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 66.42 ปี กลุ่มตัวอย่างที่ใส่สายสวนหัวใจทางหลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบเกิดภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือด 23 ราย พบมีก้อนเลือดใต้ผิวหนังชั้นลึก (hematoma) จำนวน 10 ราย มีจ้ำเลือด (ecchymosis) จำนวน 9 ราย และพบว่ามีแผลเลือดออก (bleeding) จำนวน 4 ราย และกลุ่มตัวอย่างที่ใส่สายสวนหัวใจผ่านหลอดเลือดแดงบริเวณข้อมือเกิดภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือด 3 ราย พบว่ามีก้อนเลือดใต้ผิวหนังชั้นลึก จำนวน 1 ราย มีจ้ำเลือด จำนวน 1 ราย และมีแผลเลือดออก จำนวน 1 ราย สำหรับความปวดแผลภายหลังการใส่สายสวนหัวใจผ่านทางหลอดเลือดแดง พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ที่ใส่สายสวนหัวใจผ่านหลอดเลือดแดง ไม่มีอาการปวดแผล ในกลุ่มที่มีอาการปวดแผลพบอาการปวดบริเวณแผลขาหนีบ จำนวน 12 ราย ปวดแผลบริเวณข้อมือ จำนวน 2 ราย สรุปจากผลการวิจัยได้ว่า การเกิดภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือดและอาการปวดแผลภายหลังการใส่สายสวนหัวใจผ่านหลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบหรือบริเวณข้อมือเป็นสิ่งที่พบได้ ทั้งระดับรุนแรงน้อยไปจนถึงระดับรุนแรงมาก โดยในกลุ่มตัวอย่างที่ใส่สายสวนหัวใจผ่านหลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบ พบภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือดในสัดส่วนที่มากกว่ากลุ่มตัวอย่างที่ใส่สายสวนหัวใจผ่าน หลอดเลือดแดงบริเวณข้อมือ ดังนั้นพยาบาลควรมีการประเมินภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือด และอาการปวดแผลตั้งแต่ระยะแรก รวมถึงมีการจัดการได้อย่างถูกต้องและทันท่วงที จะช่วยป้องกัน หรือลดความรุนแรงของภาวะแทรกซ้อนลงได้Publication Open Access Bacopa monnieri extract increases rat coronary flow and protects against myocardial ischemia/reperfusion injury(2017) Sirintorn Srimachai; Devaux, Sylvie; Demougeot, Celine; Sarawut Kumphune; Ullrich, Nina D.; Niggli, Ernst; Kornkanok Ingkaninan; Natakorn Kamkaew; Scholfield, Norman; Sompol Tapechum; Krongkarn Chootip; Mahidol University. Faculty of Medicine, Siriraj Hospital, Department of Physiology; Naresuan University. Faculty of Medical Science. Department of Physiology; Naresuan University. Faculty of Allied Health Sciences. Department of Medical Technology; Naresuan University. Faculty of Pharmaceutical Sciences. Department of Pharmaceutical Chemistry and Pharmacognosy; University of Phayao. School of Medical Sciences; Heidelberg University. Department of Physiology and PathophysiologyBackground: This study explored Bacopa monnieri, a medicinal Ayurvedic herb, as a cardioprotectant against ischemia/reperfusion injury using cardiac function and coronary flow as end-points. Methods: In normal isolated rat hearts, coronary flow, left ventricular developed pressure, heart rate, and functional recovery were measured using the Langendorff preparation. Hearts were perfused with either (i) Krebs-Henseleit (normal) solution, (control), or with 30, 100 μg/ml B. monnieri ethanolic extract (30 min), or (ii) with normal solution or extract for 10 min preceding no-perfusion ischemia (30 min) followed by reperfusion (30 min) with normal solution. Infarct volumes were measured by triphenyltetrazolium staining. L-type Ca2+-currents (ICa, L) were measured by whole-cell patching in HL-1 cells, a mouse atrial cardiomyocyte cell line. Cytotoxicity of B. monnieri was assessed in rat isolated ventricular myocytes by trypan blue exclusion. Results: In normally perfused hearts, B. monnieri increased coronary flow by 63 ± 13% (30 μg/ml) and 216 ± 21% (100 μg/ml), compared to control (5 ± 3%) (n = 8–10, p < 0.001). B. monnieri treatment preceding ischemia/reperfusion improved left ventricular developed pressure by 84 ± 10% (30 μg/ml), 82 ± 10% (100 μg/ml) and 52 ± 6% (control) compared to pre- ischemia/reperfusion. Similarly, functional recovery showed a sustained increase. Moreover, B. monnieri (100 μg/ml) reduced the percentage of infarct size from 51 ± 2% (control) to 25 ± 2% (n = 6-8, p < 0.0001). B. monnieri (100 μg/ml) reduced ICa, L by 63 ± 4% in HL-1 cells. Ventricular myocyte survival decreased at higher concentrations (50–1000 μg/ml) B. monnieri. Conclusions: B. monnieri improves myocardial function following ischemia/reperfusion injury through recovery of coronary blood flow, contractile force and decrease in infarct size. Thus this may lead to a novel cardioprotectant strategy.Publication Open Access Transvaginal Sonographic Assessment of Postvoid Residual Urine Volumes in Women with Pelvic Floor Dysfunction(2017) Tawan Prapaspongsa; Jittima Manonai; ตาวัน ประภัสพงษา; จิตติมา มโนนัย; The World Medical Center; Mahidol University. Faculty of Medicine Ramathibodi Hospital. Department of Obstetrics and GynecologyObjective: To evaluate the correlation between postvoid residual urine volumes assessed by transvaginal ultrasonography and by catheterization in women that had pelvic floor dysfunction. Methods: Measurement of postvoid residual urine volume was performed in 78 women who presented with pelvic floor dysfunction at the Urogynaecology Clinic, Ramathibodi Hospital. Transvaginal ultrasonography was used to measure three diameters of the bladder in two perpendicular planes. Postvoid residual urine volumes were calculated using the formula “postvoid residual volume = (height x width x depth) x 0.7” and these volumes were compared with those obtained from catheterization in each patient. Results: Pelvic organ prolapse, stress urinary incontinence and mixed urinary incontinence were found in 53.8%, 46.2% and 41.0% of women, respectively. The postvoid residual urine volumes assessed by transvaginal ultrasonography were significantly correlated with the catheterized urine volumes. These two methods had high correlation coefficient of 0.99 (P < 0.001). The mean difference of bladder volume from the two assessments was 6.02 ml (95% CI, 7 - 19) Conclusions: The transvaginal ultrasonography is a non-invasive technique that has high correlation with catheterized urine volume when was used to assess postvoid residual urine volumes in women with pelvic floor dysfunction.Publication Open Access Potential of the angiotensin receptor blockers (ARBs) telmisartan, irbesartan, and candesartan for inhibiting the HMGB1/RAGE axis in prevention and acute treatment of stroke.(2013-09) Salunya Tancharoen; ศรัณยา ตันเจริญ; Kikuchi, Kiyoshi; Ito, Takashi; Morimoto-Yamashita, Yoko; Miura, Naoki; Kawahara, Ko-ichi; Maruyama, Ikuro; Murai, Yoshinaka; Tanaka, Eiichiro; Tanaka, Eiichiro; Mahidol University. Faculty of Dentistry. Department of PharmacologyStroke is a major cause of mortality and disability worldwide. The main cause of stroke is atherosclerosis, and the most common risk factor for atherosclerosis is hypertension. Therefore, antihypertensive treatments are recommended for the prevention of stroke. Three angiotensin receptor blockers (ARBs), telmisartan, irbesartan and candesartan, inhibit the expression of the receptor for advanced glycation end-products (RAGE), which is one of the pleiotropic effects of these drugs. High mobility group box 1 (HMGB1) is the ligand of RAGE, and has been recently identified as a lethal mediator of severe sepsis. HMGB1 is an intracellular protein, which acts as an inflammatory cytokine when released into the extracellular milieu. Extracellular HMGB1 causes multiple organ failure and contributes to the pathogenesis of hypertension, hyperlipidemia, diabetes mellitus, atherosclerosis, thrombosis, and stroke. This is the first review of the literature evaluating the potential of three ARBs for the HMGB1-RAGE axis on stroke therapy, including prevention and acute treatment. This review covers clinical and experimental studies conducted between 1976 and 2013. We propose that ARBs, which inhibit the HMGB1/RAGE axis, may offer a novel option for prevention and acute treatment of stroke. However, additional clinical studies are necessary to verify the efficacy of ARBs.