ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ในผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ กรุงเทพมหานคร
2
6
Issued Date
2564
Copyright Date
2564
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
ก-ฐ, 178 แผ่น : ภาพประกอบ
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยมหิดล ขอสงวนไว้สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา ห้ามดัดแปลงเนื้อหา และห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติอาชีวอนามัย))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2564
Suggested Citation
อมรรัตน์ ดีเสือ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ในผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบัติอาชีวอนามัย))--มหาวิทยาลัยมหิดล, 2564. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/114232
Title
ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ในผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ กรุงเทพมหานคร
Alternative Title(s)
Factors associated with preventive behavior of Covid–19 among taxi drivers in Bangkok
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
ผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่เป็นอาชีพหนึ่งที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อโรคโควิด–19 จากการทำงาน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ในผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ รูปแบบเป็นการวิจัยเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ที่ขึ้นทะเบียนกับกรมการขนส่งทางบก จำนวน 401 คน ซึ่งสุ่มแบบมีระบบ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอนผลการวิจัยพบว่าผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 74.3 (Mean = 2.38, SD = 0.395) ปัจจัยนำ ได้แก่ สถานภาพสมรส โรคประจำตัว ความเพียงพอของรายได้ และความเชื่อด้านสุขภาพ ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ ความสามารถในการจัดหาอุปกรณ์ป้องกันโรคโควิด–19 และมาตรการป้องกันโรคโควิด–19 จากหน่วยงานอื่นๆ และปัจจัยเสริม ได้แก่ แรงสนับสนุนในการปฏิบัติพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 จากครอบครัว เพื่อนร่วมอาชีพ และบุคลากรทางการแพทย์มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ได้แก่ การรับรู้ประโยชน์ในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคโควิด–19 การรับรู้อุปสรรคในการปฏิบัติพฤติกรรมป้องกันโรคโควิด–19 ความสามารถในการจัดหาอุปกรณ์ป้องกันโรคโควิด–19 แรงสนับสนุนจากเพื่อนร่วมอาชีพ การรับรู้ความรุนแรงของการเป็นโรคโควิด–19 ความเพียงพอของรายได้ และมาตรการป้องกันโรคโควิด–19 จากหน่วยงานอื่นๆ โดยสามารถร่วมทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 ได้ร้อยละ 34.9 (R 2 =0.349, p−value=0.008).การนำผลของวิทยานิพนธ์ไปใช้ผลการวิจัยมีข้อเสนอแนะในการส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19 แก่ผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่เพื่อให้เกิดพฤติกรรมการทำงานอย่างปลอดภัย โดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการกำกับดูแลผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ ควรมีนโยบายส่งเสริมมาตรฐานการควบคุมความปลอดภัยจากโรคโควิด–19 เพื่อใช้ในทางปฏิบัติ ให้การสนับสนุนด้านอุปกรณ์การป้องกัน ได้แก่ หน้ากากอนามัย เจลล้างมือ ฉากกั้นภายในรถ ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของสหกรณ์ สมาคมและอู่แท็กซี่ในการกระตุ้นให้ผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ เกิดความตระหนักในการป้องกันโรคโควิด–19 อย่างสม่ำเสมอ ดำเนินการสื่อสารเพื่อให้ตระหนักถึงการรับรู้ประโยชน์ในการป้องกันโรคโควิด–19 และความรุนแรงของการเป็นโรคโควิด–19 จัดกิจกรรมเพื่อนเตือนเพื่อน เพื่อเพิ่มแรงสนับสนุนจากเพื่อนร่วมอาชีพ สนับสนุนให้องค์กรอิสระเพิ่มการช่วยเหลือผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ในด้านการประชาสัมพันธ์แท็กซี่ปลอดภัย ส่งเสริมด้านสวัสดิการ เงินกู้ อุปกรณ์ป้องกัน รวมทั้งสมาคมพยาบาลอาชีวอนามัยควรมีส่วนร่วมในการยกร่างและพัฒนานโยบายสุขภาพเกี่ยวกับผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ และส่งเสริมให้บุคลากรทางการแพทย์ มีส่วนร่วมในการให้คำแนะนำเพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด–19
Taxi drivers are at risk of contracting COVID–19 at work. The purpose of this study was to explore factors associated with COVID–19 prevention behavior among taxi drivers in Bangkok. The sample of this cross-sectional survey consisted of 401 taxi drivers registered with the Department of Land Transport selected by systematic random sampling. The interview form was used for data collection. The data was analyzed by using descriptive statistics, analysis of variance, Pearson’s Product Moment Correlation, and stepwise multiple regression analysis. The findings of this study showed that 74.3% of taxi drivers had COVID–19 preventive behavior at a high level (Mean = 2.38, SD = 0.395). The predisposing factors associated with COVID–19 prevention were marital status, underlying disease, income adequacy, and health beliefs. The enabling factor including accessibility to personal protective equipment for COVID–19 and preventive measures against COVID–19 from other agencies, as well as reinforcing factors including support from family, co**-workers**, and healthcare workers, were significantly related to COVID–19 prevention behavior at the statistical significance level of 0.05. Perceived benefits of practicing preventive behavior against COVID–19, perceived barriers to practicing preventive behavior against COVID–19, accessibility to personal protective equipment for COVID–19, support from co-workers, perceived severity of COVID–19, income adequacy, and preventive measures against COVID–19 from other agencies altogether could predict 34.9 percent of COVID–19 preventive behavior among taxi drivers (R 2 =0.349, p−value=0.008). Implication of the Thesis: The findings of this study suggested that there should be a policy by organizations in responsibility of taxi driver supervision to promote the implementation of COVID–19 safety control standards to assure safe working conditions. Protective equipment, such as masks, hand wash gel, and a car barrier should be provided. Particularly, taxi associations and taxi garages should participate in increasing awareness of COVID–19 prevention on a regular basis, such as communicating the benefits of COVID–19 prevention and the severity of COVID–19. "Friends remind friends" activities should also be developed to increase support from co-workers. Safe taxis should be promoted through taxi service platform business by having loans and protective equipment as welfare benefits. The Occupational Health Nurses Association should be involved in the development of taxi driver health policies, as well as in providing healthcare services to improve COVID–19 preventive behavior.
Taxi drivers are at risk of contracting COVID–19 at work. The purpose of this study was to explore factors associated with COVID–19 prevention behavior among taxi drivers in Bangkok. The sample of this cross-sectional survey consisted of 401 taxi drivers registered with the Department of Land Transport selected by systematic random sampling. The interview form was used for data collection. The data was analyzed by using descriptive statistics, analysis of variance, Pearson’s Product Moment Correlation, and stepwise multiple regression analysis. The findings of this study showed that 74.3% of taxi drivers had COVID–19 preventive behavior at a high level (Mean = 2.38, SD = 0.395). The predisposing factors associated with COVID–19 prevention were marital status, underlying disease, income adequacy, and health beliefs. The enabling factor including accessibility to personal protective equipment for COVID–19 and preventive measures against COVID–19 from other agencies, as well as reinforcing factors including support from family, co**-workers**, and healthcare workers, were significantly related to COVID–19 prevention behavior at the statistical significance level of 0.05. Perceived benefits of practicing preventive behavior against COVID–19, perceived barriers to practicing preventive behavior against COVID–19, accessibility to personal protective equipment for COVID–19, support from co-workers, perceived severity of COVID–19, income adequacy, and preventive measures against COVID–19 from other agencies altogether could predict 34.9 percent of COVID–19 preventive behavior among taxi drivers (R 2 =0.349, p−value=0.008). Implication of the Thesis: The findings of this study suggested that there should be a policy by organizations in responsibility of taxi driver supervision to promote the implementation of COVID–19 safety control standards to assure safe working conditions. Protective equipment, such as masks, hand wash gel, and a car barrier should be provided. Particularly, taxi associations and taxi garages should participate in increasing awareness of COVID–19 prevention on a regular basis, such as communicating the benefits of COVID–19 prevention and the severity of COVID–19. "Friends remind friends" activities should also be developed to increase support from co-workers. Safe taxis should be promoted through taxi service platform business by having loans and protective equipment as welfare benefits. The Occupational Health Nurses Association should be involved in the development of taxi driver health policies, as well as in providing healthcare services to improve COVID–19 preventive behavior.
Degree Name
พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Department
คณะสาธารณสุขศาสตร์
Degree Discipline
การพยาบาลเวชปฏิบัติอาชีวอนามัย
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยมหิดล