Publication: ผลของโปรแกรมสร้างแรงจูงใจร่วมกับการเสริมแรงจากเพื่อน ต่อพฤติกรรมการป้องกันข้อเข่าเสื่อมในที่มีผู้หญิงที่มีน้ำหนักเกิน
Issued Date
2561
Resource Type
Language
tha
ISSN
2697-584X (Print)
2697-5866 (Online)
2697-5866 (Online)
Rights
มหาวิทยาลัยมหิดล
Rights Holder(s)
ภาควิชาพยาบาลสาธารณสุข คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
Bibliographic Citation
วารสารสาธารณสุขศาสตร์. ปีที่ 48, ฉบับที่ 3 (ก.ย.-ธ.ค. 2561), 271-283
Suggested Citation
ณัฐชยา ไชยชนะ, สุนีย์ ละกำปั่น, ทัศนีย์ รวิวรกุล, Natchaya Chaichana, Sunee Lagampan, Tassanee Rawiworakul ผลของโปรแกรมสร้างแรงจูงใจร่วมกับการเสริมแรงจากเพื่อน ต่อพฤติกรรมการป้องกันข้อเข่าเสื่อมในที่มีผู้หญิงที่มีน้ำหนักเกิน. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. ปีที่ 48, ฉบับที่ 3 (ก.ย.-ธ.ค. 2561), 271-283. สืบค้นจาก: https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/20.500.14594/63711
Research Projects
Organizational Units
Authors
Journal Issue
Thesis
Title
ผลของโปรแกรมสร้างแรงจูงใจร่วมกับการเสริมแรงจากเพื่อน ต่อพฤติกรรมการป้องกันข้อเข่าเสื่อมในที่มีผู้หญิงที่มีน้ำหนักเกิน
Alternative Title(s)
Effect of Protection Motivation and Peer Support Program on Knee Osteoarthritis Prevention Behaviors among Overweight Women
Other Contributor(s)
Abstract
การวิจัยกึ่งทดลองนี้เพื่อศึกษาผลของโปรแกรม
สร้างแรงจูงใจร่วมกับการเสริมแรงจากเพื่อนต่อ
พฤติกรรมการป้องกันโรคข้อเข่าเสื่อมในหญิงอายุ
40-60 ปี ที่มีน้ำหนักเกิน ในตำบลตะโก อำเภอทุุ่งตะโก
จังหวัดชุมพร กลุ่มตัวอย่างศึกษาเป็นกลุ่มทดลอง
27 คน และกลุ่มเปรียบเทียบ 22 คน กลุ่มทดลอง
ได้รับกิจกรรม 4 ครั้ง ใช้ระยะเวลาศึกษา 8 สัปดาห์
เก็บข้อมูลก่อนการทดลอง, สัปดาห์ที่ 4, และสัปดาห์
ที่ 8 โดยให้ตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง ประเมิน
ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต้นขาและชั่งน้ำหนักโดย
ผู้วิจัย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา Kolmogorov-
Smirnov Test และทดสอบสมมติฐานด้วย Chi-Square
Test และ T-test ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลอง
กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อ
ข้อเข่าเสื่อม การรับรู้ความรุนแรงของข้อเข่าเสื่อม
ความคาดหวังในผลการปฏิบัติตัว ความคาดหวังในความ
สามารถตนเอง และพฤตกิ รรมการปอ้ งกนั ขอ้ เขา่ เสื่อม
สูงกว่าก่อนทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่าง
มีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ความแข็งแรงของ
กล้ามเนื้อต้นขาไม่แตกต่างจากก่อนทดลองและจาก
กลุ่มเปรียบเทียบ (p > 0.05) ส่วนน้ำหนักตัวลดลง
กว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)
แต่ไม่แตกต่างจากกลุ่มเปรียบเทียบ (p > 0.05)
หน่วยบริการปฐมภูมิสามารถนำโปรแกรมนี้ไปปรับใช้
ในการป้องกันปัญหาข้อเข่าเสื่อมในหญิงอายุ 40-60 ปี
ที่มีน้ำหนักตัวเกินได้
This quasi-experimental research studied the effect of protection motivation and peer support program concerning knee osteoarthritis prevention behaviors among overweight women, aged 40-60 years old, in Tago, Thungtago District, Chumphon Province, southern Thailand. The studied subjects were divided in 2 groups: 27 participants in the intervention group and 22 participants in the comparison group. The intervention group participated in the program 4 times within 8 weeks. Data were collected in 3 rounds at the beginning of the study (baseline), and at 4 weeks and 8 weeks after intervention. Data were analyzed using the Chi-Squared test, t-test and Kolmogorov-Smirnov test, and were expressed as frequency, percentage, mean and standard deviation. The results indicated that after intervention, the intervention group had significantly higher average scores for perceived susceptibility, perceived severity, response efficacy, self-efficacy and preventive behaviors regarding knee osteoarthritis than the baseline value, and when compared with those of the comparison group (p < 0.05). While after intervention the quadriceps muscle strength of the subjects in the intervention group did not differ from their baseline value nor from that of the comparison group. The intervention group had significantly lower postintervention body weight than the baseline value (p < 0.05) but did not differ from that of the comparison group (p > 0.05). These findings suggested that this program could be usefully applied to overweight females in the community.
This quasi-experimental research studied the effect of protection motivation and peer support program concerning knee osteoarthritis prevention behaviors among overweight women, aged 40-60 years old, in Tago, Thungtago District, Chumphon Province, southern Thailand. The studied subjects were divided in 2 groups: 27 participants in the intervention group and 22 participants in the comparison group. The intervention group participated in the program 4 times within 8 weeks. Data were collected in 3 rounds at the beginning of the study (baseline), and at 4 weeks and 8 weeks after intervention. Data were analyzed using the Chi-Squared test, t-test and Kolmogorov-Smirnov test, and were expressed as frequency, percentage, mean and standard deviation. The results indicated that after intervention, the intervention group had significantly higher average scores for perceived susceptibility, perceived severity, response efficacy, self-efficacy and preventive behaviors regarding knee osteoarthritis than the baseline value, and when compared with those of the comparison group (p < 0.05). While after intervention the quadriceps muscle strength of the subjects in the intervention group did not differ from their baseline value nor from that of the comparison group. The intervention group had significantly lower postintervention body weight than the baseline value (p < 0.05) but did not differ from that of the comparison group (p > 0.05). These findings suggested that this program could be usefully applied to overweight females in the community.